World Endurance Championship 2026

Sezon 2026 Mistrzostw World Endurance Championship
Ilustracja
Załoga BMW M Team WRT #20 podczas 6 Hours of Spa-Francorchamps
Inauguracja

19 kwietnia

Zakończenie

8 listopada

Liczba wyścigów

8

Liderzy
Kierowcy

Klasa Hypercar:
Robin Frijns
René Rast
Klasa LMGT3:
Jonny Edgar

Zespoły

Klasa Hypercar:
Toyota Gazoo Racing
Klasa LMGT3:
TF Sport

Poprzedni sezon • Następny sezon

FIA World Endurance Championship 2026 – czternasty sezon World Endurance Championship organizowany przez Fédération Internationale de l’Automobile (FIA) i Automobile Club de l’Ouest (ACO). W sezonie wzemą udział prototypy i grand tourery podzielone na dwie kategorie: Hypercar i LMGT3. Sezon miał się rozpocząć wyścigiem na torze Losail International Circuit a zakończyć na torze Bahrain International Circuit, lecz na skutek wojny na bliskim wschodzie rozpoczął się na torze Autodromo Enzo e Dino Ferrari a zakończy na torze Autodromo Nazionale di Monza.

Klasy

Prototypy[1]

  • Hypercar – Le Mans Hypercar (LMH) i Le Mans Daytona h (LMDh)

Samochody GT[1]

  • Le Mans Grand Touring Three (LMGT3) – FIA GT3

Kalendarz

Pierwotny kalendarz na ten sezon został zaprezentowany 13 czerwca 2025 roku i zawierał te same rundy co poprzedni sezon[2]. 3 marca 2026 seria ogłosiła przesunięcie rundy w Katarze na nieokreślony termin, decyzja ta była spowodowana wojną Izraela i USA z Iranem[3]. 13 marca potwierdzono nową datę wyścigu na torze Losail – 24 października[4]. 28 lipca odwołano rundy w Katarze i w Bahrajnie, a w ich miejsca weszły: 6 Hours of Barcelona na torze Circuit de Barcelona-Catalunya w Montmeló, które odbędzie się 24 października i 6 Hours of Monza na torze Autodromo Nazionale di Monza, które zostało zaplanowane na termin 7 listopada[5].

Runda Wyścig Tor Lokalizacja Termin
1 6 Hours of Imola Włochy Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola, Włochy 19 kwietnia
2 6 Hours of Spa-Francorchamps Belgia Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot, Belgia 9 maja
3 24 Hours of Le Mans Francja Circuit de la Sarthe Le Mans, Francja 13–14 czerwca
4 6 Hours of São Paulo Brazylia Autódromo José Carlos Pace São Paulo, Brazylia 12 lipca
5 Lone Star Le Mans Stany Zjednoczone Circuit of the Americas Austin, Stany Zjednoczone 6 września
6 6 Hours of Fuji Japonia Fuji International Speedway Oyama, Japonia 27 września
7 6 Hours of Barcelona Hiszpania Circuit de Barcelona-Catalunya Montmeló, Hiszpania 24 października
8 6 Hours of Monza Włochy Autodromo Nazionale di Monza Monza, Włochy 7 listopada
Anulowane wyścigi
1/7 Qatar 1812 km Katar Losail International Circuit Lusajl, Katar 24 października[6]
8 8 Hours of Bahrain Bahrajn Bahrain International Circuit Sakhir, Bahrajn 8 listopada

Lista startowa

Rejestracja zgłoszeń na pełny sezon odbyła się pomiędzy 21 października a 27 listopada 2025 roku[7]. Lista startowa została ogłoszona 8 grudnia 2025 roku[8].

Hypercar

Wszystkie zespoły skorzystają z opon Michelin[9].

