Zane Lowe

Zane Lowe
Ilustracja
Lowe na festiwalu RockNess 2012
Imię i nazwisko

Alexander Zane Reid Lowe

Data i miejsce urodzenia

7 sierpnia 1963
Auckland

Gatunki

hip-hop, trip-hop, pop-rock alternatywny, muzyka alternatywna, muzyka elektroniczna[1]

Zawód

prezenter radiowy i telewizyjny, DJ, producent muzyczny

Aktywność

od lat 90. XX wieku

Zespoły
Urban Disturbance (?), Breaks Co-Op (2007)

Zane Lowe (ur. 7 sierpnia 1963[2] w Auckland) – nowozelandzki prezenter radiowy i telewizyjny, DJ oraz producent muzyczny.

We wczesnych latach swojej działalności zajmował się tworzeniem i produkcją muzyki oraz DJ-owaniem, po czym w 1997 roku przeniósł się do Wielkiej Brytanii. Pracował jako prezenter w XFM i MTV Europe (MTV Two), dołączając następnie do BBC Radio 1, z którym związany był w latach 2003–2015. W 2015 roku został zatrudniony przez Apple na stanowisko dyrektora kreatywnego stacji Apple Music 1.

Kariera

Pochodzi z Auckland[3]. Uczęszczał do Auckland Grammar School[4] i był prezenterem lokalnej stacji muzycznej Max TV[5]. Został członkiem Urban Disturbance, hiphopowej grupy z wczesnych lat 90. XX wieku, którzy byli znani z piosenki „No Flint No Flame”[4]. Po jej rozpadzie, w 1997 roku wraz z Hamishem Clarkiem założył zespół Breaks Co-Op, wydając w maju tego samego roku elektroniczny album studyjny Roofers, po czym obaj opuścili Nową Zelandię, aby podróżować i realizować inne zainteresowania. Lowe rozstał się wówczas z zespołem, a w kolejnych latach rozwijał swoją karierę w Wielkiej Brytanii[6][1].

Lowe przeprowadził się do Wielkiej Brytanii w 1997 roku[6]. Początkowo pracował w Record and Tape Exchange w Notting Hill w Londynie[7], po czym poproszono go o współpracę z rozgłośnią XFM, gdzie prowadził program Music Response[2]. W 2003 roku dołączył do BBC Radio 1[8]. Jego wieczorny program był emitowany w latach 2003–2015[7]. Pojawiło się w nim wiele materiałów, w tym wywiady z cyklu „Zane Lowe Meets” z gwiazdami muzyki, w tym z Rickiem Rubinem, Kanye’em Westem[9][10], Eminemem, Morrisseyem czy zespołem Radiohead[11]. Przyczynił się też do wzrostu popularności takich brytyjskich artystów, jak Arctic Monkeys, Adele i Ed Sheeran[7].

Pracował także w MTV UK, po czym przeniósł się do MTV2 Europe (późniejszy kanał MTV Rocks), gdzie prowadził MTV News, MTV News Daily Edition i Brand:New[12]. Od 2002 roku prowadził Gonzo, flagowy program muzyczny stacji[13].

Jego ostatni program w BBC Radio 1 wyemitowano 5 marca 2015 roku, po czym jego miejsce zajęła Annie Mac[2][14]. Podczas konferencji Apple Worldwide Developers Conference Keynote w 2015 roku Lowe został przedstawiony jako jeden z DJ-ów Apple Music 1 (wcześniej Beats 1[15]), stacji radiowej wchodzącej w skład Apple Music[16]. Wraz z objęciem pracy w Apple, przeprowadził się wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Zamieszkał w Los Angeles[17].

Był również gospodarzem programu Apple Music Planet of the Apps[18].

Jako DJ grał sety na festiwalach, w tym: Coachella[19], Future Music Festival[20], Glastonbury[21], Creamfields[22] i Bestival[23]. Koncertował z takimi artystami, jak Skrillex[24], Kasabian[25] i The Weeknd[26], a także otwierał występy Muse[27] i Foo Fighters na stadionie Wembley[28]. Oprócz regularnego występowania na Croatia Rocks Festival, Lowe został również dyrektorem muzycznym tej marki[29].

