Zbigniew Chmielowiec

Zbigniew Chmielowiec
Ilustracja
Zbigniew Chmielowiec (2023)
Pełne imię i nazwisko

Zbigniew Michał Chmielowiec

Data i miejsce urodzenia

22 września 1954
Kolbuszowa

Zawód, zajęcie

polityk, inżynier, samorządowiec

Alma Mater

Politechnika Krakowska

Stanowisko

poseł na Sejm V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji (od 2005)

podpis
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Srebrna Odznaka „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”

Zbigniew Michał Chmielowiec (ur. 22 września 1954 w Kolbuszowej) – polski polityk, inżynier ochrony środowiska, samorządowiec, poseł na Sejm V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji.

Życiorys

Ukończył w 1980 studia na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Krakowskiej (z tytułem zawodowym inżyniera środowiska), następnie był zatrudniony w zakładach produkcyjno-budowlanych oraz spółdzielczym gospodarstwie rolnym[1].

Na początku lat 80. należał do NSZZ „Solidarność”, później do 1985 był członkiem ZSL. W drugiej połowie lat 90. działał w AWS[1]. Od 1994 do 2002 zasiadał w radzie miasta i gminy Kolbuszowa. W 1990 został kierownikiem wydziału w urzędzie miasta i gminy, a w 1995 zastępcą burmistrza Kolbuszowej. Od 1998 do 2005 zajmował stanowisko burmistrza tej miejscowości[1].

W 2005 z listy Prawa i Sprawiedliwości został wybrany na posła V kadencji w okręgu rzeszowskim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 17 243 głosy. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 16 038 głosów[2]. W 2015, 2019 i 2023 był ponownie wybierany do Sejmu, zdobywając odpowiednio 18 197 głosów, 20 634 głosy oraz 18 574 głosy[3][4][5]. W 2026 został członkiem stowarzyszenia Rozwój Plus założonego przez Mateusza Morawieckiego[6]. W lipcu tego samego roku dołączył do nowo powstałego klubu parlamentarnego Rozwój Plus[7]. W następnym miesiącu koleżeński sąd dyscyplinarny wykluczył go z PiS[8].

Życie prywatne

Syn Franciszka i Janiny[9]. Żonaty z Haliną[10].

Odznaczenia i wyróżnienia

Przypisy

  1. 1 2 3 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej: VI kadencja: przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2008, s. 34. ISBN 978-83-7059-872-3.
  2. ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-05-30].
  3. ↑ Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  4. ↑ Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  5. ↑ Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-18].
  6. ↑ Aleksandra Wieczorek: List do Kaczyńskiego. Podpisało się 45 osób. wp.pl, 17 lipca 2026. [dostęp 2026-07-26].
  7. ↑ Klub parlamentarny Rozwój Plus został zarejestrowany. pap.pl, 30 lipca 2026. [dostęp 2026-07-30].
  8. ↑ Łukasz Dobrzyński: Koleżeński Sąd Dyscyplinarny PiS zdecydował. Morawiecki i 39 parlamentarzystów poza partią. gazetaprawna.pl, 13 sierpnia 2026. [dostęp 2026-08-22].
  9. ↑ Dane osoby pełniącej funkcje publiczne. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2024-01-26].
  10. ↑ Sejm X kadencji: Rejestr korzyści uzyskiwanych przez posłów lub ich małżonków: Zbigniew Chmielowiec. sejm.gov.pl, 26 października 2023. [dostęp 2024-01-26].
  11. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2003 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2004 r. Nr 12, poz. 189 (ISAP)).
  12. ↑ Postanowienie nr 8/OP/2011 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dziennik Urzędowy MSWiA, 6 października 2011. [dostęp 2021-05-18].
  13. ↑ Bartosz Posłuszny: Odznaki Honorowe Powiatu Kolbuszowskiego wręczone. Kto je otrzymał?. korsokolbuszowskie.pl, 19 kwietnia 2024. [dostęp 2025-05-06].
  14. ↑ Honorowy Obywatel Miasta i Gminy. baranowsandomierski.pl. [dostęp 2024-01-02].
  15. ↑ Bartosz Posłuszny, Anna Pocałuń: Zbigniew Chmielowiec poseł na Sejm RP został honorowym obywatelem Kolbuszowej. korsokolbuszowskie.pl, 27 kwietnia 2023. [dostęp 2023-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-04-29)].
  16. ↑ Poseł Zbigniew Chmielowiec Honorowym Obywatelem Miasta. glogow-mlp.pl, 29 września 2023. [dostęp 2023-10-12].
  17. ↑ Zasłużeni dla MiG. kolbuszowa.pl. [dostęp 2025-05-06].

Bibliografia

  • Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2025-10-17].
  • Sejm Rzeczypospolitej Polskiej: VI kadencja: przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2008, s. 34. ISBN 978-83-7059-872-3.