Zaborowo (Leszno)
| część miasta | |||
 Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej (2018) | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo | |||
| Miasto | |||
| Prawa miejskie |
1644–1892 | ||
| W granicach Leszna |
1977 | ||
| Populacja (2010) • liczba ludności |
| ||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 65 | ||
| Kod pocztowy |
64-100 | ||
| Tablice rejestracyjne |
PL | ||
| SIMC |
0954283 | ||
Położenie na mapie Leszna  | |||
Położenie na mapie Polski  | |||
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego  | |||
 51°49′13″N 16°34′57″E/51,820278 16,582500[2] | |||
Zaborowo – dzielnica Leszna (województwo wielkopolskie). W latach 1644–1892[3] samodzielne miasto. 1 sierpnia 1977 wyłączone z gminy Święciechowa i włączone do Leszna.
Historia
Lokacja miasta nastąpiła w 1644r. na podstawie przywileju króla Władysława IV wydanego dla Wojciecha Gajewskiego. Pozostałością układu miejskiego jest dawny rynek. W XVII w. stanowiło silny ośrodek rzemiosła tkackiego. Było kolejno własnością Leszczyńskich i Sułkowskich.
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej został zbudowany w połowie XVII w., o konstrukcji szkieletowej wypełnionej cegłą, z dachem dwuspadowym, krytym gontem. W latach późniejszych kilkakrotnie był odnawiany i gruntownie restaurowany. Wnętrze jest oszalowane.
Na mocy rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dniem 1 sierpnia 1977 zostało włączone wraz z Gronowem i częścią Strzyżewic do Leszna.
W obrębie dzielnicy znajduje się zbiornik wodny powstały w wyniku eksploatacji złoża kruszyw mineralnych.
Bibliografia
- Bogdan Zgodziński "Województwo Leszczyńskie", Warszawa-Poznań, 1989
Linki zewnętrzne
- Zaborowo (3), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 200.
Przypisy
- ↑ Informacja uzyskana 18 marca 2010 od Wydziału Spraw Obywatelskich przy UM Leszno
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 8 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 154953.
- ↑ Amtsblatt z 1892, Nr 35, poz. 873
