Zatoka Efeska

Zatoka Efeska
Κόλπος Εφέσου
Kolpos Efesu
Kuşadası Körfezi
Ilustracja
Widok na zatokę z miasta Kuşadası
Państwo

 Grecja
 Turcja

Lokalizacja

Morze Egejskie

Cieki wodne uchodzące

Küçük Menderes

Miejscowości nadbrzeżne

Kuşadası, Güzelçamlı

Mapka zatoki
Mapa morska zatoki z 1905 roku
Położenie na mapie Turcji
Mapa konturowa Turcji, blisko lewej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Zatoka Efeska”
Ziemia37°50′29″N 27°08′01″E/37,841389 27,133611

Zatoka Efeska (gr. Κόλπος Εφέσου Kolpos Efesu, tur. Kuşadası Körfezi)[1] – zatoka Morza Egejskiego, położona u wybrzeży Grecji i Turcji, pomiędzy przylądkiem Doğanbeyli na północy a wyspą Samos i półwyspem Dilek na południu[2]. Zatoka stanowi przedłużenie zapadliska doliny uchodzącej do niej rzeki Küçük Menderes, a otaczające ją górzyste półwyspy i wyspy są niezanurzonym przedłużeniem pasm górskich Tmolos i Aydın Dağları[3]. U wybrzeży zatoki leży miasto portowe Kuşadası[4] oraz kurort Güzelçamlı. Linia brzegowa zatoki jest urozmaicona – liczne małe cyple dzielą ją na kilka mniejszych zatok z długimi, piaszczystymi plażami[5]. Temperatura wody morskiej wzdłuż wybrzeży zatoki przekracza średnio 20°C począwszy od końca maja. Dominującą szatę roślinną stanowi makia, jednak szybko postępująca urbanizacja powoduje niszczenie roślinności[2].

Pomimo położenia w centralnej części wybrzeża Morza Egejskiego, Zatoka Efeska posiada ograniczone zaplecze lądowe – dolina rzeki Küçük Menderes otoczona jest górami, co utrudnia dostęp do Wyżyny Anatolijskiej. Z tego względu zatoka nie pełni już funkcji głównego ośrodka handlowego i kulturalnego regionu, jak miało to miejsce w czasach starożytnego Efezu. Współcześnie rolę tę przejęła Zatoka Izmirska, lepiej skomunikowana i korzystniejsza pod względem naturalnych warunków portowych[3].

Przypisy

  1. ↑ Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami RP: Nazewnictwo Geograficzne Świata. T. Zeszyt 10: Morza i oceany. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 2008, s. 55. ISBN 978-83-254-0462-8. [dostęp 2024-12-08]. (pol.).
  2. 1 2 Neslihan DAL, Sultan BAYSAN, KUSADASI’NDA KIYI KULLANIMI VE TURİZMİN MEKÂNSAL ETKİLERİ KONUSUNDA YEREL HALKIN TUTUMLARI, „Ege Coğrafya Dergisi”, 16 (1-2), 2007, s. 72, ISSN 1300-5634 [dostęp 2025-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-10] (tur.).
  3. 1 2 Great Britain. Naval Intelligence Division, Turkey, [Oxford?] : Naval Intelligence Division, 1942, s. 83-84 [dostęp 2025-07-24] (ang.).
  4. ↑ Saul Bernard Cohen, The Columbia gazetteer of the world, New York : Columbia University Press, 1998, s. 1636, ISBN 978-0-231-11040-2 [dostęp 2025-07-25] (ang.).
  5. ↑ Gerry Crawshaw, Essential Turkey, Basingstoke : AA Pub., 1997, s. 35-36, ISBN 978-0-7495-1338-2 [dostęp 2025-07-24] (ang.).