Zespół Samochód Nr Kierowcy Rundy Źródła
Stany Zjednoczone Aston Martin THOR Team Aston Martin Valkyrie 007 Wielka Brytania Tom Gamble 1–4 [10]
Wielka Brytania Harry Tincknell 1–4
Wielka Brytania Ross Gunn 3
009 Hiszpania Alex Riberas 1–4 [10]
Dania Marco Sørensen 1–4
Kanada Roman De Angelis 3
Japonia Toyota Gazoo Racing Toyota GR010 Hybrid 7 Japonia Kamui Kobayashi 1–4 [11]
Holandia Nyck de Vries 1–4
Wielka Brytania Mike Conway 1–4
8 Nowa Zelandia Brendon Hartley 1–4 [11]
Japonia Ryō Hirakawa 1–4
Szwajcaria Sébastien Buemi 1–4
Stany Zjednoczone Cadillac Hertz Team JOTA Cadillac V-Series.R 12 Francja Norman Nato 1–4 [12]
Wielka Brytania Will Stevens 1–4
Szwajcaria Louis Delétraz 2–4
Wielka Brytania Alex Lynn –
38 Nowa Zelandia Earl Bamber 1–4 [12]
Francja Sébastien Bourdais 1–4
Wielka Brytania Jack Aitken 2–4
Niemcy BMW M Team WRT BMW M Hybrid V8 15 Dania Kevin Magnussen 1–4 [13]
Szwajcaria Raffaele Marciello 1–4
Belgia Dries Vanthoor 2–4
20 Niemcy René Rast 1–4 [13]
Holandia Robin Frijns 1–4
Południowa Afryka Sheldon van der Linde 2–4
Korea Południowa Genesis Magma Racing Genesis GMR-001 17 Brazylia Pipo Derani 1–4 [14]
Niemcy André Lotterer 1–4
Francja Mathys Jaubert 1–4
19 Francja Paul-Loup Chatin 1–4 [14]
Hiszpania Daniel Juncadella 1–4
Francja Mathieu Jaminet 1–4
Francja Alpine Endurance Team Alpine A424 35 Portugalia António Félix da Costa 1–4 [15][16][17]
Austria Ferdinand Habsburg 1–4
Francja Charles Milesi 1–4
36 Francja Frédéric Makowiecki 1–4 [17][18][19]
Francja Jules Gounon 1–4
Francja Victor Martins 1–4
Włochy Ferrari AF Corse Ferrari 499P 50 Włochy Antonio Fuoco 1–4 [20]
Hiszpania Miguel Molina 1–4
Dania Nicklas Nielsen 1–4
51 Wielka Brytania James Calado 1–4 [20]
Włochy Antonio Giovinazzi 1–4
Włochy Alessandro Pier Guidi 1–4
Włochy AF Corse 83 Wielka Brytania Phil Hanson 1–4 [20][21]
Polska Robert Kubica 1–4
Chiny Yifei Ye 1–4
Francja Peugeot TotalEnergies Peugeot 9x8 93 Nowa Zelandia Nick Cassidy 1–4 [22][23]
Wielka Brytania Paul di Resta 1–4
Belgia Stoffel Vandoorne 1–4
94 Francja Loïc Duval 1–4 [22][23]
Dania Malthe Jakobsen 1–4
Francja Théo Pourchaire 1–4
Listy startowe[24]

LMGT3

Organizatorzy wprowadzili limit maksymalnie dwóch aut od każdego z producentów. Producenci obecni w klasie Hypercar otrzymali pierwszeństwo w selekcji zgłoszeń[25].

Wszystkie zespoły skorzystają z opon Goodyear[26].

