Agata Duda-Gracz

Agata Duda-Gracz

Data i miejsce urodzenia	2 marca 1974 Katowice
Dziedzina sztuki	reżyserka teatralna i scenografka
Odznaczenia

Agata Maria Duda-Gracz (Duda vel Gracz) (ur. 2 marca 1974 w Katowicach^[1]) – polska reżyserka teatralna i scenografka.

Agata Duda-Gracz jest córką malarza Jerzego Dudy-Gracza i Wilmy Dudy-Gracz (zm. 2020)^[2].

Ukończyła historię sztuki ze specjalizacją mediewista-bizantolog na Uniwersytecie Jagiellońskim (1998) i Wydział Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (2002)^[3].

Debiutowała jako reżyserka spektaklem Kain George’a Byrona w Teatrze im. Witkiewicza w Zakopanem (1998)^[4]. W krakowskim Teatrze im. Juliusza Słowackiego Abelarda i Heloizę Rogera Vaillanda (2001). Zrealizowała ponad 20 spektakli jako reżyserka, scenografka i kostiumografka w teatrach w Kaliszu, Krakowie, Łodzi, Warszawie, Wrocławiu i Zakopanem. W 2005 dokonała adaptacji, wyreżyserowała i zaprojektowała scenografię do spektaklu Teatru Tv pt. Kreatura^[5].

Była żoną aktora Marcina Sianko (ur. 1975), z którym ma syna Stanisława (ur. 2005).

• Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2025)^[6][7]

• „Ludwik” - nagroda krakowskiego środowiska teatralnego za scenografię do spektaklu Naprawiacz świata w Starym Teatrze w Krakowie (2001)
• „Ludwik” - nagroda krakowskiego środowiska teatralnego za scenografię do spektaklu Abelard i Heloiza w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (2002)
• wyróżnienie w II Ogólnopolskim Konkursie na inscenizację dawnych dzieł literatury europejskiej za reżyserię przedstawienia Galgenberg w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (2008)
• wyróżnienie honorowe w 13. Konkursie na najlepszą inscenizację dzieł dramatycznych Williama Shakespeare’a w sezonie 2008/09 – dla przedstawienia Otello - wariacje na temat w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi (2009)
• „Złoty Laur” za mistrzostwo w sztuce za rok 2008 – za mistrzowskie realizacje reżyserskie i scenograficzne w teatrze (2009)
• „Złota Maska” za najlepszą reżyserię i scenografię w sezonie 2009/2010 – nagroda za spektakl Według Agafii (2010)^[3]
• Medal Pro Publico Bono im. Sabiny Nowickiej (2010)^[8]
• nagroda dla najlepszego przedstawienia, reżyserii i scenografii w plebiscycie publiczności Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (2011)
• nagroda dla Ojca Agaty Dudy-Gracz na motywach Świętokradztwa Oskara Jana Tauschinskiego (2011)^[9]
• „Złoty Yorick” dla przedstawienia Każdy musi kiedyś umrzeć Porcelanko, czyli rzecz o wojnie trojańskiej z Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (2013)
• Wrocławska Nagroda Teatralna za sztukę Ja , Piotr Riviere, skorom już zaszlachtował siekierom swoją matkę, swojego ojca, siostry swoje, brata swojego i wszystkich sąsiadów swoich... (2013)
• „Złota Maska” dla najlepszego przedstawienia sezonu 2013/14 – Iwona, księżniczka Burgunda z Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi (2014)
• Nagroda Główna XI Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@Port w Gdyni dla twórców i zespołu aktorskiego za przedstawienie Kumernis, czyli o tym jak świętej panience broda rosła (2016)
• Nagroda im. Aleksandra Bardiniego za całokształt pracy artystycznej (2016)
• nagroda dla najlepszego zespołu twórczego za spektakl Kumernis, czyli o tym jak świętej panience broda rosła na IX Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia w Krakowie (2016)
• nagroda na XXII Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie za najlepszą reżyserię spektaklu Będzie pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk (2017)
• nagroda za najlepszą reżyserię spektaklu Będzie pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk na X Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia w Krakowie (2017)
• Nagroda im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego za rok 2017 (2018)^[10]
• Nagroda „Złota Kieszeń” za najlepszą scenografię do spektaklu Makbet na Festiwalu Scenografii i Kostiumów Scena w Budowie w Lublinie (2019)^[11]
• Nagroda Artystyczna Marszałka Województwa Śląskiego w dziedzinie kultury (2022)^[12]

Źródło:^[13].

• O życiu i twórczości Agaty Dudy-Gracz. culture.pl. [dostęp 2014-04-25]. (pol.).

• Agata Duda-Gracz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Autorzy) [dostęp 2024-12-07] .
• Wywiad z Agatą Duda-Gracz. dzienniklodzki.pl. [dostęp 2014-04-25]. (pol.).