Ċ
![]() | |
| Informacje podstawowe | |
| Majuskuła |
Ċ |
|---|---|
| Minuskuła |
ċ |
| Podstawowe pismo | |
| Podstawowy alfabet | |
| Pochodzenie | |
| Oparty na grafemie | |
| Znak diakrytyczny | |
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |
Ċ (minuskuła: ċ) – litera alfabetu łacińskiego używana w języku maltańskim, czeczeńskim i staroangielskim. Wymawia się podobnie do polskiego cz.
Zastosowanie
Język czeczeński
Litera Ċ występuje w łacińskim alfabecie języka czeczeńskiego, który powstał w latach 90. XX wieku. Odpowiednikiem tej litery w cyrylicy jest ЦӀ, które reprezentuje [tsʼ], tj. spółgłoskę zwarto-szczelinową dziąsłową bezdźwięczną[1].
Język irlandzki
W języku irlandzkim litera ta była dawniej używana do reprezentowania zmiękczonej formy litery C. Obecnie w tej funkcji w języku irlandzkim używa się dwuznaku ch, który jest starszy niż ċ[2].
Język maltański
Litera Ċ jest trzecią literą alfabetu maltańskiego, po literze B i przed literą D. W tym języku reprezentuje [tʃ], tj. spółgłoskę zwarto-szczelinową zadziąsłową bezdźwięczną[3].
Język staroangielski
W nowoczesnych naukowych transkrypcjach staroangielskiego Ċ jest czasami używana do reprezentowania [tʃ], aby odróżnić ją od c, która jest wymawiana jak [k], która w innych przypadkach jest pisania identycznie. Dźwięcznym odpowiednikiem litery jest Ġ[4].
Kodowanie
Litera Ċ oraz jej minuskuła w formie Unicode zostały dodane w czerwcu 1993 roku pod nazwami „U+010A” i „U+010B”, wraz z wprowadzeniem Unicode 1.1[5][6]
| Znak | Ċ | ċ | ||
|---|---|---|---|---|
| Nazwa w Unikodzie | Latin Capital Letter C with Dot Above[5] | ċ Latin Small Letter C with Dot Above[6] | ||
| Kodowanie | dziesiątkowo | szesnastkowo | dziesiątkowo | szesnastkowo |
| Unicode | 266 | U+010A | 267 | U+010B |
| UTF-8 | 196 138 | c4 8a | 196 139 | c4 8b |
| Odwołania znakowe SGML | Ċ | Ċ | ċ | ċ |
| Odwołania znakowe SGML | &Cdod; | ċ | ||
Przypisy
- ↑ Koryakov, Yuri B.: Atlas of Caucasian Languages with Language Guide. Instytut Językoznawstwa Rosyjskiej Akademii Nauk, 2002. s. 6–7. [dostęp 2026-08-08]. (ang.).
- ↑ Irish, Old Irish and Manx. sites.psu.edu. [dostęp 2026-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-02-27)]. (ang.).
- ↑ Hoberman 2007 ↓, s. 258.
- ↑ O'Donnell, Daniel Paul: The Pronunciation of Old English. people.uleth.ca, 2008-09-18. [dostęp 2026-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-03-12)]. (ang.).
- 1 2 Ċ Latin Capital Letter C with Dot Above. symbl.cc. [dostęp 2023-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-15)]. (ang.).
- 1 2 ċ Latin Small Letter C with Dot Above. symbl.cc. [dostęp 2023-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-09-07)]. (ang.).
Bibliografia
- Hoberman, Robert D.: Chapter 13. Maltese Morphology. W: Kaye, Alan S.: Morphologies of Asia and Africa. Winona Lake: Eisenbrauns, 2007. ISBN 978-1-57506-109-2. (ang.).
