Aleksander Fijałkowski

Aleksander Fijałkowski

pułkownik
Data urodzenia	1812
Data i miejsce śmierci	1895 Bukareszt
Przebieg służby
Lata służby	1830-1862(?)
Siły zbrojne	Siły Zbrojne Hiszpanii
Jednostki	Legion Mickiewicza
Główne wojny i bitwy	powstanie listopadowe, Wiosna Ludów
Późniejsza praca	Inżynier rządowy w Ploeszti i Bukareszcie

Aleksander Fijałkowski – powstaniec i emigrant.

W powstaniu listopadowym w stopniu porucznika był adiutantem gen. Franciszka Morawskiego. Na emigracji został pracownikiem francuskiego ministerstwa wojny. W 1849 Adam Mickiewicz skłonił go do objęcia dowództwa nad oddziałem ochotników, podążających do Legionu Polskiego we Włoszech. W Genui bił się przez dwie doby po stronie republikanów. We Florencji połączył się z resztą legionu. Ściągnięty przez Giuseppe Mazziniego wraz ze swoim oddziałem dla obrony Rzymu przed połączonymi oddziałami francusko-neapolitańskimi.

W 1854 wstąpił do Kółka lewicy emigracyjnej. Po zawarciu pokoju paryskiego w 1856 został pułkownikiem armii hiszpańskiej. W 1861 na wezwanie Józefa Wysockiego objął stanowisko dowódcy Polskiej Szkoły Wojskowej w Genui. Po przeniesieniu szkoły do Cuneo w 1862 brał udział w negocjacjach warunków jej likwidacji. W latach 70. XIX w. przeniósł się do Rumunii, gdzie pracował jako inżynier^[1]. Tam też zmarł w 1895 r.

• Stefan Kieniewicz, Aleksander Fijałkowski, w: Polski Słownik Biograficzny, Kraków 1948, t. VI, s. 444.