Producent Zespół Samochód Nr Kierowcy Rundy Źródła
Aston Martin Stany Zjednoczone Heart of Racing Team Aston Martin Vantage AMR LMGT3 23 Stany Zjednoczone Gray Newell 1–4 [10][27]
Wielka Brytania Jonathan Adam 1–4
Belgia Kobe Pauwels 1, 4
Brazylia Eduardo Barrichello 2–3
27 Włochy Mattia Drudi 1–4 [10][21]
Stany Zjednoczone Ian James 1–4
Kanada Zacharie Robichon 1–4
BMW Belgia Team WRT BMW M4 LMGT3 32 Brazylia Augusto Farfus 1–4 [28][29]
Indonezja Sean Gelael 1–4
Wielka Brytania Darren Leung 1–4
69 Wielka Brytania Dan Harper 1–4 [28][29]
Stany Zjednoczone Anthony McIntosh 1–4
Kanada Parker Thompson 1–4
Chevrolet Wielka Brytania TF Sport Corvette Z06 LMGT3.R 33 Wielka Brytania Jonny Edgar 1–4 [30][31][32]
Holandia Nicky Catsburg 1–3
Stany Zjednoczone Ben Keating 3–4
Stany Zjednoczone Blake McDonald 1–2
Argentyna Nicolás Varrone 4
Turcja Racing Team Turkey by TF 34 Irlandia Peter Dempsey 1–4 [30]
Irlandia Charlie Eastwood 1–4
Turcja Salih Yoluç 1–4
Ferrari Włochy Vista AF Corse Ferrari 296 LMGT3 21 Francja François Hériau 1–4 [33]
Stany Zjednoczone Simon Mann 1–4
Włochy Alessio Rovera 1–4
54 Włochy Francesco Castellacci 1–4 [33]
Szwajcaria Thomas Flohr 1–4
Włochy Davide Rigon 1–4
Ford Niemcy Proton Competition Ford Mustang LMGT3 77 Wielka Brytania Ben Tuck 1–4 [34][35]
Stany Zjednoczone Eric Powell 1–4
Wielka Brytania Sebastian Priaulx 1–4
88 Włochy Giammarco Levorato 1–4 [34][35]
Włochy Stefano Gattuso 1–4
Stany Zjednoczone Logan Sargeant 1–4
Lexus Francja Akkodis ASP Team Lexus RC F LMGT3 78 Francja Hadrien David 1–4 [30][36][37][38]
Belgia Tom van Rompuy 1–4
Francja Esteban Masson 1–2, 4
Wielka Brytania Jack Hawksworth 3
87 Argentyna José María López 1–4 [30][36][37]
Austria Clemens Schmid 1–4
Rumunia Răzvan Umbrărescu 1–4
McLaren Wielka Brytania Garage 59 McLaren 720S LMGT3 Evo 10 Hongkong Antares Au 1–4 [30]
Wielka Brytania Thomas Fleming 1–4
Niemcy Marvin Kirchhöfer 1–4
58 Niemcy Finn Gehrsitz 1–4 [30]
Niemcy Benjamin Goethe 1–4
Szwecja Alexander West 1–4
Mercedes-AMG Włochy Iron Lynx Mercedes-AMG LMGT3 61 Angola Rui Andrade 1–4 [30]
Australia Martin Berry 1–4
Belgia Maxime Martin 1–4
79 Włochy Matteo Cressoni 1–4 [30]
Holandia Lin Hodenius 1–4
Włochy Johannes Zelger 1–4
Porsche Niemcy Manthey DK Engineering Porsche 911 GT3 R LMGT3 91 brak flagi Timur Bogusławskij[a] 1–4 [30][39]
Wielka Brytania James Cottingham 1–4
Turcja Ayhancan Güven 1–4
Niemcy The Bend Manthey 92 Austria Richard Lietz 1–4 [30][39]
Włochy Riccardo Pera 1–4
Australia Yasser Shahin 1–4
Listy startowe[24]

Wyniki

Pogrubienie oznacza zwycięzców wyścigu bez podziału na kategorie.

Runda Tor Pole position Zwycięzcy Hypercar Zwycięzcy LMGT3 Wyniki
1 Włochy Autodromo Enzo e Dino Ferrari Włochy #51 Ferrari AF Corse Japonia #8 Toyota Gazoo Racing Belgia #69 Team WRT Wyniki
Wielka Brytania James Calado
Włochy Antonio Giovinazzi
Włochy Alessandro Pier Guidi
Szwajcaria Sébastien Buemi
Nowa Zelandia Brendon Hartley
Japonia Ryō Hirakawa
Wielka Brytania Dan Harper
Stany Zjednoczone Anthony McIntosh
Kanada Parker Thompson
2 Belgia Circuit de Spa-Francorchamps Francja #94 Peugeot TotalEnergies Niemcy #20 BMW M Team WRT Wielka Brytania #10 Garage 59 Wyniki
Francja Loïc Duval
Dania Malthe Jakobsen
Francja Théo Pourchaire
Niemcy René Rast
Holandia Robin Frijns
Południowa Afryka Sheldon van der Linde
Hongkong Antares Au
Wielka BrytaniaTom Fleming
Niemcy Marvin Kirchhöfer
3 Francja Circuit de la Sarthe Niemcy #15 BMW M Team WRT Japonia #8 Toyota Gazoo Racing Wielka Brytania #33 TF Sport Wyniki
Dania Kevin Magnussen
Szwajcaria Raffaele Marciello
Belgia Dries Vanthoor
Wielka Brytania Mike Conway
Japonia Kamui Kobayashi
Holandia Nyck de Vries
Holandia Nicky Catsburg
Wielka Brytania Jonny Edgar
Stany Zjednoczone Ben Keating
4 Brazylia Autódromo José Carlos Pace Stany Zjednoczone #12 Cadillac Hertz Team Jota Niemcy #15 BMW M Team WRT Turcja #34 Racing Team Turkey by TF Wyniki
Francja Norman Nato
Wielka Brytania Will Stevens
Dania Kevin Magnussen
Szwajcaria Raffaele Marciello
Belgia Dries Vanthoor
Irlandia Peter Dempsey
Irlandia Charlie Eastwood
Turcja Salih Yoluç
5 Stany Zjednoczone Circuit of the Americas Wyniki
6 Japonia Fuji Speedway Wyniki
7 Hiszpania Circuit de Barcelona-Catalunya Wyniki
8 Włochy Autodromo Nazionale di Monza Wyniki

