Witold Litwiniszyn

Witold Litwiniszyn
Data i miejsce urodzenia

1867
Rymanów

Data i miejsce śmierci

20 lutego 1925
Sanok

Miejsce spoczynku

Cmentarz Centralny w Sanoku

Zawód, zajęcie

urzędnik

Odznaczenia
Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych

Witold Litwiniszyn (ur. 1867 w Rymanowie, zm. 20 lutego 1925 w Sanoku) – polski urzędnik skarbowy, działacz społeczny.

Życiorys

Urodził się w 1867[1.1][2.1] w Rymanowie[3]. W 1885 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Jaśle (w jego klasie był m.in. Jan Trznadel)[4]. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby cywilnej 22 maja 1886[1.1]. W 1895 był koncypistą w c. k. dyrekcji okręgu skarbowego przy starostwie powiatu brzeżańskiego[5]. W 1905 został mianowany przez ministra skarbu ze stanowiska komisarza skarbu na sekretarza skarbu w okręgu lwowskim krajowej dyrekcji skarbu[6]. Od około 1908 był zatrudniony w oddziale administracyjnym w dyrekcji okręgu skarbowego przy c. k. starostwie powiatu sanockiego, gdzie pracował w randze sekretarza[7][8.1][9.1][10.1], a od 1912 w randze radcy skarbu[11][12.1][13.1]. Równolegle został przydzielony do c. k. sądu powiatowego dla spraw dochodów skarbowych w Sanoku, gdzie od około 1909 pełnił funkcję zastępcy asesora[8.2], od około 1910 funkcję asesora[9.2][10.2][1.2][12.2][13.2]. W 1918 pozostawał urzędnikiem w randze radcy finansowego[14].

Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z około 1917 został uznany przynależnym do gminy Sanok[2.1]. Był członkiem Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka[15] oraz sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1912, 1919)[16][17][18]. Do śmierci zasiadał w dyrekcji Kasy Zaliczkowej w Sanoku[19][20.1] (jako członek zarządu figurował jeszcze wspólnie z inż. Stanisławe Beksińskim[21].

Nagrobek Witolda Litwiniszyna

Do końca życia pozostawał w charakterze starszego radcy skarbu[3]. Zmarł 20 lutego 1925 w Sanoku w wieku 58 lat[20.1][22][3]. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 24 lutego 1925[20.1][3]. Był żonaty z Jadwigą z domu Starosolską[20.1] (1879-1928, byli w małżeństwie 27 lat[20.1][20.2]), córką Joachima Starosolskiego oraz Julii z domu Rapf (córka Jerzego) oraz siostrą Wołodymyra[23]. Mieli syna Stanisława (ur. 1910, nauczyciel)[2.2], córkę Janinę (jako umysłowo chora w latach 20. przebywała w Zakładzie w Kulparkowie)[2.3].

Odznaczenia

austro-węgierskie

Przypisy

  1. Szematyzm galicyjskich władz i urzędów skarbowych na rok 1914. Lwów: Prezydyum Krajowej Dyrekcyi Skarbu, 1914.
    1. 1 2 S. 124.
    2. ↑ S. 32, 39.
  2. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka.
    1. 1 2 S. 279 (poz. 101).
    2. ↑ S. 296 (poz. 247).
    3. ↑ S. 292 (poz. 204).
  3. 1 2 3 4 Księga zmarłych i pochowanych w Sanoku na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej i Matejki od 1895 do 1952 r.. Sanok. s. 201 (poz. 2981).
  4. ↑ Księga pamiątkowa 70-lecia Państwowego Gimnazjum imienia króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle 1868–1938. Jasło: 1938, s. 116.
  5. ↑ Szematyzm galicyjskich władz i urzędów skarbowych na rok 1895. Lwów: Prezydyum Krajowej Dyrekcyi Skarbu, 1895, s. 163, 178.
  6. ↑ Kronika. Mianowania. „Gazeta Narodowa”. Nr 175, s. 2, 3 sierpnia 1905.
  7. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 256.
  8. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910.
    1. ↑ S. 256.
    2. ↑ S. 241.
  9. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911.
    1. ↑ S. 264.
    2. ↑ S. 249.
  10. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912.
    1. 1 2 3 4 S. 274.
    2. ↑ S. 259.
  11. ↑ Kronika. Mianowania i przeniesienia. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”. Nr 31, s. 3, 4 sierpnia 1912.
  12. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913.
    1. ↑ S. 274.
    2. ↑ S. 258.
  13. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914.
    1. ↑ S. 276.
    2. ↑ S. 260.
  14. 1 2 3 4 Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1055.
  15. ↑ Sprawozdanie Wydziału Tow. Upiększania Miasta Sanoka. „Miesięcznik Artystyczny”. Nr 7, s. 67, 1912.
  16. ↑ Sprawozdanie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku za lata 1914., 1915., 1916., 1917., 1918. i 1919.. Sanok: 1920, s. 18.
  17. ↑ Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 148. ISBN 978-83-939031-1-5.
  18. ↑ Anna Sebastiańska: Członkowie TG „Sokół” w Sanoku 1889–1946. sokolsanok.pl, 2009-11-29. [dostęp 2016-03-15].
  19. ↑ Firmy. „Gazeta Lwowska”. Nr 193, s. 3, 25 sierpnia 1925.
  20. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
    1. 1 2 3 4 5 S. 297 (poz. 31).
    2. ↑ S. 332 (poz. 94).
  21. ↑ Rocznik Polskiego Przemysłu i Handlu. Warszawa: 1934, s. Nr 650.
  22. ↑ Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. L 1925, (Tom J, str. 287, poz. 31).
  23. ↑ Edward Zając. Germanizacja Sanoka w latach 1834–1867. „Tygodnik Sanocki”. Nr 29 (401), s. 8, 16 lipca 1999.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.