Alessandro Nesta

Alessandro Nesta karierę piłkarską rozpoczął w 1985 roku w młodzieżowej szkółce Lazio Rzym, w której grał na różnych pozycjach: obrońcy, pomocnika oraz napastnika. W 1993 roku dołączył do seniorskiego zespołu Biancocelesti, w którym grał do 2002 roku, a od 1997 roku był kapitanem i osiągnął wiele sukcesów: mistrzostwo (2000) i dwukrotnie wicemistrzostwo Włoch (1995, 1999), dwukrotnie 3. miejsce w Serie A (1996, 2001), dwukrotnie Puchar Włoch (1998, 2000), dwukrotnie Superpuchar Włoch (1998, 2000), Puchar Zdobywców Pucharów 1999 (ostatnia edycja), Superpuchar Europy 1999 oraz finał Pucharu UEFA 1998.

Po sezonie 2001/2002 grę Nesty zauważyły władze AC Milanu, do którego wkrótce przeszedł za kwotę 31 milionów euro^[1], w którym grał do końca sezonu 2011/2012, przez lata tworząc linię wraz z takimi zawodnikami jak m.in.: Paolo Maldini, Alessandro Costacurta, Cafu, Kacha Kaladze, Marek Jankulovski, z którymi osiągnął pasmo sukcesów: dwukrotnie mistrzostwo (2004, 2011) i dwukrotnie wicemistrzostwo Włoch (2005, 2012), trzykrotnie 3. miejsce w Serie A (2003, 2006, 2009, 2010), Puchar Włoch 2003, dwukrotnie Superpuchar Włoch (2004, 2011), dwukrotnie Ligę Mistrzów (2003, 2007), dwukrotnie Superpuchar Europy (2003, finał Ligi Mistrzów 2005, 2007) oraz klubowe mistrzostwo świata 2007.

W 2004 roku z okazji 100-lecia FIFA Pelé wybrał Nestę do listy FIFA 100 zawierającą najlepszych żyjących wówczas piłkarzy^[2].

Po sezonie 2011/2012 odszedł z AC Milanu i związał się z występującym w amerykańskiej lidze MLS Montrealem Impact, z którym podpisał 1,5-roczny kontrakt. Zdobył z klubem w sezonie 2013 Canadian Championship i Walt Disney World Pro Soccer Classic. W październiku 2013 roku oficjalnie poinformował o zakończeniu kariery. Powiedział również, że na kilka miesięcy pragnie odpocząć od futbolu, a następnie ukończyć kursy trenerskie i rozpocząć karierę jako szkoleniowiec^[3], jednak 26 listopada 2014 roku wznowił karierę, podpisując kontrakt z indyjskim FC Chennaiyin^[4], jednak w 2015 roku po trzech rozegranych meczach zdecydował się na ostateczne zakończenie kariery piłkarskiej, jednak zdobył z klubem mistrzostwo Indii 2015.

Alessandro Nesta rozpoczął międzynarodową karierę w drużynach U-15 i U-16. W 1994 roku dwukrotnie grał w drużynie U-18, a w latach 1994–1996 w drużynie U-21 rozegrał 9 meczów, z którą zdobył mistrzostwo Europy U-21 1996 po wygranej w finale 31 maja 1996 roku na Olimpíc de Montjuïc w Barcelonie w serii rzutów karnych 4:2 (1:1 po dogrywce) z gospodarzem turnieju, reprezentacją Hiszpanii U-21, a Nesta został wybrany najlepszym obrońcą turnieju, dzięki czemu selekcjoner seniorskiej reprezentacji Włoch, Arrigo Sacchi powołał go na mistrzostwa Europy 1996 w Anglii, na których drużyna Squadra Azzura zakończyła udział w fazie grupowej, a Nesta nie wystąpił w żadnym meczu. Wystąpił również na turnieju olimpijskim 1996 w Atlancie, w którym drużyna Squadra Azzura zakończyła udział w fazie grupowej.

W seniorskiej reprezentacji Włoch zadebiutował 5 października 1996 roku w wygranym 3:1 meczu eliminacyjnym mistrzostw świata 1998 z reprezentacją Mołdawii na Stadionie Republikańskim w Kiszyniowie. Był w kadrze na trzech mistrzostwach świata (1998, 2002, 2006 – triumf) oraz trzech mistrzostwach Europy (1996, 2000 – finał oraz jedenastka turnieju, 2004).

