Zalubicze

Zalubicze
Залюбічы
Залюбичи
Ilustracja
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

baranowicki

Sielsowiet

Kroszyn

Populacja
• liczba ludności


79
(2019)

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Zalubicze”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Zalubicze”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Zalubicze”
Ziemia53°10′05″N 26°13′37″E/53,168056 26,226944

Zalubicze (biał. Залюбічы, Zalubiczy; ros. Залюбичи, Zalubiczi) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim, w sielsowiecie Kroszyn, przy drodze republikańskiej R91.

Historia

Pod zaborami okolica szlachecka; w II Rzeczypospolitej wieś. W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie nowogródzkim, w gminie Stołowicze.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie baranowickim[a], w gminie Stołowicze. W 1921 miejscowość liczyła 478 mieszkańców, zamieszkałych w 69 budynkach, w tym 449 Białorusinów, 28 Polaków i 1 osobę innej narodowości[b]. 473 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 5 rzymskokatolickiego[1].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

  1. ↑ Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach nowogródzkim (do 1919) i baranowickim (1919 - 1945)
  2. ↑ Innej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Stołowicze było 4 Rosjan, 1 Litwin i 1 Ukrainiec. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości.

Przypisy

  1. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.

Bibliografia

  • Zalubicze, pow. nowogródzki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 350.
  • Mapa WIG Baranowicze. [dostęp 2025-10-02]. (pol.).
  • Publiczna Mapa Katastralna Republiki Białorusi. [dostęp 2025-10-02]. (ros. • biał.).