Zofia Ślaska

Zofia Ślaska

Imię i nazwisko	Zofia Ślaska-Feldman
Data i miejsce urodzenia	158 kwietnia 1909 Warszawa
Data i miejsce śmierci	15 października 1989 Milanówek
Zawód	aktorka teatralna i filmowa.
Lata aktywności	1927-1962

Zofia Ślaska-Feldman (ur. 18 kwietnia 1909 w Warszawie, zm. 15 października 1989 w Milanówku) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Kształciła się w Warszawie, gdzie ukończyła Oddział Dramatyczny przy Państwowym Konserwatorium Warszawskim (1927). W latach 1927–1928 była aktorką Teatru Letniego w Warszawie, a następnie brała udział w objeździe zespołu Stefana Jaracza, z którym występowała m.in. w Gdańsku, Płocku, Kielcach, Częstochowie, Tarnowie, Rzeszowie, Stanisławowie i Lwowie (1928). W kolejnych grała w Łodzi (Teatry Miejskie 1928–1929), Warszawie (Teatr Polski, Teatr Mały 1929–1930, Qui Pro Quo 1930–1931, teatr Banda, Teatr 8:30 1932), Lwowie (Teatry Miejskie 1931, 1933–1935), Poznaniu (Teatr Nowy 1935–1937), Kaliszu (1936–1938), Bydgoszczy (Teatr Miejski 1936–1937) oraz Wilnie (Teatr na Pohulance 1938–1939)^[1].

Podczas II wojny światowej przebywała w Warszawie, gdzie pracowała jako kelnerka. Po zakończeniu walk, w sierpniu 1945 roku miała wejść w skład organizowanego Teatru Nowej Warszawy. Kiedy zespół nie powstał, otrzymała angaż w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej i Cieszynie (1945–1946). Następnie była członkinią zespołów teatralnych: Teatru Ziemi Kieleckiej w Kielcach (1946–1949), Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie (1945–1950), Teatrów Dramatycznych w Szczecinie (1951), ponownie Teatru Polskiego w Bielsku-Białej i Cieszynie (1954–1958) oraz Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie (1960–1962)^[1].

Była drugą żoną scenografa Jerzego Feldmanna (1909–1987). W 1948 roku protestowała przeciwko przyjęciu przez Aleksandrę Wąsik nazwiska "Śląska". Wystosowała wówczas w tej sprawie pismo do ZASP, a wobec braku reakcji groziła sprawą sądową^[1].

• Uwiedziona (1931)
• Kobieta, która się śmieje (1931) – Dolly
• Zabawka (1933) – Hanka, narzeczona Jurka
• Jego ekscelencja subiekt (1933) – córka Ciapkiewiczów
• 10% dla mnie (1933) – modelka w salonie mody
• Jaśnie pan szofer (1935) – Nina, żona bankiera Szobera

Źródło: Film Polski^[2]