Zwięczyca

Zwięczyca
część
Ilustracja
Kościół św. Józefa (2020)
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Aglomeracja

rzeszowska

Miasto

Rzeszów

W granicach Rzeszowa

31 lipca 2005[1]

Tablice rejestracyjne

RZ

SIMC

0645398

Położenie na mapie Rzeszowa
Mapa konturowa Rzeszowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Zwięczyca”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Zwięczyca”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Zwięczyca”
Ziemia50°00′31″N 21°57′01″E/50,008611 21,950278[2]

Zwięczyca – część Rzeszowa, dzielnica niestanowiąca jednostki pomocniczej gminy, powstała po przyłączeniu do miasta całości wsi Zwięczyca (pierwsze fragmenty przyłączono do Rzeszowa w roku 1902 i 1951). Rada Ministrów wydała pozytywną decyzję w sprawie przyłączenia ówczesnej wsi Zwięczyca (jako jednej z czterech) do Rzeszowa już w 2005 roku. Jednak dzielnica na skutek zmian tej decyzji stała się częścią miasta dopiero z dniem 1 stycznia 2008 roku. Przed przyłączeniem do Rzeszowa w roku 2008 Zwięczyca należała do gminy Racławówka (do 1 lipca 1976 roku), a od 2 lipca 1976 – po przeniesieniu i scaleniu w Polsce wielu siedzib gmin wiejskich) – do gminy Boguchwała.

Wieś Zwięczyca, położona w powiecie przemyskim, była własnością Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, została spustoszona w czasie najazdu tatarskiego w 1672 roku[3].

8 czerwca 1943 Gestapo z pomocą ukraińskiego oddziału z Dywizji SS „Galizien” spacyfikowało wieś. Zamordowano 19 osób, a 24 mieszkańców wywieziono do obozu w Pustkowie[4].

Znajduje się tutaj siedziba parafii św. Józefa, należącej do dekanatu Boguchwała, diecezji rzeszowskiej.

W 1979 Zwięczyca została odznaczona Krzyżem Partyzanckim[5].

Przypisy

  1. ↑ Dz.U. 2005 nr 141 poz. 1185
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 162608.
  3. ↑ Andrzej Gliwa, Wykaz zniszczeń we wsiach i miastach ziemi przemyskiej po najeździe tatarskim z 1672 roku : (cz. I), w: Prace Historyczno-Archiwalne, Tom 13 (2003), Rzeszów 2003, s. 183.
  4. ↑ Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 326
  5. ↑ Zwięczyca odznaczona Krzyżem Partyzanckim. „Nowiny”. 209, s. 1, 17 września 1979.