67 Korpus Strzelecki (ZSRR)
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1940, 1943 |
| Rozformowanie |
1941, 1945 |
| Działania zbrojne | |
| II wojna światowa operacja lwowsko-sandomierska | |
| Organizacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |
| Skład | |
67 Korpus Strzelecki (ros. 67-й стрелковый корпус) – korpus piechoty Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.
67 Korpus Strzelecki sformowany został w 1940 roku. W czasie ataku niemieckiego i państw satelickich na Związek Radziecki 67 Korpus Strzelecki wchodził w skład 21 Armii[1]. Po olbrzymich stratach jakich doznał w rejonie Kijowa, został rozwiązany.
Po II sformowaniu w 1943 jego szlak bojowy prowadził z rejonu Szewczenkowo, przez: Ługańsk, Melitopol, Czerniowce, Lwów, Sanok, Krosno, Jasło, Cieszyn, a zakończył w rejonie Kudowy-Zdrój[2]. W czasie walk na ziemiach polskich 67 Korpus Strzelecki toczył walki z wojskami niemieckimi wchodząc w skład 38 Armii dowodzonej przez gen. płka Miryłła Moskalenkę[3].
Dowódcy korpusu
- gen. por. Iwan Szmygo[4].
Struktura organizacyjna
Skład w czasie walk na ziemiach polskich:
- 121 Dywizja Strzelecka, dowódca: płk M. Docenko,
- 140 Dywizja Strzelecka, dowódca: gen. mjr A. Kisielew
- 241 Dywizja Strzelecka, dowódca: płk T. Andrijenko[3].
Przypisy
- ↑ 67 стрелковый корпус I формирование — Указатель частей и соединений РККА 1941-1945 [online], wiki/index.php [dostęp 2024-04-22] (ros.).
- ↑ Память народа::Подлинные документы о Второй Мировой войне [online], pamyat-naroda.ru [dostęp 2024-05-19].
- 1 2 Moskalenko 1974 ↓, s. 499.
- ↑ Dolata 1971 ↓, s. 599.
Bibliografia
- Bolesław Dolata: Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa: 1971.
- Kiryłł Moskalenko: Uderzenie za uderzeniem. Warszawa: 1974.