Klasyfikacje

System punktacji

Długość wyścigu 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 PP
6 godzin 25 18 15 12 10 8 6 4 2 1 1
8–10 godzin 38 27 23 18 15 12 9 6 3 2
24 godziny 50 36 30 24 20 16 12 8 4 2

Mistrzostwo świata kierowców Hypercar

Poz. Kierowca Włochy Belgia Francja Brazylia Stany Zjednoczone Japonia Hiszpania Włochy Punkty
1 Holandia Robin Frijns 5 1 2 8 75
Niemcy René Rast
2 Wielka Brytania Mike Conway 3 5 1 12 75
Japonia Kamui Kobayashi
Holandia Nyck de Vries
3 Południowa Afryka Sheldon van der Linde – 1 2 8 65
4 Wielka Brytania James Calado 2 NU 5 2 57
Włochy Antonio Giovinazzi
Włochy Alessandro Pier Guidi
5 Szwajcaria Sébastien Buemi 1 10 3 17 56
Nowa Zelandia Brendon Hartley
Japonia Ryō Hirakawa
6 Dania Kevin Magnussen 7 2 NU 1 50
Szwajcaria Raffaele Marciello
7 Belgia Dries Vanthoor – 44
8 Francja Norman Nato 13 9 4 3 42
Wielka Brytania Will Stevens
9 Wielka Brytania Phil Hanson 10 6 7 5 31
Polska Robert Kubica
Chiny Ye Yifei
10 Wielka Brytania Tom Gamble 9 4 8 6 30
Wielka Brytania Harry Tincknell
11 Włochy Antonio Fuoco 6 3 NU 7 29
Hiszpania Miguel Molina
Dania Nicklas Nielsen
12 Portugalia António Félix da Costa 4 12 6 10 29
Austria Ferdinand Habsburg
Francja Charles Milesi
13 Szwajcaria Louis Delétraz – 9 4 – 26
14 Nowa Zelandia Earl Bamber 8 NU NU 4 16
Francja Sébastien Bourdais
15 Wielka Brytania Jack Aitken – 12
16 Wielka Brytania Ross Gunn – – 8 – 8
17 Nowa Zelandia Nick Cassidy 16 7 11 16 6
Wielka Brytania Paul di Resta
Belgia Stoffel Vandoorne
18 Brazylia Pipo Derani 15 8 NU 15 4
Francja Mathys Jaubert
Niemcy André Lotterer
19 Francja Frédéric Makowiecki 11 11 9 11 4
Francja Victor Martins
Francja Jules Gounon
20 Francja Loïc Duval 12 NU 10 14 3
Dania Malthe Jakobsen
Francja Théo Pourchaire
21 Hiszpania Alex Riberas 14 NU 13 9 2
Dania Marco Sørensen
22 Francja Paul-Loup Chatin 17 13 12 13 0
Francja Mathieu Jaminet
Hiszpania Daniel Juncadella
23 Kanada Roman De Angelis – – 13 – 0
Źródło: WEC[40]

Mistrzostwo świata producentów Hypercar

Każdy z producentów wyznaczył dwa auta punktujące w tej klasyfikacji. Trzecie i kolejne auta nie mogą w niej punktować.

