Ȧ
 | |
| Informacje podstawowe | |
| Majuskuła |
Ȧ |
|---|---|
| Minuskuła |
ȧ |
| Podstawowe pismo | |
| Podstawowy alfabet | |
| Pochodzenie | |
| Oparty na grafemie | |
| Znak diakrytyczny | |
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |
Ȧ (minuskuła: ȧ) – litera rozszerzonego alfabetu łacińskiego. Litera składa się z litery A, oraz kropki.
Zastosowanie
Międzynarodowy alfabet fonetyczny
Litera Ȧ jest reprezentowana w Międzynarodowym alfabecie fonetycznym (MAF) jako [ä], tj. samogłoska otwarta centralna niezaokrąglona[1].
Język wilamowski
Litera Ȧ jest używana do zapisu języka wilamowskiego i jest pierwszą literą alfabetu wilamowskiego[2]. Litera ta jest zasadniczo czytana jak polskie „a”, a w wilamowskim jest nieco wyższa, podobna do „a” w polskich wyrazach jajo, przyjaciel, bywa długie (np. w wyrazie ȧner ‘jeden’), albo krótkie (ȧna ‘i, oraz’)[2].
Kodowanie
Litera Ȧ oraz jej minuskuła w formie Unicode zostały dodane we wrześniu 1999 roku pod nazwami „U+0226” i „U+0227”, wraz z wprowadzeniem Unicode 3.0[3][4].
| Znak | Ȧ | ȧ | ||
|---|---|---|---|---|
| Nazwa w Unikodzie | Latin Capital Letter A with Dot Above | Latin Small Letter A with Dot Above | ||
| Kodowanie | dziesiątkowo | szesnastkowo | dziesiątkowo | szesnastkowo |
| Unicode | 550 | U+0226 | 551 | U+0227 |
| UTF-8 | 200 166 | c8 a6 | 200 167 | c8 a7 |
| Odwołania znakowe SGML | Ȧ | Ȧ | ȧ | ȧ |
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Rocławski 1976 ↓, s. 75, 110.
- 1 2 Szutow 2024 ↓, s. 9.
- ↑ Unicode Character “Ȧ” (U+0226). compart.com. [dostęp 2026-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-10-07)]. (niem.).
- ↑ Unicode Character “ȧ” (U+0227). compart.com. [dostęp 2026-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-14)]. (niem.).
Bibliografia
- Rocławski, Bronisław: Zarys fonologii, fonetyki, fonotaktyki i fonostatystyki współczesnego języka polskiego. Gdańsk: Wydawnictwo Uczelniane Uniwersytetu Gdańskiego, 1976. LCCN 78368853. OCLC 4461438. (pol.).
- Szutow, Paweł: S'Łjyrbihła cyr wymysiöeryśa śpröh fjy dy grusa łoüt. Podręcznik do nauki języka wilamowskiego dla dorosłych. Wilamowice – Bielsko-Biała: Cum Laude, 2024. ISBN 978-83-63904-86-9. [dostęp 2026-08-14]. (pol. • wilamowicki).