Widgiemoolthalita
![]() Cristalls de widgiemoolthalita sobre gaspeïta | |
| Fórmula química | Ni₅(CO₃)₄(OH)₂(H₂O)₄₋₅ |
| Epònim | Widgiemooltha (en) |
| Localitat tipus | mina 132 North (Mount Edwards Mine), Widgiemooltha, Coolgardie Shire, Austràlia Occidental, Austràlia |
| Classificació | |
| Categoria | carbonats |
| Nickel-Strunz 10a ed. | 5.DA.05 |
| Nickel-Strunz 9a ed. | 5.DA.05 |
| Dana | 16b.7.1.2 |
| Propietats | |
| Sistema cristal·lí | monoclínic |
| Estructura cristal·lina | a = 10,06Å; b = 8,75Å; c = 8,32Å; β = 114,38° |
| Color | verd, verd blavós |
| Duresa (Mohs) | 3,5 |
| Lluïssor | sedosa |
| Color de la ratlla | verd-blau clar |
| Diafanitat | transparent |
| Propietats òptiques | biaxial (+) |
| Índex de refracció | nα = 1,630 nγ = 1,640 |
| Birefringència | δ = 0,010 |
| Dispersió òptica | relativament forta |
| Més informació | |
| Estatus IMA | aprovat |
| Codi IMA | IMA1992-006 |
| Any d'aprovació | 1992 |
| Símbol | Wmo |
| Referències | [1] |
La widgiemoolthalita és un mineral de la classe dels carbonats. Rep el seu nom de la seva localitat tipus, la mina 132 nord, situada a prop de Widgiemooltha, a Austràlia Occidental.
Característiques
La widgiemoolthalita és un carbonat de fórmula química Ni₅(CO₃)₄(OH)₂(H₂O)₄₋₅.[2] Cristal·litza en el sistema monoclínic. La seva duresa a l'escala de Mohs és 3,5.
Segons la classificació de Nickel-Strunz, la widgiemoolthalita pertany a «05.DA: Carbonats amb anions addicionals, amb H₂O, amb cations de mida mitjana» juntament amb els següents minerals: dypingita, hidromagnesita, giorgiosita, artinita, indigirita, clorartinita, otwayita, zaratita, kambaldaïta, cal·laghanita, claraïta, hidroscarbroïta, scarbroïta, caresita, quintinita, charmarita, stichtita-2H, brugnatel·lita, clormagaluminita, hidrotalcita-2H, piroaurita-2H, zaccagnaïta, comblainita, desautelsita, hidrotalcita, piroaurita, reevesita, stichtita i takovita.
Formació i jaciments
Va ser descoberta l'any 1992 a la mina 132 Nord, a prop de Widgiemooltha, a Austràlia Occidental (Austràlia), sent l'únic indret on ha estat trobada aquesta espècie mineral.
Referències
- ↑ «Widgiemoolthalite» (en anglès). Mindat. [Consulta: 27 maig 2017].
- ↑ U. Hålenius, F. Hatert, M. Pasero, S. J. Mills. «The New IMA List of Minerals – A Work in Progress – Updated: November 2025» (en anglès). Commission on new minerals, nomenclature and classification, 2025. [Consulta: 12 desembre 2025].
