48 Armia (ZSRR)

48 Armia
48-я армия
	; Żołnierze 48 Armii w trakcie czytania gazety Слово бойца
	Historia
Państwo	ZSRR
Sformowanie	1941
Rozformowanie	1945
	Działania zbrojne
	II wojna światowa; Operacja Bagration; Operacja wiślańsko-odrzańska
	Organizacja
Dyslokacja	ZSRR, Generalne Gubernatorstwo, III Rzesza
Rodzaj sił zbrojnych	Armia Czerwona
Podległość	Front Centralny; 1 Front Białoruski; 2 Front Białoruski

48 Armia (ros. 48-я армия) – związek operacyjny Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.

Historia

48 Armia wchodziła w skład Frontu Centralnego i 1 Frontu Białoruskiego. Dowodzona przez gen. płk Prokofija Romanienkę brała udział w operacji Bagration^[2]. Uczestniczyła w ciężkich walkach z niemiecką 2 Armią przebijającą się przez Puszczę Białowieską^[3]. We wrześniu prowadziła walki o uchwycenie i utrzymanie przyczółka na Bugu^[4].

Następnie, w składzie wojsk 2 Frontu Białoruskiego brała udział w ofensywie styczniowej. Od listopada 1944 dowódcą 48 Armią był gen. por. Nikołaj Gusiew. Funkcję szefa sztabu pełnił gen. mjr Iwan Glebow^[5]. Od 14 stycznia 1945 prowadziła natarcie w kierunku Przasnysza i Makowa Mazowieckiego. W dniach 19 i 20 marca 1945 razem z 5 Gwardyjską Armią Pancerną toczyła walki w rejonie Braniewa, w ramach operacji wschodniopruskiej^[6].

Dowódcy:

Szefowie sztabu:

Skład w latach 1944-1945:

Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Warszawa: 1977.
Bolesław Dolata: Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa: 1971.
Mikołaj Plikus (kier.): 50 lat Armii Radzieckiej. Mała kronika. Warszawa: 1968.
Kazimierz Sobczak (red.): Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
Bogusław Wołoszański: Encyklopedia II wojny światowej. Front. Warszawa: 1997.