Poz. Producent Włochy Belgia Francja Brazylia Stany Zjednoczone Japonia Hiszpania Włochy Punkty
1 Japonia Toyota 1 5 1 11 132
3 9 3 16
2 Niemcy BMW 5 1 2 1 127
7 2 NU 7
3 Włochy Ferrari 2 3 5 2 88
6 NU NU 6
4 Stany Zjednoczone Cadillac 8 8 4 3 60
12 NU NU 4
5 Francja Alpine 4 10 6 9 41
10 11 8 10
6 Wielka Brytania Aston Martin 9 4 7 5 40
13 NU 12 8
7 Francja Peugeot 11 6 9 13 15
15 NU 10 15
8 Korea Południowa Genesis 14 7 11 12 6
16 12 NU 14
Źródło: WEC[40]

Uwagi

  1. ↑ Białorusini i Rosjanie nie mogą startować pod flagami swoich państw zgodnie z wymogami FIA, które zostały wprowadzone po inwazji Rosji na Ukrainę[41].

Przypisy

  1. 1 2 RÈGLEMENT SPORTIF DU CHAMPIONNAT DU MONDE D’ENDURANCE DE LA FIA SPORTING REGULATIONS OF THE FIA WORLD ENDURANCE CHAMPIONSHIP ↓, s. 14.
  2. ↑ 2026 FIA WEC calendar builds on stability of recent seasons [online], fiawec.com, 13 czerwca 2025 [dostęp 2025-11-11] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-13] (ang.).
  3. ↑ Heiko Stritzke, WEC postpones 2026 opener due to Middle East conflict [online], motorsport.com, 3 marca 2026 [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2026-03-13] (ang.).
  4. ↑ Stephen Kilbey, New Qatar 1812KM Date Confirmed [online], dailysportscar.com, 13 marca 2026 [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-13] (ang.).
  5. ↑ WEC replaces Middle East rounds with new races in Barcelona and Monza [online], www.motorsport.com, 28 lipca 2026 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  6. ↑ Pierwotnie runda miała zostać rozegrana 28 marca.
  7. ↑ RÈGLEMENT SPORTIF DU CHAMPIONNAT DU MONDE D’ENDURANCE DE LA FIA SPORTING REGULATIONS OF THE FIA WORLD ENDURANCE CHAMPIONSHIP ↓, s. 62.
  8. ↑ WEC: Major global marques headline 2026 entry list [online], fia.com, 8 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  9. ↑ RÈGLEMENT SPORTIF DU CHAMPIONNAT DU MONDE D’ENDURANCE DE LA FIA SPORTING REGULATIONS OF THE FIA WORLD ENDURANCE CHAMPIONSHIP ↓, s. 65.
  10. 1 2 3 4 Aston Martin Valkyrie will race with unchanged line-up in 2026 [online], media.astonmartin.com, 8 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  11. 1 2 Stephen Kilbey, Toyota sticks with the same driver line-up for 2026 [online], racer.com, 9 listopada 2026 [dostęp 2025-11-11] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-11] (ang.).
  12. 1 2 Rachit Thukral, Cadillac reveals who will replace Jenson Button in 2026 WEC line-up [online], sports.yahoo.com, 12 listopada 2025 [dostęp 2025-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  13. 1 2 Andrea Schwab, Hypercar line-up 2026: BMW M Motorsport relies on consistency in the cockpits of the four BMW M Hybrid V8s. [online], press.bmwgroup.com, 1 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-01] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-01] (ang.).
  14. 1 2 RJ O’Connell, Genesis confirms driver combinations for inaugural Hypercar season [online], racer.com, 5 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  15. ↑ Orianne Tamburini, António Félix da Costa joins Alpine in the FIA World Endurance Championship from the 2026 season [online], media.alpinecars.com, 21 października 2025 [dostęp 2025-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  16. ↑ "Vorfreude umso größer": Ferdinand Habsburg fährt auch 2026 für Alpine, „Motorsport-Total.com” [dostęp 2026-08-06] [zarchiwizowane z adresu 2026-01-15] (niem.).
  17. 1 2 Stephen Lickorish, Alpine Reveals Updated A424 for Final Hypercar Campaign – Sportscar365 [online], 18 lutego 2026 [dostęp 2026-08-06] (ang.).
  18. ↑ Jamie Klein, 35 Cars on Provisional Full-Season Entry List – Sportscar365 [online], 8 grudnia 2025 [dostęp 2026-08-06] (ang.).
  19. ↑ Victor Martins to juggle Alpine WEC seat with Williams F1 test role [online], www.motorsport.com, 12 stycznia 2026 [dostęp 2026-08-06] (ang.).
