Zalubicze
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja • liczba ludności |
|
Położenie na mapie obwodu brzeskiego ![]() | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. ![]() | |
Zalubicze (biał. Залюбічы, Zalubiczy; ros. Залюбичи, Zalubiczi) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim, w sielsowiecie Kroszyn, przy drodze republikańskiej R91.
Historia
Pod zaborami okolica szlachecka; w II Rzeczypospolitej wieś. W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie nowogródzkim, w gminie Stołowicze.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie baranowickim[a], w gminie Stołowicze. W 1921 miejscowość liczyła 478 mieszkańców, zamieszkałych w 69 budynkach, w tym 449 Białorusinów, 28 Polaków i 1 osobę innej narodowości[b]. 473 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 5 rzymskokatolickiego[1].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Uwagi
- ↑ Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach nowogródzkim (do 1919) i baranowickim (1919 - 1945)
- ↑ Innej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Stołowicze było 4 Rosjan, 1 Litwin i 1 Ukrainiec. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości.
Przypisy
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.
Bibliografia
- Zalubicze, pow. nowogródzki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 350.
- Mapa WIG Baranowicze. [dostęp 2025-10-02]. (pol.).
- Publiczna Mapa Katastralna Republiki Białorusi. [dostęp 2025-10-02]. (ros. • biał.).



