Zenon Mróz

Zenon Mróz

Data i miejsce urodzenia	2 listopada 1930 Suchowola
profesor nauk technicznych
Specjalność: analiza niesprężysta, mechanika materiałów i konstrukcji, optymalizacja konstrukcji, pełzanie, plastyczność, zniszczenie materiałów[1]
Alma Mater	Politechnika Warszawska
Doktorat	1959
Habilitacja	1964
Profesura	1971
Polska Akademia Nauk
Status	członek rzeczywisty
Instytut	Instytut Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk
Odznaczenia
Strona internetowa

Zenon Mróz (ur. 2 listopada 1930 w Suchowoli^[2]) – polski uczony, profesor nauk technicznych. Specjalizuje się w mechanice gruntów, oraz ogólnie pojętym materiałoznawstwie (w tym mechanice materiałów i konstrukcji, analizie niesprężystej, optymalizacji konstrukcji, pełzaniu, plastyczności, oraz ocenie stopnia zniszczenia materiałów^[3][1]). Członek korespondent krajowy Polskiej Akademii Nauk od 1986 roku, członek rzeczywisty tej instytucji od 2004 roku^[3]. Jest również członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, oraz pracownikiem Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN^[2].

Absolwent studiów mechanicznych na Politechnice Warszawskiej (rocznik 1952), doktorat obronił w 1959 na podstawie rozprawy „Nośność graniczna i optymalne projektowanie płyt i powłok”, habilitację uzyskał w 1964 broniąc pracy ”Związki fizyczne w teorii plastyczności”, tytuł profesora nauk technicznych nadano mu w 1971 roku^[1].

Autor wielu ważnych prac, artykułów i publikacji z zakresu mechaniki, między innymi^[2][1]:

• Komputerowe metody mechaniki ciał stałych (1995)

• Cienkie warstwy w elementach konstrukcji: analiza termomechaniczna, identyfikacja własności, optymalizacja układów jednorodnych i gradientowych

• Modelowanie i identyfikacja uszkodzeń w materiałach i warstwach kontaktowych

• Modelowanie i wrażliwość stref kontaktu powierzchni w ośrodkach wielofazowych dla sprzężonych pól termomechanicznych

• Wrażliwość i projektowanie optymalne nieliniowych układów sprężystych

• Modelowanie poślizgów i rozwoju uszkodzeń w strefie kontaktu ciał sprężysto-plastycznych

• Analiza stanów pokrytycznych w procesach urabiania gruntów

• Analiza stanów pokrytycznych w układach sprężystych i niesprężystych

• Deformacja plastyczna metali przy zmiennych obciążeniach

• Stany graniczne w ośrodkach krucho-plastycznych

• Analiza wrażliwości i optymalizacja kształtu konstrukcji

W trakcie swojej długoletniej kariery naukowej uhonorowany wieloma nagrodami i wyróżnieniami, między innymi^[3]:

• Zbiorową Nagrodą Państwową (1968),
• Nagrodą Ministra Edukacji (1999),
• Nagrodą Ministra Szkolnictwa Wyższego (trzykrotnie – 1977, 1983, 1989),
• Nagrodą Sekretarza Wydziału IV PAN (1964),
• Nagrodą Sekretarza Naukowego PAN (1973),
• Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001),
• Medalem Zasłużony dla Politechniki Krakowskiej (1995),
• Medalem Zasłużony dla Politechniki Białostockiej (2001),
• Medalem im. Warnera Tjardusa Koitera Amerykańskiego Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników ASME (2004),
• Medalem Uniwersytetu w Neapolu (2007)
• Tytułem doktora honoris causa następujących uczelni: Uniwersytetu w Miszkolcu (1995), Politechniki w Mons (1997), Politechniki Krakowskiej (1997), University of Waterloo (1999), Uniwersytetu w Minnesocie (2003), Politechniki Białostockiej (2012)