Dyskografia

Lowe podczas występu na festiwalu BBC Radio 1’s Big Weekend(2007)

Breaks Co-Op

  • Roofers (1997)

Remiksy

Rok Tytuł Artysta Źr.
1995 „What I Gotta Do” 3 the Hard Way [30]
2008 „Look for the Woman” Dan Le Sac vs Scroobius Pip [31]
„F Ur X” Sway [32]
2009 „Vlad the Impaler” Kasabian [33]
2011 „Still Speedin’” Sway [34]
2012 „Lightspeed” Kill the Noise & Datsik [35]
„In the End” (Whateverman Remix) Snow Patrol [36]
2023 „Running Out of Time” (Re: Zane Lowe) Paramore [37]

Produkcja muzyczna

Rok Tytuł Artysta Album Źr.
2011 „Death Of The Journalist” Scroobius Pip Distraction Pieces [38]
2012 „Blood from a Stone” Example The Evolution of Man [39]
2013 „Count on Me” Chase & Status Brand New Machine [40]
„Wake Up” Sway Wake Up [41]
„5 Minutes” Tinie Tempah Demonstration [42]
2014 „Restart” Sam Smith In the Lonely Hour [43]
„Running Low” Netsky feat. Beth Ditto brak [44]
2015 „Baby Blue” Action Bronson Mr. Wonderful [45]

Nagrody i wyróżnienia

Rok Nagroda Kategoria Rezultat Źr.
2005 NME Awards Najlepszy program radiowy Wygrana [46]
2006 Wygrana [47]
2007 Wygrana [48]
2008 Wygrana [49]
2010 Radio Academy Awards Prezenter muzyczny roku Złoto [50]
Najlepszy specjalistyczny program muzyczny Złoto
2011 Radio Academy Awards Prezenter muzyczny roku Złoto [51]
2012 Artist Manager Awards Mistrz branży Wygrana [52]
2014 Radio Academy Awards Najlepszy specjalistyczny program muzyczny Brąz [53]
Prezenter radia muzycznego roku Złoto
2015 Nagroda Grammy Album roku (Sam Smith‚ In the Lonely Hour) Nominacja [54]

