World Seniors Championship 2020
| ||||
![]() | ||||
| Miejsce | ||||
|---|---|---|---|---|
| Od |
19 sierpnia 2020 | |||
| Do |
22 sierpnia 2020 | |||
| Edycja |
11 | |||
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break |
130 | |||
| Breaki 100+ pkt. |
1 | |||
| Liczba uczestników |
16 | |||
| Organizator | ||||
ROKiT World Seniors Championship 2020 – turniej snookera z cyklu World Seniors Tour rozgrywany w dniach 19–22 sierpnia 2020 roku. Zawody po raz drugi odbyły się w Crucible Theatre w Sheffield w Anglii, gdzie tuż wcześniej rozegrano zawodowe mistrzostwa świata.
Z powodu pandemii COVID-19 rozgrywki zostały zawieszone na długi czas w pierwszej połowie roku, a mistrzostwa świata, a w konsekwencji późniejsze mistrzostwa seniorów, zostały przełożone o kilka miesięcy. Mistrzostwa Świata Seniorów skorzystały jednak z doświadczenia zdobytego w związku z pandemią i protokołami higienicznymi profesjonalnej trasy, które zostały już wdrożone w Sheffield. Widzowie zostali w dużej mierze wykluczeni, ale turniej seniorów był po raz pierwszy transmitowany na żywo przez BBC w ramach programu uzupełniającego[1].
Obrońcą tytułu był Anglik Jimmy White. Ponownie dotarł do finału i powtórzył sukces z poprzedniego roku, pokonując Kena Doherty'ego 5-4. Było to jego trzecie zwycięstwo w tym turnieju.
Nagrody pieniężne
Podział nagród pieniężnych pozostał bez zmian w stosunku do roku poprzedniego . Jednak zamiast nagrody rzeczowej, tym razem zwycięzca otrzymał dodatkową nagrodę pieniężną w wysokości 1500 funtów[2].
| Nagrody | |
|---|---|
| Zwycięzca | 25 000 £ |
| Finalista | 10 000 £ |
| Półfinał | 7500 £ |
| Ćwierćfinał | 3000 £ |
| Łączna pula nagród | 62 000 £ |
Zawodnicy
W tegorocznym turnieju wzięło udział szesnastu zawodników, o czterech mniej niż w zeszłym roku. Rozstawieni zawodnicy to:
Jimmy White (obrońca tytułu)
Michael Judge (lider listy rankingowej)
Ken Doherty
Stephen Hendry
Oznaczało to, że nie mogli się spotkać przed półfinałami.
Tony Drago z Malty musiał się wycofać zgodnie z zaleceniem lekarza. Jego miejsce zajął Anglik Wayne Cooper[3]. On i pozostali jedenastu gracze zostali losowo przydzieleni do pozostałych miejsc w rundzie 1.
Wszyscy uczestnicy pochodzili z Wielkiej Brytanii lub Irlandii.
Przebieg turnieju
Wszystkie mecze, z wyjątkiem finału, rozgrywano do 4 zwycięstw, a finał rozstrzygano w dziewięciu partiach. Wszystkie mecze rozgrywano kolejno przy jednym stole. Pierwsza runda trwała dwa dni – ćwierćfinały w piątek, a półfinały i finał w sobotę.
Turniej od samego początku stał się wydarzeniem faworytów. Oprócz czterech rozstawionych graczy, trzech graczy, którzy wcześniej zdobyli tytuł Mistrza Świata Seniorów - Morgan, Lines i Canavan - wygrało swoje mecze pierwszej rundy. W ósmym meczu były zawodowiec Wayne Cooper pokonał amatora Gary'ego Filtnessa. Faworyci kontynuowali swoją zwycięską passę w ćwierćfinale, pozostawiając czterech rozstawionych graczy do zmierzenia się ze sobą w półfinale. Tam Jimmy White pokonał Szkota Stephena Hendry'ego, z którym przegrał cztery z pięciu finałów Mistrzostw Świata w Crucible w latach 90. Ken Doherty, jedyny irlandzki mistrz świata, wygrał ze swoim rodakiem Michaelem Judge'em.