Podczas mistrzostw świata 2006 w Niemczech, w 17. minucie trzeciego meczu fazy grupowej z reprezentacją Czech (2:1), rozegranego 22 czerwca 2006 roku na AOL Arenie w Hamburgu doznał poważnej kontuzji, w wyniku której został zmieniony przez Marco Materazziego oraz został wykluczony z gry do końca turnieju^[5], w którym drużyna Squadra Azzura triumfowała po wygranej 5:3 w serii rzutów karnych (1:1 po dogrywce) z reprezentacją Francji w finale rozegranym 9 lipca 2006 roku na Stadionie Olimpijskim w Berlinie.

Ostatni mecz w drużynie Squadra Azzura rozegrał 11 października 2006 roku w wygranym 3:1 meczu eliminacyjnym mistrzostw Europy 2008 z reprezentacją Gruzji na Stadionie im. Borisa Paiczadze w Tbilisi. W 2008 roku ogłosił rezygnację z gry w reprezentacji Włoch, w której w latach 1996–2006 rozegrał łącznie 78 meczów. Za sukcesy z drużyną Squadra Azzura został odznaczony Orderami Zasługi Republiki Włoskiej (2000 w stopniu Kawalera, 2006 w stopniu Oficera)^[6].

Reprezentacja	Rok	Mecze	Gole
Włochy U-18	1994	2	0
Łącznie		2	0
Włochy U-21	1995	3	0
	1996	6	0
Łącznie		9	0
Włochy	1996	2	0
	1997	7	0
	1998	7	0
	1999	6	0
	2000	13	0
	2001	5	0
	2002	10	0
	2003	7	0
	2004	10	0
	2005	5	0
	2006	6	0
Łącznie		78	0

^[12][13]

Drużyna	Od	Do	Wyniki
			M	Z	R	P	Z%
FC Miami	31.08.2015	30.11.2017	71	35	17	19	49,30
Perugia Calcio	14.05.2018	30.06.2011	40	14	8	18	35,00
Frosinone Calcio	01.07.2019	22.03.2021	77	28	23	26	36,36
AC Reggiana 1919	10.06.2023	13.06.2024	41	12	17	12	29,27
AC Monza	01.07.2024	23.12.2024	20	3	7	10	15,00
AC Monza	10.02.2025	urzęduje	14	1	2	11	7,14
Łącznie			263	93	74	96	35,36

^[1]

Lazio Rzym

• Mistrzostwo Włoch: 2000
• Wicemistrzostwo Włoch: 1995, 1999
• 3. miejsce w Serie A: 1996, 2001
• Puchar Włoch: 1998, 2000
• Superpuchar Włoch: 1998, 2000
• Puchar Zdobywców Pucharów: 1999
• Finał Pucharu UEFA: 1998
• Superpuchar Europy: 1999

AC Milan

• Mistrzostwo Włoch: 2004, 2011
• Wicemistrzostwo Włoch: 2005, 2012
• 3. miejsce w Serie A: 2003, 2006, 2009, 2010
• Puchar Włoch: 2003
• Superpuchar Włoch: 2004, 2011
• Liga Mistrzów: 2003, 2007
• Finał Ligi Mistrzów: 2005
• Superpuchar Europy: 2003, 2007
• Klubowe mistrzostwo świata: 2007

Montreal Impact

• Canadian Championship: 2013
• Walt Disney World Pro Soccer Classic: 2013

FC Chennaiyin

• Mistrzostwo Indii: 2015

Reprezentacyjne

• Mistrzostwo świata: 2006
• Wicemistrzostwo Europy: 2000
• Mistrzostwo Europy U-21: 1996

FC Miami

• Runda wiosenna NASL: 2017
• Runda jesienna NASL: 2017
• Runda zasadnicza NASL: 2017

• Najlepszy obrońca mistrzostw Europy U-21: 1996
• Jedenastka gwiazd mistrzostw Europy: 2000
• Członek FIFA 100: 2004

• Order Zasługi Republiki Włoskiej w stopniu Kawalera: 2000
• Order Zasługi Republiki Włoskiej w stopniu Oficera: 2006