Я̨

Я̨
Я̨ я̨
Informacje podstawowe
Majuskuła

Я̨

Minuskuła

я̨

Podstawowe pismo

cyrylica

Podstawowy alfabet

polski

Pochodzenie
Oparty na grafemie

Я

Znak diakrytyczny

ogonek

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Я̨, я̨ – litera rozszerzonej cyrylicy, wykorzystywana w dawniej, bo w XIX wieku, w alfabecie polskim. Litera ta składa się z litery Я używanej do zapisu samogłoski [ja], [ia] oraz ogonka.

Zastosowanie

Polska cyrylica w 1867 roku

Po klęsce powstania styczniowego w 1863 roku zakazano publikowania liter łacińskich w oficjalnych dokumentach w latach 1864-1904[1]. Litera Я̨ miała zastępować łacińskie odpowiedniki [ją] oraz [ią][2].

Kodowanie

ZnakД̨д̨
Nazwa w UnikodzieCyrillic Capital Letter De[3]COMBINING OGONEKCyrillic Small Letter De[4]COMBINING OGONEK
Kodowaniedziesiątkowoszesnastkowodziesiątkowoszesnastkowodziesiątkowoszesnastkowodziesiątkowoszesnastkowo
Unicode1044U+0414808U+03281076U+0434808U+0328
UTF-8208 148d0 94204 168cc a8208 180d0 b4204 168cc a8
Odwołania znakowe SGMLДД̨̨дд̨̨

Przypisy

  1. ↑ Subačius 2008 ↓, s. 76.
  2. ↑ Luto-Kamińska 2023 ↓, s. 237.
  3. ↑ Cyrylica, litera De Д. symbl.cc. [dostęp 2026-03-29].
  4. ↑ Cyrylica mała litera De д. symbl.cc. [dostęp 2026-03-29].

Bibliografia

  • Giedrius Subačius. The letter <Ј> and Lithuanian Cyrillic script: two language planning strategies in the late nineteenth century. „Studies”. 39 (1), marzec 2008. DOI: 10.1080/01629770801908747. JSTOR: 43212808. (ang.). 
  • Anetta Luto-Kamieńska: Adapting alphabetic writing systems. W: The Cambridge handbook of historical orthography. Cambridge University Press, 2023. DOI: 10.1017/9781108766463.011. ISBN 978-1-108-48731-3. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.