Jerzy Rapf (lekarz)

Jerzy Rapf
Jan Jerzy Rapf
Ilustracja
Jerzy Rapf (1868)
Data urodzenia

ok. 1797

Data i miejsce śmierci

20 lub 21 września 1874
Sanok

Zawód, zajęcie

lekarz

Narodowość

austriacka, polska

Małżeństwo

Józefa z domu Lögler

Dzieci

Karolina, Henryka, Karol, Józefa, August, Leontyna, Julia, Maria, Jerzy, Edmund, Franciszek, Kornel

Jerzy Rapf, właściwie Jan Jerzy Rapf; niem. Johann Georg Rapf[a] (ur. ok. 1797 we Lwowie, zm. 20 lub 21 września 1874 w Sanoku) – lekarz chirurg, urzędnik i samorządowiec w Sanoku, w latach 1856-1861 naczelnik gminy Sanok.

Nagrobek Jerzego i Józefy Rapfów

Życiorys

Urodził się ok. 1797[1.1]. Był synem Michała i Julianny[2][3.1]. Pochodził z okolic Maissau koło Wiednia[4]. Ukończył medycynę we wszechnicy wiedeńskiej. Był chirurgiem[3.1][5][1.1]. W 1832 z polecenia cesarza Franciszka I został wraz z żoną (nauczycielką) przesiedlony wspólnie z 10 innymi rodzinami niemieckim do Sanoka w celu germanizacji, która trwała do 1848[4]. Małżeństwo otrzymało dom przy sanockim rynku[4].

W Sanoku wszedł w skład zarządu Szpitala Powszechnego w Sanoku jako lekarz ordynujący, pełnił funkcję w tzw. personelu sanitarnym[6], pracował na stanowiskach lekarza (felczera) gminy Sanok (niem. Stadtwundarzt; Magistrate des Sanoker Kreises)[7], od około 1856 do ok. 1861 był jednocześnie naczelnikiem gminy w Sanoku (Gemeindevorsteher) w urzędzie obwodowym w Sanoku w ramach cyrkułu sanockiego[8], po czym nadal pracował wyłącznie jako lekarz (felczer) gminy Sanok[9], a od około 1862 był głównym lekarzem w szpitalu w Sanoku[10], po reformie administracyjnej z 1867 pełnił stanowisko felczera gminy Sanok (Wundarzt; Stadtgemeinde in Sanok)[11], następnie od około 1868 stanowisko lekarza gminy[12], sprawował też stanowisko dyrektora szpitala (późniejszej placówki przy obecnej ulicy Stanisława Konarskiego). Według innych źródeł sprawował urząd burmistrza gminy miasta Sanoka[13][14] w latach od 1860 do 1867[4]. W 1867 został wybrany radnym Sanoka[15].

W 1861 figurował jako właściciel posiadłości tabularnej w Łukowem[16]. Krótkotrwale był właścicielem majątku Liszna[3.2] (został w wyniku zapisu testamentowego, dokonanym przez dwie właścicielki ziemskie, które wcześniej leczył), który następnie odsprzedał[4]. Do końca życia zamieszkiwał w Posadzie Sanockiej pod numerem domu 42[1.1]. Zmarł 20[1.1] lub 21[17] września 1874 w wieku 77,5 lat[1.1]. Pogrzeb odbył się 22 września 1874[1.1]. Został pochowany na cmentarzu w Sanoku[1.1][18].

Rodzina

Jego żoną była Józefa (określana jako Josephine, potem Josepha, także Josefa) z domu Loegler[2][1.1][3.3] (pierw. Lögler[3.1]) (1809-1891[19]), nauczycielka, dyrektorka trzyklasowej Szkoły Panieńskiej wzgl. Szkoły Trywialnej dla Dziewcząt (Mädchen-Schule, Schola Puellarum)[20]. Mieli dwanaścioro dzieci: Natalię (ur. 1833)[2], Karolinę (ur., zm. 1837[3.1][21.1]), Henrykę (1838-1839[22.1][21.2]), Karola (1840-1866, podporucznika poległego 27 czerwca 1866 w bitwie pod Trutnovem)[22.2][23][24][b], Józefę (ur. 1841[3.4], zwaną „Pepi”[4], żonę Kostiantyna Tomaszczuka), Augusta (ur. 1842[3.5]), Leontynę (ur. 1844[3.6], żonę urzędnika skarbowego Konratowicza, matkę c. k. nadporucznika Alfreda Konratowicza i Karoliny, żony Włodzimierza Bańkowskiego[4]), Julię (1845-1919[3.7][25], żonę Joachima, burmistrza Jarosławia i matkę Wołodymyra Starosolskiego, ukraińskiego działacza społecznego i politycznego[26] oraz Jadwigi, która została żoną Witolda Litwiniszyna[4]), Jerzego wzgl. Georg (1846-1904), Marię (1847-1852[3.2][21.3]), Edmunda (ur. 1849[3.8]), Franciszka (1851-1855[3.3][21.4]) i Kornela (1854-1857[3.9][1.2]).

Uwagi

  1. ↑ Został ochrzczony jako „Jan Jerzy Rapf”. W tym źródle wymieniony jako „Jan Jerzy Rapf”. W wydaniach urzędowych Szematyzmów był początkowo przedstawiany jako „Georg Rapf”. W wydaniu z 1869 wymieniony jako „Johann Georg Rapf”. W wydaniu, już polskojęzycznym, z 1870 figurował jako „Jan Jerzy Rapf”. Jego syn Jerzy Rapf także został ochrzczony jako „Jan Jerzy Rapf”.
  2. ↑ Edward Zając podał, że Karol Rapf poległ w bitwie pod Sadową 3 lipca 1866.

