Abramowice (Lublin)

Abramowice
część miasta
Ilustracja
Ulica Abramowicka – główna arteria dzielnicy
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Aglomeracja

lubelska

Miasto

Lublin

W granicach Lublina

1959 i 1989[1]

Powierzchnia

13,39 km²

Wysokość

198 m n.p.m.

Populacja (2018)
• liczba ludności
• gęstość


1665[2]
124,35 os./km²

SIMC

0954716[3]

Plan Abramowic
Plan Abramowic
Położenie na mapie
Położenie na mapie
51°12′31″N 22°34′54″E/51,208611 22,581667[4]
Strona internetowa

Abramowice – dzielnica Lublina w południowej części miasta, sąsiadująca z dzielnicami: Zemborzyce, Wrotków, Dziesiąta i Głusk.

Dzielnica powstała w wyniku przyłączenia do Lublina 1 stycznia 1989, części obszarów wsi Abramowice Kościelne (106,66 ha), Abramowice Prywatne (198,74 ha) i Wólka Abramowicka (499,95 ha)[1].

Szpital Neuropsychiatryczny im. prof. Mieczysława Kaczyńskiego, znany jako szpital w Abramowicach[5], nie znajduje się na terenie tej dzielnicy, ale na Dziesiątej.

Administracja

Granice dzielnic administracyjnych Abramowic określa statut dzielnicy uchwalony 19 lutego 2009. Granice Abramowic tworzą: od północy ul. Żeglarska – ul. Świętochowskiego – ul. Świętochowskiego w stronę Czerniejówki, od wschodu – rzeka Czerniejówka, a od południa – granica miasta, a od zachodu – ul. Osmolicka[6].

Abramowice mają powierzchnię 13,39 km²[7]. Według stanu na 30 czerwca 2018, na pobyt stały na Abramowicach było zarejestrowanych 1665 osób[2].

Historia

Wieś Abramowice istniała już w XV wieku i posiadała drewniany kościół parafialny[8]. Wymienia ją Jan Długosz w Księdze beneficjów diecezji krakowskiej, powstałej w latach 1440–1480, używając nazw Abramowicze[9], Abramowycze[10] oraz Abrahamowicze[11]. Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego[12]. Kościół parafialny murowany został wzniesiony przez Wincentego Jezierskiego w 1786 roku[8].

W 1827 roku miejscowość liczyła 24 domy i 190 mieszkańców[13]. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z 1880 roku podaje, że wieś i folwark Abramowice należały do gminy Zemborzyce; w miejscowości działała gorzelnia, a najbliższa stacja pocztowa i kolejowa znajdowały się w Lublinie[8].

W spisie powszechnym z 1921 roku uwzględnione są osobno: wieś Abramowice Prywatne (33 domy, 278 mieszkańców) i Abramowice Kościelne (22 domy, 178 mieszkańców), a także folwark Abramowice (9 domów, 239 mieszkańców), kolonia i leśniczówka Abramowice oraz wieś Wólka Abramowicka (65 domów, 469 mieszkańców)[14].

Przypisy

  1. 1 2 M.P. 1988 nr 36, poz. 338.
  2. 1 2 Mieszkańcy wg dzielnic. Stan na dzień 30.06.2018 r.. BIP Urząd Miasta Lublin. [dostęp 2018-08-12].
  3. ↑ Wyszukiwanie. eteryt.stat.gov.pl. [dostęp 2022-06-30]. (pol.).
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 25.
  5. ↑ Strona internetowa Szpitala Neuropsychiatrycznego w Lublinie.
  6. ↑ Abramowice [online], lublin.eu [dostęp 2016-10-19].
  7. ↑ Projekt uchwały Rady Miasta w sprawie podziału obszaru miasta Lublin na sektory w celu zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości [online], bip.lublin.eu, 27 sierpnia 2012 [dostęp 2016-08-20] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-25].
  8. 1 2 3 Abramowice (Lublin), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 20.
  9. ↑ Jan Długosz, Jana Długosza kanonika krakowskiego dzieła wszystkie. T. 7, Liber beneficiorum dioecesis cracoviensis nunc primum e codice autographo editus. T. 1, Aleksander Przeździecki (red.), Kraków 1863, s. 199 [dostęp 2017-11-04].
  10. ↑ Jan Długosz, Jana Długosza kanonika krakowskiego dzieła wszystkie. T. 8, Liber beneficiorum dioecesis cracoviensis nunc primum e codice autographo editus. T. 2, Aleksander Przeździecki (red.), Kraków 1864, s. 539 [dostęp 2017-11-04].
  11. ↑ Jan Długosz, Jana Długosza kanonika krakowskiego dzieła wszystkie. T. 9, Liber beneficiorum dioecesis cracoviensis nunc primum e codice autographo editus. T. 3, Aleksander Przeździecki (red.), Kraków 1864, s. 306–307 [dostęp 2017-11-04].
  12. ↑ Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
  13. ↑ Komisja Rządowa Spraw Wewnętrznych i Policji, Tabella miast, wsi, osad, Królestwa Polskiego, z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożona w Biórze Kommissyi Rządowéy Spraw Wewnętrznych i Policyi z 1827 r., Warszawa: Drukarnia Łątkiewicza, 1827, s. 1 [dostęp 2017-11-04].
  14. ↑ Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych T. 4 Województwo lubeskie, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 59 [dostęp 2017-11-04].

Linki zewnętrzne