Gennaro Gattuso
 Gennaro Gattuso (2013) | |||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Gennaro Ivan Gattuso | ||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
177 cm | ||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||
| Klub |
Lazio (trener) | ||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Gennaro Ivan Gattuso (ur. 9 stycznia 1978 w Corigliano Calabro) – włoski trener i piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika.
Jedna z legend Milanu, w którym występował w latach 1999–2012, zdobywając m.in. dwukrotnie Ligę Mistrzów (2003, 2007) i Mistrzostwo Włoch (2004, 2011). W latach 2000–2010 reprezentant Włoch, mistrz świata z 2006 roku.
Kariera klubowa
Gattuso rozpoczynał karierę w Perugii, z której przeniósł się w lipcu 1997 do szkockiego Rangers[2]. Cieszył się dużym zaufaniem trenera ekipy z Ibrox Park Waltera Smitha, którego nazwał nawet „drugim ojcem”[3][4].
Następca Smitha na stanowisku trenera Rangers Dick Advocaat nie widział jednak Gattuso w drużynie. W październiku 1998 Gennaro wrócił więc do Włoch i został zawodnikiem Salernitany[5].
Dziesięć miesięcy później Gattuso przeniósł się do A.C. Milan[6]. W sezonie 2002/2003 dotarł z Milanem do finału Ligi Mistrzów, gdzie jego zespół pokonał po serii rzutów karnych Juventus. W tym samym roku Gattuso zdobył także Puchar Włoch. W sezonie 2003/2004 Gattuso zdobył pierwsze w swoim życiu Mistrzostwo Włoch. W sezonie 2004/2005 po raz drugi doszedł do finału Ligi Mistrzów, lecz jego drużyna po serii rzutów karnych przegrała z Liverpoolem. W sezonie 2006/2007 Gennaro Gattuso ponownie dotarł z Milanem do finału Ligi Mistrzów, w którym znów przyszło mu się zmierzyć z Liverpoolem, tym razem Milan wygrał. W sezonie tym A.C. Milan sięgnął także po Klubowe Mistrzostwo Świata. W sezonie 2010/2011 Gattuso świętował zdobycie swojego drugiego Mistrzostwa Włoch.
Kariera trenerska
W czerwcu 2012 Gattuso podpisał dwuletni kontrakt ze szwajcarskim zespołem FC Sion, w którym pełnił funkcję grającego trenera. 13 maja 2013 został zwolniony z funkcji trenera FC Sion[7] z powodu słabych wyników drużyny[8].
Później w czerwcu Gattuso został trenerem US Palermo, które w sezonie 2012/13 spadło do Serie B[9][10]. Zadaniem Włocha było przywrócenie drużyny do najwyższej klasy rozgrywkowej we Włoszech – Serie A. We wrześniu 2013 roku po porażce 1:2 z Bari Gattuso został zwolniony z funkcji trenera. Jego następcą został Giuseppe Iachini. Powodem zwolnienia Gattuso były słabe wyniki zespołu. Drużyna prowadzona przez Włocha w sześciu meczach zdobyła zaledwie siedem punktów[11].
27 listopada 2017 roku został trenerem piłkarzy Milanu[12]. Zastąpił na tym stanowisku Vincenzo Montellę.
W roku 2019 Gattuso zastąpił zwolnionego z SSC Neapol Carlo Ancelottiego[13]. 17 czerwca Napoli po bezbramkowym remisie wygrało w rzutach karnych finał Coppa Italia z Juventusem 4:2[14]. 23 maja 2021 r., ostatniego dnia Serie A, zremisował 1:1 u siebie z Weroną, zajmując ostatecznie piąte miejsce w lidze, jeden punkt mniej od Juventusu, który po zwycięstwie nad Bolonią zapewnił sobie kwalifikację do Ligi Mistrzów w następnym sezonie[15]. Prezes klubu, Aurelio De Laurentiis, po półtora roku zwolnił Gattuso[16][17].
3 czerwca 2022 został trenerem Valencii[18].
27 września 2023 r. Gattuso podpisał kontrakt z klubem z francuskiej Ligue 1 Olympique Marsylia[19]. 19 lutego 2024 r. został zwolniony po pięciu miesiącach pełnienia funkcji[20].