| 2 runda do 3 frame'ów | Ćwierćfinały do 4 frame'ów | Półfinały do 4 frame'ów | Finał do 5 frame'ów | |||||||||||||||
| 1 | 4 | |||||||||||||||||
| 1 | ||||||||||||||||||
| 1 | 4 | |||||||||||||||||
| 1 | ||||||||||||||||||
| 0 | ||||||||||||||||||
| 4 | ||||||||||||||||||
| 1 | 4 | |||||||||||||||||
| 4 | 2 | |||||||||||||||||
| 4 | ||||||||||||||||||
| 3 | ||||||||||||||||||
| 1 | ||||||||||||||||||
| 4 | 4 | |||||||||||||||||
| 4 | 4 | |||||||||||||||||
| 3 | ||||||||||||||||||
| 1 | 5 | |||||||||||||||||
| 3 | 4 | |||||||||||||||||
| 3 | 4 | |||||||||||||||||
| 3 | ||||||||||||||||||
| 3 | 4 | |||||||||||||||||
| 2 | ||||||||||||||||||
| 2 | ||||||||||||||||||
| 4 | ||||||||||||||||||
| 3 | 4 | |||||||||||||||||
| 2 | 1 | |||||||||||||||||
| 4 | ||||||||||||||||||
| 2 | ||||||||||||||||||
| 1 | ||||||||||||||||||
| 2 | 4 | |||||||||||||||||
| 2 | 4 | |||||||||||||||||
| 1 | ||||||||||||||||||
Finał
Jimmy White był w finale po raz trzeci, wyczyn, który wcześniej osiągnął tylko Steve Davis. Wygrał inauguracyjną edycję po ustanowieniu turnieju w 2010 i debiucie Crucible rok wcześniej. Ken Doherty był drugim Irlandczykiem, a tym samym drugim graczem spoza Wielkiej Brytanii, który dotarł do finału od 2010. W pierwszej partii White wbił cztery czerwone, ale nie udało mu się zamienić ich na breaki. Doherty potrzebował tylko dwóch wizyt przy stole, aby zapewnić sobie pierwszy punkt. Anglikowi nigdy później nie udało się zdobyć więcej niż 15 punktów z rzędu, a Doherty, z dwoma breakami po 50 punktów, między innymi, odsuwał się frame po frame'ie na prowadzenie 4-0. Potrzebował tylko jednej partii, ale w piątej zmarnował dwie okazje na większe breaki. Tymczasem White znalazł swój rytm i zapewnił sobie pierwszy punkt breakami 25 i 42. Szósta partia przebiegała według podobnego schematu. Siódma partia była ciężko wywalczona; W drodze do zwycięstwa White spudłował w niebieskiej, Doherty wbił ją, ale potem spudłował na różowej. White wyczyścił stół wbijając różową i czarną, podwyższając wynik na 3-4.
W kolejnej partii Irlandczyk spudłował czerwoną po zdobyciu 37 punktów. White był teraz w pełni sił i po swoim pierwszym breaku powyżej 50 punktów całkowicie odwrócił losy meczu, wymuszając decydującą partię. Doherty ruszył do ataku w dziewiątej partii, ale udało mu się zdobyć tylko dwa punkty. White z kolei wykorzystał słabą próbę safety Irlandczyka, aby wykonać mocny break, który pozwolił mu wygrać partię, a tym samym cały mecz. Z wynikiem 5-4, z powodzeniem obronił tytuł z poprzedniego roku[4].
| Finał: Do 5 wygranych frame’ów Crucible Theatre, Sheffield, Sędzia: | ||
| 5 – 4 | ||
| 12-88, 2-107 (93), 16-63, 1-117 (56), 67-17, 71-14, 71-60, 79-37 (79), 108-2 (85) | ||
| 85 | Najwyższy break | 93 |
| – | Breaki stupunktowe | – |
| 2 | Breaki notowane | 2 |
Breaki stupunktowe
Podczas całego turnieju zanotowano tylko jeden break powyżej 100 punktów osiągnięty przez Jimmiego White'a w meczu ze Stephenem Hendrym w półfinale. W sumie w 15 rozegranych meczach zanotowano 38 breaków powyżej 50 punktów.
- 130
Jimmy White
Przypisy
- ↑ How To Watch ROKiT World Seniors. World Snooker Tour, 2020-08-18. [dostęp 2025-11-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-12-01)]. (ang.).
- ↑ Phil Haigh: World Seniors Snooker Championship schedule, draw, TV, live stream, line-up, odds and prize money. Metro, 2020-08-18. [dostęp 2025-11-22]. (ang.).
- ↑ Tony Drago withdraws from the WSS World Championship and is replaced by Wayne Cooper. World Seniors Snooker, 2020-08-12. [dostęp 2025-11-22]. (ang.).
- ↑ White Completes Epic Comeback. World Snooker Tour, 2020-08-23. [dostęp 2025-11-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-31)]. (ang.).
Bibliografia
- Ron Florax: World Seniors Championship 2020 – wyniki na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2025-11-22]. (ang.).
- World Seniors Championship 2020 – wyniki na stronie snooker.org. snooker.org. [dostęp 2025-11-22]. (ang.).
- World Seniors Championship 2020 – wyniki na stronie snookerscores.net. World Professional Billiards and Snooker Association. [dostęp 2025-11-22]. (ang.).