Przypisy

  1. Księga zmarłych 1855–1878 Sanok. Sanok: Parafia rzymskokatolicka w Sanoku.
    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 S. 328 (poz. 106).
    2. ↑ S. 25 (poz. 57).
  2. 1 2 3 Księga chrztów 1816–1836. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku, s. 393.
  3. Księga chrztów 1836–1857. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku.
    1. 1 2 3 4 S. 10.
    2. 1 2 S. 189 (poz. 120).
    3. 1 2 S. 283 (poz. 38).
    4. ↑ S. 77.
    5. ↑ S. 97.
    6. ↑ S. 129 (poz. 77).
    7. ↑ S. 148.
    8. ↑ S. 227 (poz. 1).
    9. ↑ S. 338 (poz. 10).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 Edward Zając. Germanizacja Sanoka w latach 1834–1867. „Tygodnik Sanocki”. Nr 29 (401), s. 8, 16 lipca 1999.
  5. ↑ Monarchya Austryacka. Rzecz urzędowa. „Gazeta Lwowska”. Nr 106, s. 1, 8 września 1848.
  6. ↑ Tomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 338.
  7. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1839. Lwów: 1839, s. 224.
    • Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1841. Lwów: 1841, s. 229.
    • Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1843. Lwów: 1843, s. 243.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1844. Lwów: 1844, s. 239.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1845. Lwów: 1845, s. 255.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1846. Lwów: 1846, s. 258.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1847. Lwów: 1847, s. 265.
    • Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1848. Lwów: 1848, s. 322.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1849. Lwów: 1849, s. 274.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1850. Lwów: 1850, s. 298.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1851. Lwów: 1851, s. 338.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1852. Lwów: 1852, s. 321.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1853. Lwów: 1853, s. 326.
    • Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1854. Lwów: 1854, s. 334.
    • Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1855. Lwów: 1855, s. 254.
  8. ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1857. Lwów: 1857, s. 37.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1858. Lwów: 1858, s. 25.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1859. Lwów: 1859, s. 31, 257.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1860. Lwów: 1860, s. 30.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1861. Lwów: 1861, s. 22.
  9. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1862. Lwów: 1862, s. 34.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1863. Lwów: 1863, s. 34.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1864. Lwów: 1864, s. 36.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1865. Lwów: 1865, s. 37.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1866. Lwów: 1866, s. 37.
  10. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1863. Lwów: 1863, s. 458.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1864. Lwów: 1864, s. 468.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1865. Lwów: 1865, s. 483.
    • Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1866. Lwów: 1866, s. 498.
    • Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868. Lwów: 1868, s. 858.
  11. ↑ Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868. Lwów: 1868, s. 68.
  12. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1869. Lwów: 1869, s. 61.
    • Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 65.
    • Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1871. Lwów: 1871, s. 55.
    • Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1872. Lwów: 1872, s. 53.
    • Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: 1873, s. 436.
    • Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1874. Lwów: 1874, s. 56, 469.
    • Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 372.
  13. ↑ Handbuch des Statthalterei-gebietes in Galizien für das Jahr 1859. Lwów: 1859, s. 31.
  14. ↑ Tomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 335, 341.
  15. ↑ Marta Szramowiat. Samorząd miejski Sanoka okresu galicyjskiego. Główne zadania i działalność Rady Miejskiej w Sanoku. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990, s. 19, 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
  16. ↑ Wykaz do wyboru posłów w ciele wyborczym posiadaczy większych majętności. „Dziennik Urzędowy do Gazety Lwowskiej”. Nr 56, s. 295, 8 marca 1861.
  17. ↑ Data śmierci 21 września 1874 została wskazana na inskrypcji nagrobnej.
  18. ↑ Wydawnictwa / publikacje. starecmentarze.sanok.pl. [dostęp 2014-09-04].
  19. ↑ Księga aktów zejść rzym.-kat. Sanok 1878–1904. T. H. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 189 (poz. 106).
  20. ↑ Handbuch des Statthalterei-gebietes in Galizien für das Jahr 1859. Lwów: 1859, s. 293.
    •Handbuch des Statthalterei-gebietes in Galizien für das Jahr 1862. Lwów: 1862, s. 293.
    •Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1864. Lwów: 1864, s. 300.
    •Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868. Lwów: 1868, s. 635.
    •Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 462.
    •Rozmaitości. „Gwiazda. Czasopismo dla płci niewieściej”. Nr 10, s. 75, 15 maja 1870.
    •Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1871. Lwów: 1871, s. 421.
    •Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1872. Lwów: 1872, s. 407.
    •Tomasz Opas, Stosunki demograficzne i społeczne, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 335, 341.
  21. Księga zmarłych 1831–1855 Sanok. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku.
    1. ↑ S. 42.
    2. ↑ S. 51.
    3. ↑ S. 210 (poz. 104).
    4. ↑ S. 265 (poz. 128).
  22. Księga chrztów Księga chrztów 1836–1857. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku.
    1. ↑ S. 30.
    2. ↑ S. 49.
  23. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1866. Wiedeń: 1866, s. 249.
  24. ↑ Weitere Verlust-Eingabe der Nordarmee. „Der Kamerad”. Nr 75, s. 582, 15 lipca 1866. (niem.).
  25. ↑ Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 231 (poz. 11).
  26. ↑ Osoby o nazwisku „Kulczycki” w Genealogii Potomków Sejmu Wielkiego. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-06-06].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.