12 czerwca 2024 r. chorwacki klub Hajduk Split ogłosił, że Gattuso podpisał kontrakt z klubem do 2026 r.[21] 14 czerwca 2025 został ogłoszony nowym selekcjonerem reprezentacji Włoch[22]. Z posady zrezygnował 3 kwietnia 2026 roku po przegranym finale baraży o awans na Mistrzostwa Świata 2026 z Bośnią i Hercegowiną[23].
23 czerwca 2026 roku został ogłoszony nowym trenerem S.S. Lazio[1].
Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Włoch grał na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 2000, Mistrzostwach Świata w 2002 i Euro 2004. W 2006 roku piłkarz zdobył z drużyną narodową mistrzostwo świata[24].
Statystyki
stan na 5 marca 2010
| Zespół | Sezon | Liga | Puchar | Rozgrywki Europejskie |
Inne | Razem | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Występy | Gole | Występy | Gole | Występy | Gole | Występy | Gole | Występy | Gole | ||
 Perugia |
1995-96 | 2 | 0 | – | – | – | – | – | – | 2 | 0 |
| 1996-97 | 8 | 0 | – | – | – | – | – | – | 8 | 0 | |
| Łącznie | 10 | 0 | – | – | – | – | – | – | 10 | 0 | |
 Rangers |
1997 | 29 | 7 | 9 | 0 | 2 | 1 | – | – | 40 | 8 |
| 1998 | 5 | 0 | 1 | 0 | 5 | 1 | – | – | 11 | 1 | |
| Łącznie | 34 | 7 | 10 | 0 | 7 | 2 | – | – | 51 | 9 | |
| Salernitana |
1998-99 | 25 | 0 | – | – | – | – | – | – | 25 | 0 |
| Łącznie | 25 | 0 | – | – | – | – | – | – | 25 | 0 | |
| Milan |
1999-00 | 22 | 1 | 1 | 0 | 5 | 0 | – | – | 28 | 1 |
| 2000-01 | 24 | 0 | 2 | 0 | 10 | 0 | – | – | 36 | 0 | |
| 2001-02 | 32 | 0 | 5 | 0 | 10 | 0 | – | – | 47 | 0 | |
| 2002-03 | 25 | 0 | 3 | 0 | 14 | 0 | – | – | 42 | 0 | |
| 2003-04 | 33 | 1 | 2 | 0 | 8 | 1 | 2 | 0 | 45 | 2 | |
| 2004-05 | 32 | 0 | 2 | 0 | 11 | 0 | 1 | 0 | 46 | 0 | |
| 2005-06 | 35 | 3 | 3 | 0 | 11 | 0 | – | – | 49 | 3 | |
| 2006-07 | 30 | 1 | 4 | 0 | 13 | 0 | – | – | 47 | 1 | |
| 2007-08 | 31 | 1 | 1 | 0 | 9 | 0 | 2 | 0 | 43 | 1 | |
| 2008-09 | 12 | 0 | – | – | 4 | 1 | – | – | 16 | 1 | |
| 2009-10 | 15 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | – | – | 17 | 0 | |
| Łącznie | 291 | 7 | 24 | 0 | 94 | 2 | 7 | 0 | 416 | 9 | |
| Cała kariera | 360 | 14 | 34 | 0 | 101 | 4 | 3 | 0 | 502 | 18 | |
Sukcesy[25]
Zawodnicze
- AC Milan
- Mistrzostwo Włoch: 2004, 2011
- Puchar Włoch: 2003
- Superpuchar Włoch: 2004, 2011
- Liga Mistrzów: 2003, 2007
- Klubowe mistrzostwo świata: 2007
- Reprezentacyjne
Trenerskie
- Napoli
Życie osobiste
Jest mężem Moniki Gattuso, z którą ma dwoje dzieci[26].
Przypisy
- 1 2 Comunicato ufficiale | Gennaro Gattuso [online], www.sslazio.it [dostęp 2026-06-23] (wł.).
