Zhu Rongji

Zhu Rongji
朱镕基
Ilustracja
Zhu Rongji (1999)
Data i miejsce urodzenia

23 października 1928
Changsha

Data i miejsce śmierci

12 sierpnia 2026
Pekin

Premier Chińskiej Republiki Ludowej
Okres

od 17 marca 1998
do 16 marca 2003

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Chin

Poprzednik

Li Peng

Następca

Wen Jiabao

Pierwszy wicepremier Chińskiej Republiki Ludowej
Okres

od 29 marca 1993
do 17 marca 1998

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Chin

Poprzednik

Yao Yilin

Następca

Li Lanqing

Prezes Ludowego Banku Chin
Okres

od lipca 1993
do czerwca 1995

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Chin

Poprzednik

Li Guixian

Następca

Dai Xianglong

Burmistrz Szanghaju
Okres

od 20 czerwca 1989
do 4 kwietnia 1991

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Chin

Poprzednik

Jiang Zemin

Następca

Huang Ju

Zhu Rongji
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone

朱镕基

Pismo tradycyjne

朱鎔基

Hanyu pinyin

Zhū Róngjī

Wade-Giles

Chu Jung-chi

Wymowa (IPA)

[tʂú ʐʊ̌ŋtɕí]

Spotkanie w Chinach – od lewej Sekretarz Skarbu Stanów Zjednoczonych Robert Rubin, Alan Greenspan oraz Zhu Rongji(1999)
Spotkanie z prezydentem Rosji Władimirem Putinem (2001)

Zhu Rongji, chiń. 朱镕基 (ur. 23 października 1928 w Changsha, zm. 12 sierpnia 2026 w Pekinie[1]) – chiński polityk, premier Chińskiej Republiki Ludowej w latach 1998–2003.

Życiorys

Od 1949 członek Komunistycznej Partii Chin. W 1951 roku ukończył studia na Uniwersytecie Tsinghua w Pekinie. Następnie pracował jako nauczyciel w szkole dla robotników, do czasu aż w 1957 roku za krytykę polityki Mao Zedonga został usunięty z partii i skazany na 4 lata reedukacji poprzez pracę. Zrehabilitowany pracował w Komisji Planowania do 1969 roku, gdy po rozpoczęciu rewolucji kulturalnej za poparcie dla jugosłowiańskiego modelu socjalizmu został jako „rewizjonista” zesłany na wieś, gdzie pracował przy obsłudze chlewni i stołówki.

W 1975 roku powrócił do Pekinu, gdzie objął stanowisko zastępcy dyrektora biura i głównego inżyniera w przedsiębiorstwie należącym do Ministerstwa Przemysłu Naftowego. W tym okresie związał się ze środowiskiem Deng Xiaopinga. W latach 1975–1979 był dyrektorem w Państwowej Komisji Planowania, a w latach 1979–1982 dyrektorem Biura ds. Przekształceń Technologicznych.

W roku 1982 został wiceministrem w Państwowej Komisji Planowania, a w latach 1985–1987 sekretarzem Komitetu Komunistycznej Partii Chin w Szanghaju, gdzie pracował wraz z Jiang Zeminem. Gdy podczas protestów na placu Tian’anmen w 1989 roku protesty studenckie wybuchły także w Szanghaju, Zhu Rongji i Jiang Zemin podjęli rozmowy z protestującymi i nie wprowadzili wojska do miasta.

W 1991 roku został wicepremierem Rady Państwa i członkiem Stałego Biura Politycznego Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin. Opracował wówczas projekt reformy przedsiębiorstw państwowych, przedstawiony podczas XV Zjazdu Komunistycznej Partii Chin we wrześniu 1997 roku.

W latach 1998–2003 sprawował funkcję premiera Chińskiej Republiki Ludowej.

Przypisy

  1. ↑ Zhu Rongji, Chinese premier who cajoled economy into modern era, dies at 97 [online], Reuters [dostęp 2026-08-12] (ang.).

Bibliografia

  • Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005. ISBN 83-05-13407-5.