Witold Urbanowicz (pallotyn)

Witold Urbanowicz
Ilustracja
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

14 maja 1945
Zarzecze Jeleniewskie

Wyznanie

chrześcijańskie

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

pallotyni

Prezbiterat

11 czerwca 1972

Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Witraż we Wrocławiu według projektu ks. Urbanowicza

Witold Urbanowicz (ur. 14 maja 1945 w Zarzeczu Jeleniewskim na Suwalszczyźnie) – polski ksiądz pallotyn mieszkający i pracujący we Francji; malarz, grafik, rzeźbiarz i fotograf (również pod pseudonimem Vito Vandost).

Witold Urbanowicz w 1962 roku wstąpił do nowicjatu Księży Pallotynów w Otwocku. W latach 1965–1967 odbywał służbę w jednostkach specjalnych LWP. 11 czerwca 1972 roku przyjął święcenia kapłańskie w Ołtarzewie pod Warszawą. W tym samym roku wyjechał do Francji. Jego zainteresowania to: teatr, fotografia, film i astronomia. Maluje i rzeźbi od czasów seminaryjnych. Był odpowiedzialny za działalność edytorską pallotyńskiego wydawnictwa Éditions du Dialogue (1972-1995) w Paryżu – graficzne opracowywanie ponad 30 książek i albumów, m.in.: Księgi Hioba i Apokalipsy (tłum. Czesław Miłosz), oraz miesięcznika Nasza Rodzina. Jest autorem (samoukiem) ponad 500 obrazów, Drogi Krzyżowej w XII-wiecznym kościele w Herblay pod Paryżem, rzeźby Chrystusa w kaplicy domu pallotynów w Osny. Projektant witraży kościoła Bożego Ciała we Wrocławiu, kościoła św. Andrzeja Boboli w Bielsku-Białej, kaplicy w pallotyńskiej prokurze w Brukseli.

Był duszpasterzem polonijnym w parafii Les Mureaux 1973–1988; wicesuperiorem Regii Miłosierdzia Bożego we Francji oraz kierownikiem ds. personelu w drukarni pallotynów (Imprimerie de Busagny) w Osny pod Paryżem (1993-1995).

Współpracował z Agnieszką Holland przy realizacji filmowych reportaży o paryskiej "Kulturze" oraz o życiu i twórczości Józefa Czapskiego (1981).

W 1983 Witold Urbanowicz został uhonorowany dyplomem (za projekt pomnika) przez Komitet Budowy Pomnika Ofiar Katynia i Komunizmu w Nowym Jorku.

W 2011 Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Departament Dziedzictwa Kulturowego wydało dwujęzyczny album pod redakcją Barbary Stettner-Stefańskiej pt. Witold Urbanowicz. Artysta nienasycony / Witold Urbanowicz. Artiste irrassasié (tłumaczenie na język francuski Maria Rodowicz, współpraca Gérard Guillaume; ISBN 978-83-929227-3-5);

17 czerwca 2013 portret gen. Stanisława Maczka autorstwa Urbanowicza został przekazany Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie[1].

3 czerwca 2017 otrzymał patent oficerski z rąk szefa MON Antoniego Macierewicza.

Od 2 czerwca do 30 września 2017 w Muzeum Okręgowym w Suwałkach prezentowano wystawę jego obrazów i rzeźb, wraz z publikacją w języku polskim i francuskim pt. Witold Urbanowicz (koncepcja, redaktor prowadzący Eliza Ptaszyńska; autorzy: Eliza Ptaszyńska, Jan Sochoń, Jan Wiktor Sienkiewicz, Teresa Błażejewska, ks. Marek Wittbrodt, Ewa Bobrowska, Jan Zieliński, ks. Marian Łękawa, Paweł Huelle, Barbara Stettner-Stefańska; Muzeum Okręgowe w Suwałkach 2017, ISBN 978-83-61494-41-6).

W 2025 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[2].

Mieszka w Paryżu przy rue Surcouf, w Domu Księży Pallotynów.

Wybrane dzieła

  • Droga Krzyżowej w XII-wiecznym kościele św. Marcina w Herblay pod Paryżem (1986)
Rzeźby z kaplicy w podparyskim Osny
  • rzeźba Chrystusa i tabernakulum w kaplicy domu pallotynów w Osny (1987)

Projekty witraży:

Wystawy indywidualne:

  • Muzeum Diecezjalne w Opolu (1997)
  • Galeria Ośrodka Duszpasterstwa Środowisk Twórczych w Łodzi (1997)
  • Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu (1998)
  • Centrum Kultury Muza w Lubinie (1998)
  • Château Fontpertuis w Lailly-en-Val we Francji (1998)
  • Galerie Pellieux w Beaugency we Francji (1999)
  • Galeria Hotelu Westminster w Le Touquet we Francji (2002).

12 kwietnia 2003 w pallotyńskim domu rekolekcyjnym w Montmorency pod Paryżem odbyło się uroczyste otwarcie ESPACE URBANOWICZ – stałej ekspozycji malarstwa i rzeźby ks. Witolda Urbanowicza SAC.

Przypisy

  1. ↑ Przekazanie portretu generała Stanisława Maczka. Muzeum Wojska Polskiego, 2013-06-18. [dostęp 2013-08-05].
  2. ↑ Medale „Gloria Artis” dla wybitnych postaci świata kultury - grudzień 2025 [online], gov.pl, 2 stycznia 2026 [dostęp 2026-02-25].

Bibliografia

  • Agata Judycka, Zbigniew Andrzej Judycki, Polonia. Słownik biograficzny, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2000, s. 328, ISBN 83-01-13186-1, OCLC 830263758.

Linki zewnętrzne