  20. 1 2 3 FIA WEC 2026: Ferrari confirms the crews of cars 50 and 51; Ye to race in the number 83 499P [online], ferrari.com, 5 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  21. 1 2 John Dagys, Kubica, Hanson Confirmed in Unchanged No. 83 Ferrari Lineup [online], sportscar365.com, 27 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-27] [zarchiwizowane z adresu 2026-01-27] (ang.).
  22. 1 2 Team Peugeot TotalEnergies confirms its race and development drivers for 2026 [online], media.stellantis.com, 26 listopada 2025 [dostęp 2025-12-01] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-01] (ang.).
  23. 1 2 TEAM PEUGEOT TOTALENERGIES ANNOUNCES DRIVER LINE-UPS FOR THE 2026 FIA WEC SEASON [online], media.stellantis.com, 5 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-06] (ang.).
  24. 1 2 2026 FIA WEC SEASON PROVISIONAL ENTRY LIST v1 [online], fia.com, 8 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  25. ↑ John Dagys, WEC Confirms Two Cars Per LMGT3 Manufacturer [online], sportscar365.com, 9 czerwca 2023 [dostęp 2024-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-09] (ang.).
  26. ↑ RÈGLEMENT SPORTIF DU CHAMPIONNAT DU MONDE D’ENDURANCE DE LA FIA SPORTING REGULATIONS OF THE FIA WORLD ENDURANCE CHAMPIONSHIP ↓, s. 66.
  27. ↑ Stephen Lickorish, Pauwels to Contest Imola Opener in Place of Barrichello – Sportscar365 [online], 7 kwietnia 2026 [dostęp 2026-08-07] (ang.).
  28. 1 2 Davey Euwema, Leung Returns to WRT’s LMGT3 Squad After Year Away [online], sportscar365.com, 2 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  29. 1 2 Andrea Schwab, GT3 line-ups 2026 for FIA WEC and IMSA: newcomers, returnees and home games for three US works drivers. [online], press.bmwgroup.com, 11 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-17] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-11] (ang.).
  30. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Stephen Kilbey, Raft of driver announcements as 2026 WEC field takes shape [online], racer.com, 8 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  31. ↑ Ewan Wane, TF Names Full WEC Driver Roster [online], dailysportscar.com, 11 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-11] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-11] (ang.).
  32. ↑ WEC: Nico Varrone correrá las 6 Horas de São Paulo con Corvette [online], Carburando, 29 czerwca 2026 [dostęp 2026-08-07] (hiszp.).
  33. 1 2 Tim Fullbrook, WEC 2026 entry list: LMGT3 [online], onlyendurance.com, 8 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-08] (ang.).
  34. 1 2 Stephen Kilbey, Sargeant & Priaulx Headline Ford LMGT3 Line-Ups [online], 16 stycznia 2026 [dostęp 2026-08-07] (ang.).
  35. 1 2 Davey Euwema, Tuck, Levorato Return to Proton’s Ford LMGT3 Effort [online], sportscar365.com, 5 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  36. 1 2 John Dagys, Van Rompuy Moves to Akkodis ASP Lexus LMGT3 Squad [online], sportscar365.com, 15 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-17] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-17] (ang.).
  37. 1 2 Davey Euwema, David to Make Series Debut in Lexus LMGT3 Lineup [online], sportscar365.com, 22 grudnia 2025 [dostęp 2026-01-06] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-30] (ang.).
  38. ↑ Jamie Klein, WTR Among 18 Hypercars on 24H Le Mans Entry List – Sportscar365 [online], 19 lutego 2026 [dostęp 2026-08-07] (ang.).
  39. 1 2 Jamie Klein, Manthey Finalizes Porsche LMGT3 Lineups [online], sportscar365.com, 17 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-17] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-17] (ang.).
  40. 1 2 2026 standings [online], FIAWEC [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  41. FIA CIRCULAR EMERGENCY MEASURES DUE TO RUSSIAN INVASION OF UKRAINE [online], fia.com, 4 marca 2022 [dostęp 2025-12-17] [zarchiwizowane z adresu 2023-02-23] (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne