All Too Well

All Too Well – utwór amerykańskiej piosenkarki i autorki tekstów Taylor Swift. Napisany przez Swift i Liz Rose, został pierwotnie wyprodukowany przez Swift i Nathana Chapmana na jej czwarty album studyjny, Red (2012). Po sporze z 2019 roku dotyczącym praw do jej oryginalnych nagrań, artystka nagrała piosenkę ponownie jako „All Too Well (Taylor's Version)” i wydała jej pełną, „10-minutową wersję” w listopadzie 2021 roku w ramach reedycji albumu Red (Taylor's Version).

Tekst „All Too Well” opowiada o nieudanym związku romantycznym, przywołując intymne wspomnienia i mierząc się z bolesnymi konsekwencjami rozstania. Szczegół w postaci szalika, który narratorka zostawiła w domu siostry swojego byłego ukochanego, wywołał liczne interpretacje i stał się fenomenem popkultury. Wersja z 2012 roku to powoli rozwijająca się power ballada łącząca style country i rocka. Z kolei „10-minutowa wersja”, wyprodukowana przez Swift i Jacka Antonoffa, charakteryzuje się nastrojowym, pop-rockowym brzmieniem. Piosenkarka wykonała ten utwór na rozdaniu nagród Grammy w 2014 roku oraz włączyła go do list utworów dwóch swoich światowych tras koncertowych: The Red Tour (2013–2014) i The Eras Tour (2023–2024).

W 2012 roku „All Too Well” trafiło na listy przebojów w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, a nowa wersja „Taylor's Version” dotarła do pierwszego miejsca zestawienia Billboard Global 200 i stała się najdłuższym utworem w historii, który zdobył szczyt amerykańskiej listy Billboard Hot 100. Piosenka zajęła również pierwsze miejsce w Australii, Kanadzie, Irlandii, Malezji, Nowej Zelandii i Singapurze. Magazyn Rolling Stone umieścił ją na 69. miejscu w zaktualizowanym w 2021 roku rankingu „500 najlepszych piosenek wszech czasów”. Krytycy chwalili wersję 10-minutową za nadanie utworowi głębszego kontekstu dzięki dodatkowym zwrotkom. Krótkometrażowa wersja filmowa tego nagrania otrzymała nominację do nagrody Grammy w kategorii Piosenka Roku na 65. corocznej gali. Swift wyreżyserowała towarzyszący utworowi film All Too Well: The Short Film, który zdobył nagrodę Grammy za najlepszy teledysk.

Taylor Swift szukała inspiracji w swoich burzliwych emocjach po rozstaniu, gdy pracowała nad koncepcją swojego czwartego albumu studyjnego, Red (2012)^[1]. „All Too Well” było pierwszą piosenką, którą napisała na tę płytę^[2]. Podczas próby przed trasą koncertową Speak Now World Tour w lutym 2011 roku, zaczęła improwizować tekst do utworu, grając na gitarze czterodźwiękowy riff, podczas gdy jej zespół koncertowy spontanicznie dołączał się na instrumentach akompaniujących^[1]. Swift wyznała magazynowi Rolling Stone, że ten związek przyniósł „kilka emocjonalnych rollercoasterów”, a ona przelała ten zamęt do piosenki^[1]. W rozmowie z The New York Times opisała ten improwizowany występ jako „bardzo emocjonalny wywód”. Wspominała, że była wtedy tak smutna, iż miała poczucie, że „smutek jest tobą, a ty jesteś smutkiem”^[3].

Swift poprosiła Liz Rose, która była współautorką piosenek na jej pierwszych albumach, o pomoc przy pisaniu „All Too Well”. Rose przyznała, że była to niespodziewana współpraca, jako że nie pracowały ze sobą od kilku lat – po raz ostatni współpracowały przy albumie Fearless z 2008 roku^[4]. Gdy Rose zgodziła się na współpracę, wspominała, że Swift miała już gotową melodię^[5]. W wywiadzie dla programu Good Morning America Swift wyznała, że była to „najtrudniejsza do napisania piosenka na albumie”, dodając, że potrzebowała trochę czasu, aby z pomocą Rose „przefiltrować wszystko, co chciała w niej zawrzeć”, bez nadmiernego jej wydłużania^[6]. Rose wspomniała, że przed skróceniem piosenka miała pierwotnie „10, 12 lub 15 minut” lub „prawdopodobnie była utworem 20-minutowym”^[7][8]. Ostateczna wersja albumowa trwa 5 minut i 28 sekund, będąc najdłuższym utworem na Red^[9]. Za produkcję odpowiadali Swift i Nathan Chapman^[10].

Album Red został wydany 22 października 2012 roku przez wytwórnię Big Machine Records^[11]. Po premierze krążka, „All Too Well” zadebiutowało na 80. miejscu listy Billboard Hot 100 w notowaniu z 10 listopada 2012 roku^[12]. Piosenka dotarła także do 17. miejsca na liście Hot Country Songs^[13] oraz do 58. miejsca na Country Airplay^[14]. W 2018 roku Recording Industry Association of America (RIAA) przyznało utworowi złoty certyfikat za przekroczenie progu 500 000 sprzedanych i odtworzonych w streamingu jednostek^[15]. Piosenka dotarła również do 59. miejsca na liście Canadian Hot 100^[16], zdobywając platynowy certyfikat w Australii^[17], złoty w Brazylii^[18] i Portugalii^[19] oraz srebrny w Wielkiej Brytanii^[20].

W recenzjach albumu Red krytycy chwalili „All Too Well” za niezwykle bogaty w szczegóły tekst i uznali utwór za serce całej płyty^[21][22]. Jon Dolan, Michael Robbins i Craig Semon podkreślali, że obraz pary „tańczącej w kuchni w świetle lodówki” (oryg.: ang. dancing around the kitchen in the refrigerator light) był jednym z najbardziej urzekających momentów^[23][24][25]. Wielu recenzentów wskazało „All Too Well” jako najlepszą kompozycję na krążku – wśród nich znaleźli się Jonathan Keefe z magazynu Slant^[26], Sam Lansky z Billboardu^[27] oraz Grady Smith z Entertainment Weekly^[28] Jody Rosen napisał, że „potrzeba wyjątkowej autorki tekstów, by stworzyć pełne kpin pożegnanie, które jest jednocześnie czułym rozstaniem”, wyróżniając gorzkie oskarżenia („Dzwonisz do mnie znowu tylko po to, by złamać mnie jak obietnicę / Tak bezmyślnie okrutny w imię bycia szczerym”) oraz pełne ciepła wspomnienia („Album ze zdjęciami na blacie, twoje policzki czerwieniały / Kiedyś byłeś małym dzieckiem w okularach na jednoosobowym łóżku”)^[22].

Część krytyków zwracała uwagę na dojrzałość rzemiosła pisarskiego Swift. Brad Nelson w swojej recenzji dla The Atlantic chwalił sposób, w jaki artystka wyraża „niejednoznaczność”, dodając, że motyw szalika – działający niczym strzelba Czechowa – czyni ten utwór „porywającym tekstem”. Zauważył również, że „All Too Well” bada rozpad romansu „tak delikatnie”, iż łapał się na analizowaniu tej piosenki w sposób, w jaki analizowałby utwory Leonarda Cohena^[29]. Jonathan Keefe wyróżnił bridge, zauważając, że zawiera on jedną z „najlepszych linijek w karierze” Swift, a sama „piosenka eksploduje w nim totalnym upuszczeniem krwi”^[26]. Jewly Hight z American Songwriter doceniła sportretowanie złamanego serca za pomocą „namacalnych szczegółów”^[30], z kolei Arnold Pan z PopMatters stwierdził, że utwór pokazuje, jak Swift „podkręciła tempo”, łącząc „dramatyzm, który naturalnie przychodzi jej w pisaniu tekstów, z panoramicznym, gitarowym brzmieniem”^[31].

Inne recenzje chwaliły także samą warstwę dźwiękową utworu. Michael Robbins napisał, że „All Too Well” to jedna z tych kompozycji na Red, które „wchodzą gładko jak popowy poncz doprawiony przez profesjonalistów”^[24]. Craig Semon opisał piosenkę jako „zabarwiony akustycznie wyciskacz łez”, który cechuje się „niepokojącą intymnością i intensywnym dramatyzmem, mogącym zaskoczyć nawet najwierniejszych fanów”^[25]. Jon Caramanica z The New York Times zauważył natomiast, że utwór „pęcznieje, aż w końcu eksploduje”^[32]. Dziennik Newsday okrzyknął „All Too Well” mianem najjaśniejszego punktu albumu „zarówno pod względem dramatyzmu, jak i wykonania, z wokalem Swift w jej najbardziej emocjonalnym wydaniu i tekstem w najostrzejszej formie”^[33]. Na łamach NME Lucy Harbron uznała tutejszy mostek za najlepszy w karierze piosenkarki, określając go jako „idealny soundtrack do wielkiego, euforycznego płaczu po rozstaniu”^[34].

W 2018 roku Swift odeszła z wytwórni Big Machine i podpisała nowy kontrakt z Republic Records. W listopadzie 2020 roku rozpoczęła ponowne nagrywanie swoich pierwszych sześciu albumów studyjnych^[35]. Decyzja ta była następstwem sporu z 2019 roku pomiędzy Swift a menedżerem muzycznym Scooterem Braunem, który przejął Big Machine Records wraz z prawami do oryginalnych nagrań jej dotychczasowych albumów wydanych przez tę wytwórnię^[36][37]. Dzięki ponownemu nagraniu płyt Swift zyskała pełną własność do nowych nagrań, co pozwoliło jej na promowanie i udzielanie licencji na ich komercyjne wykorzystanie z nadzieją na zastąpienie wersji należących do Big Machine^[38]. Swoje nowe wersje artystka oznaczyła dopiskiem „Taylor's Version”^[39].

26 stycznia 2014 roku Swift wykonała „All Too Well” podczas 56. ceremonii wręczenia nagród Grammy^[57]. Ubrana w efektowną, zdobioną koralikami i cekinami suknię z długim, ciągnącym się za nią trenem^[58], śpiewała, grając na pianinie na słabo oświetlonej scenie, po czym w połowie utworu dołączył do niej zespół na żywo. Jej występ spotkał się z uznaniem i nagrodzono go owacją na stojąco^[59]. Rzucanie głową (tzw. headbanging) w kulminacyjnym momencie piosenki zyskało duży rozgłos w mediach^[58][60].

Swift wykonywała ten utwór na żywo, grając na pianinie, również podczas całej trasy Red Tour^[61]. 21 sierpnia 2015 roku zaśpiewała tę piosenkę w Staples Center w Los Angeles – był to jedyny raz, kiedy wykonała ją podczas trasy The 1989 World Tour^[62]. 4 lutego 2017 roku zaprezentowała ten utwór w ramach koncertu Super Saturday Night w Houston^[63]. Wersję akustyczną piosenkarka zagrała podczas pierwszego koncertu trasy Reputation Stadium Tour w Glendale w Arizonie (8 maja 2018 roku)^[64], na piątym koncercie w Pasadenie w Kalifornii (19 maia 2018 roku)^[65] oraz na ostatnim występie w ramach amerykańskiej części trasy w Arlington w Teksasie (6 października 2018 roku) – ten ostatni pojawił się w jej filmie koncertowym dla platformy Netflix o tym samym tytule^[66]. W 2019 roku wykonała tę piosenkę podczas jednorazowego koncertu City of Lover w Paryżu^[67] oraz w ramach serii Tiny Desk Concert dla NPR Music^[68].

Artystka zaśpiewała wersję 10-minutową po pokazie filmu All Too Well: The Short Film na jego premierze^[69], a kolejnego wieczoru, 13 listopada 2021 roku, w jednym z odcinków 47. sezonu programu Saturday Night Live^[70]. Wykonała go również w 2022 roku podczas gali Nashville Songwriter Awards^[71]. 10-minutowy utwór znalazł się na liście stałych punktów programu szóstej trasy koncertowej Swift – The Eras Tour (2023–2024)^[72]. W kwietniu 2024 roku, w odcinku 49. sezonu Saturday Night Live, aktorzy Ryan Gosling i Emily Blunt wykonali parodię tej piosenki inspirowaną zjawiskiem Barbenheimer^[73].