- ↑ Dominik Mucha, Gattuso w Glasgow Rangers? [online], iGol.pl, 2 czerwca 2008 [dostęp 2026-05-02].
- ↑ #TBT: a second father in Glasgow [online], AC Milan [dostęp 2026-05-02] (ang.).
- ↑ Gattuso spices up Smith's new plot [online], The Independent, 20 marca 2005 [dostęp 2026-05-02] (ang.).
- ↑ Gennaro Gattuso - wojownik - Retro Futbol [online], 9 stycznia 2023 [dostęp 2026-05-02].
- ↑ La Salernitana cede Gattuso al Milan per 19 miliardi - la Repubblica.it [online], Archivio - la Repubblica.it, 15 czerwca 1999 [dostęp 2024-08-02] (wł.).
- ↑ Gennaro Gattuso sacked as FC Sion manager. BBC Sport, 2013-05-13. [dostęp 2013-09-27]. (ang.).
- ↑ Léo Vanpoulle, FC Sion : Gattuso prend la porte ! [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 13 maja 2013 [dostęp 2026-04-22] (fr.).
- ↑ È GATTUSO IL NUOVO ALLENATORE VENERDÌ LA PRESENTAZIONE. US Citta di Palermo, 2013-06-19. [dostęp 2013-09-27]. (wł.).
- ↑ Gattuso coach de Palerme (officiel) [online], L'Équipe [dostęp 2026-05-02] (fr.).
- ↑ Oficjalnie: Gattuso zwolniony z Palermo – Transfery.info [online], transfery.info [dostęp 2017-11-23].
- ↑ Gennaro Gattuso trenerem AC Milan | Piłka nożna – Serie A – Sport [online], sport.onet.pl [dostęp 2017-12-02] (pol.).
- ↑ Gattuso replaces his ex-boss Ancelotti at Napoli [online], ESPN.com, 11 grudnia 2019 [dostęp 2024-08-02] (ang.).
- ↑ Coppa Italia final: Napoli beat Juventus 4-2 on penalties, „BBC Sport”, 17 czerwca 2020 [dostęp 2024-08-02] (ang.).
- ↑ Luke Bosher, Juventus: Pirlo’s side qualify for Champions League after Napoli draw with Verona, „The New York Times”, ISSN 0362-4331 [dostęp 2024-08-02] (ang.).
- ↑ James Horncastle, Gattuso: Napoli manager leaves role after failing to qualify for Champions League, „The New York Times”, ISSN 0362-4331 [dostęp 2024-08-02] (ang.).
- ↑ Porażka w barażach i dymisja. Włosi bez selekcjonera [online], tvp.info [dostęp 2026-04-03].
- ↑ Telewizja Polska S.A, Gattuso wraca do pracy. Przejął legendarny klub [online], sport.tvp.pl, 3 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-05] (pol.).
- ↑ Foot : Gennaro Gattuso nommé entraîneur de l'OM [online], L'Équipe [dostęp 2024-08-02] (fr.).
- ↑ Marseille sack Gattuso at 'rock bottom' [online], ESPN.com, 20 lutego 2024 [dostęp 2024-08-02] (ang.).
- ↑ Gennaro Gattuso is a new coach! [online], hajduk.hr [dostęp 2024-08-02] (chorw.).
- ↑ Jacek Kmiecik, Gattuso mianowany selekcjonerem reprezentacji Włoch [online], Gol24, 14 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-17].
- ↑ Gattuso pożegnał się z reprezentacją Włoch. Kto następcą? | Flashscore.pl [online], www.flashscore.pl [dostęp 2026-04-03].
- ↑ Gattuso w podwójnej roli: piłkarz i trener FC Sion [online], Rzeczpospolita [dostęp 2026-05-02].
- ↑ G. Gattuso, [w:] baza Soccerway (trenerzy) [dostęp 2017-11-23].
- ↑ Gattuso at Fiorentina, five things to know about the coach. He is an entrepreneur and restaurateur – Sport [online], web.archive.org, 9 lipca 2021 [dostęp 2024-08-02] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-09].
Bibliografia
- Gennaro Gattuso w bazie National Football Teams (ang.)
- Gennaro Gattuso, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2020-11-27].
|
