Zbigniew Pawelski

Zbigniew Pawelski (ur. 29 lipca 1925 w Przasnyszu, zm. 20 października 2024 w Warszawie) – polski architekt, plastyk^[1].

Syn Mieczysława i Anny Józefy z domu Krassowskiej. W czasie okupacji niemieckiej żołnierz AK ps. „Jastrząb”, uczestnik powstania warszawskiego. Podczas powstania pełnił funkcję na początku zastępcy dowódcy drużyny, a potem dowódcy drużyny. Był żołnierzem formacji „Obroża”, batalionu „Ryś”^[2][3]. Po kapitulacji powstania trafił do niemieckiego obozu. Po jego wyzwoleniu żołnierz 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka (1945-46)^[4][5].

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1951), po wojnie uczestniczył w odbudowie Warszawy^[1][6][7]. W latach 1954–1955 zaangażowany w projekt Stadionu Dziesięciolecia w Warszawie (jako projektant w pracowni Stadion X-lecia w przedsiębiostwie Miastoprojekt Specjalistyczne-Warszawa)^[8].

Od 1975 wykładowca na Politechnice Warszawskiej. Współautor wielu projektów z zakresu budownictwa przemysłowego, użyteczności publicznej, wystawiennictwa i wnętrz.

Od 1952 r. Członek OW SARP. Członek Prezydium ZG SARP (1951–1961). Wiceprezes SARP (1972–1975). Wiceprezes ZO SARP (1967–1969)^[1]. Za działalność społeczną w SARP odznaczony Srebrną Odznaką SARP (1961) oraz Złotą Odznaką SARP (1977)^[9].

Autor projektu pomnika upamiętniającego przeprawy przez Wisłę żołnierzy Obwodu Praga Armii Krajowej do walczącej po lewej stronie rzeki powstańczej Warszawy, który znajduje się na terenie kościoła Świętych Apostołów Jana i Pawła w Warszawie. Jedną część pomnika tworzą m.in. tablice poległych w walkach powstańczych kolegów z przepraw, druga część – to kapliczka Matki Bożej Powstańczej, trzecia część to „Droga-rzeka” informująca, skąd wyruszały poszczególne oddziały i gdzie uczestniczyły w walkach ^[10][11].

Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 44A-4-6)^[12].

• Dom mieszkalny, ul. Kościelna 15 w Warszawie (1953)^[1]
• Fabryka mebli w Wyszkowie (1957)^[13]
• Budynek mieszkalny, ul. Paryska 29 w Warszawie (ok. 1960)
• cukrownie w Czechosłowacji: Hrusovany i Hrochuv-Tynec (1966–1968)^[14]
• ambasady (m.in. Ambasada RP w Brasilii)^[15]
• Hotel Victoria w Warszawie (1974)^[16]
• Kościół św. Zygmunta w Warszawie (1980)^[17][18]
• Nowohuckie Centrum Kultury (1982)^[19]
• Kościół i parafia Zesłania Ducha Świętego, ul. Żeromskiego 6, Otwock (1985-87)^[20]
• Dom Geriatryczno-Rehabilitacyjny Bonifratrów, ul. Sapieżyńska 3 w Warszawie (1986)^[21]
• Kościół Zesłania Ducha św. w Otwocku (1987)^[22]
• Dom mieszkalny, ul. Załęże 10 w Warszawie (1989)^[23]
• Budynek mieszkalny, ul. Wilcza 70 w Warszawie (1992)^[24]

Brat Sławomira Pawelskiego. Teść architekta Szymona Wojciechowskiego^[25].