Przypisy

  1. 1 2 AllMusic, Breaks Co-op [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  2. 1 2 3 AllMusic, Zane Lowe [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  3. ↑ Bevan Hurley, Kiwi-born DJ home for first stadium gig, „NZ Herald”, nzherald.co.nz, 26 lutego 2011 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  4. 1 2 AudioCulture, Urban Disturbance [online], audioculture.co.nz [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  5. ↑ JHO Management, Artists. Zane Lowe [online], jhooakley.com [dostęp 2026-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-12] (ang.).
  6. 1 2 AudioCulture, Breaks Co-Op [online], audioculture.co.nz [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  7. 1 2 3 Vanessa Thorpe, Zane Lowe to leave BBC Radio 1 for Apple, „The Guardian”, theguardian.com, 15 lutego 2015 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  8. ↑ Jason Crawley, Lowe swaps Xfm for Radio 1, „Digital Spy”, digitalspy.com, 26 marca 2003 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  9. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe - Zane Lowe Interviews [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  10. ↑ Zoe Camp, Zane Lowe Leaving BBC Radio 1 to Join Apple, „Pitchfork”, pitchfork.com, 14 lutego 2015 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  11. ↑ Zane Lowe Leaves Radio 1: 10 Of His Best Interviews Over The Years, „NME”, nme.com, 5 marca 2015 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  12. ↑ Music Tech Fest, 81. Zane Lowe – Years Ago : [online], mtflabs.net [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  13. ↑ Jason Gregory, Alexa Chung Replaces Zane Lowe As MTV Gonzo Host, „Gigwise”, gigwise.com, 6 września 2010 [dostęp 2026-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2010-10-18] (ang.).
  14. ↑ Laurence Day, Zane Lowe to step down from Radio 1, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 16 lutego 2015 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  15. ↑ Apple announces Apple Music radio, „Apple Newsroom”, apple.com, 18 sierpnia 2020 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  16. ↑ Apple Inc., Introducing Apple Music — All The Ways You Love Music. All in One Place [online], apple.com, 8 czerwca 2015 [dostęp 2026-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-08] (ang.).
  17. ↑ Kate Robertson, Kiwi DJ Zane Lowe became the world's tastemaker by being the world's biggest fan, „Stuff”, www.stuff.co.nz, 11 czerwca 2019 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  18. ↑ Jake Nevins, Planet of the Apps review – celebrity panel can't save Apple's dull first TV show, „The Guardian”, theguardian.com, 8 czerwca 2017 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  19. ↑ Chris Payne, Coachella 2013: 10 Non-Headliners To Watch, „Billboard”, billboard.com, 25 stycznia 2013 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  20. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe, Radio 1's Future Festival [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  21. ↑ BBC Music Events, Glastonbury 2013 - Zane Lowe [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  22. ↑ Amelia Butterly, Fans wait on Creamfields refunds after flooding, „BBC News”, bbc.com, 26 sierpnia 2012 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  23. ↑ Sarah Donaldson, Festival watch: Bestival, „The Guardian”, theguardian.com, 18 września 2010 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  24. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe, Skrillex Live In The Studio [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  25. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe, Kasabian in session [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  26. ↑ BBC Radio 1, Zane Lowe, The Weeknd in session, The Weeknd Live In Session [online], bbc.co.uk [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  27. ↑ Muse announce big names for Wembley shows, „NME”, nme.com, 21 maja 2007 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  28. ↑ Jamie Fullerton, Foo Fighters rock Wembley Arena for NME Awards Big Gig, „NME”, nme.com, 25 lutego 2011 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  29. ↑ Murray Stassen, Ibiza Rocks Group launches Croatia Rocks for 2015, „Music Week”, musicweek.com, 31 października 2014 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  30. ↑ Discogs, 3 The Hard Way (3) – Old Skool Prankstas. Joy Records (7) – Joy 107 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  31. ↑ Discogs, Dan Le Sac vs Scroobius Pip – Look For The Woman. Sunday Best Recordings – SBEST58P [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  32. ↑ Discogs, Sway – F Ur X. DCypha Productions – none [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  33. ↑ Discogs, Kasabian – Where Did All The Love Go?. Sony Music – PRSP09-47 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  34. ↑ Discogs, Sway – Still Speedin'. 3Beat – 3BEAT063 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  35. ↑ Dicogs, Kill The Noise X Datsik – Lightspeed (Remixes). Owsla – OWS021 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  36. ↑ Discogs, Various – Fiction Remixes Vol.1. Fiction Records – 2797414 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  37. ↑ AllMusic, Re: This Is Why. Paramore [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  38. ↑ Discogs, Scroobius Pip – Distraction Pieces. Speech Development – none [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  39. ↑ Discogs, Example – The Evolution Of Man. Ministry Of Sound – HUSSYCD065, Hussle Recordings – HUSSYCD065 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  40. ↑ AllMusic, Count On Me. Chase & Status [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  41. ↑ AllMusic, Wake Up. Sway [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  42. ↑ Discogs, Tinie Tempah – Demonstration. Disturbing London Records – 2564640435, Parlophone – 2564640435 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  43. ↑ Discogs, Sam Smith (12) – In The Lonely Hour. Capitol Records – 3769173, Method Records (4) – 3769173, Capitol Records – 00602537691739, Method Records (4) – 00602537691739 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  44. ↑ Discogs, Netsky Feat. Beth Ditto – Running Low. Hospital Records – NHS259T [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  45. ↑ Discogs, Action Bronson – Mr. Wonderful. Atlantic – 7567-86696-9, Vice Records – 7567-86696-9, Atlantic – 7567866969, Vice Records – 7567866969 [online], discogs.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  46. ↑ 2005, „NME”, nme.com, 28 lutego 2005 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  47. ↑ Zane Lowe named best Radio Show, „NME”, nme.com, 23 lutego 2006 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  48. ↑ Zane Lowe wins Best Radio Show at Shockwaves NME Awards, „NME”, nme.com, 1 marca 2007 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  49. ↑ Shockwaves NME Awards 2008: Zane Lowe wins Best Radio Show, „NME”, nme.com, 28 lutego 2008 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  50. ↑ Sony Awards 2010: Winners list, „BBC News”, bbc.com, 11 maja 2010 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  51. ↑ Sony Radio Academy Awards 2011: The Winners, „DIY”, diymag.com, 10 maja 2011 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  52. ↑ Music Managers Forum, Breakthrough Artist and Manager Nominees Announced [online], themmf.net, 27 listopada 2012 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  53. ↑ Jim Ottewill, Radio Academy Award 2014 winners announced, „PRS for Music”, prsformusic.com, 13 maja 2014 [dostęp 2026-03-14] (ang.).
  54. ↑ Recording Academy, 57th Annual Grammy Awards [online], grammy.com [dostęp 2026-03-14] (ang.).

Linki zewnętrzne