Jack Antonoff
![]() Jack Antonoff (2023) | |
| Imię i nazwisko |
Jack Michael Antonoff |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
31 marca 1984 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1999 |
| Wydawnictwo |
Drive-Thru, RCA, Fueled by Ramen |
| Powiązania |
fun., Bleachers, Sabrina Carpenter, Taylor Swift |
| Zespoły | |
| Bleachers, Red Hearse, Fun, Steel Train | |
![]() | |
Jack Antonoff (ur. 31 marca 1984 w Bergenfield) – amerykański muzyk, kompozytor i producent muzyczny, członek kilku zespołów muzycznych. Znany ze współpracy z takimi artystami jak: Taylor Swift, Lorde, St. Vincent, Lana Del Rey, Pink, Clairo i inni.
Do jego największych sukcesów należą piosenki „We Are Young” i „Masseduction”.
8 razy zdobył Nagrodę Grammy, a 18 razy był do niej nominowany.
Według dziennika The Guardian jest jednym z najbardziej rozchwytywanych autorów piosenek i producentów muzyki pop[1].
Życiorys
Jack Michael Antonoff urodził się 31 marca 1984 w Bergenfield[2]. Dorastał w hrabstwie Bergen, gdzie jego matka, Shira, córka rabina, wysłała go do żydowskiej szkoły dziennej. Jak wspominał, jego dziadkowie uciekli do Ameryki przed prześladowaniami, a w nowej ojczyźnie musieli walczyć o przetrwanie. Rodzice ciężko pracowali, aby zapewnić godne utrzymanie dzieciom[3]. Wychowywał się z dwiema siostrami: starsza, Rachel została projektantką mody, natomiast młodsza, Sarah, zmarła na raka mózgu, gdy miała 13 lat[4]. Młody Jack zawsze chciał grać muzykę. Mając piętnaście lat zaczął pisać i wykonywać piosenki. W dziesiątej klasie wraz z kilkoma przyjaciółmi założył hardcore-punkowy zespół Outline[3]. W latach 90. był pod wpływem takich zespołów jak Green Day i Weezer, a pod koniec dekady – Radiohead i jego albumu OK Computer, o którym wyraził się: „to brzmiało jak współcześni Beatlesi. Melodie Thoma Yorke’a przypominały mi mroczne melodie, które słyszałem w synagodze”[5].
Kariera muzyczna
W 1999 roku wspólnie z piosenkarzem Scottem Irby-Ranniarem założył duet muzyczny Steel Train[6]. Pierwszym singlem zespołu była piosenka „Better Love”, napisana z myślą o dziewczynie Antonoffa z liceum, wschodzącej gwieździe filmowej, Scarlett Johansson. W 2008 roku, podczas trasy koncertowej ze Steel Train, Antonoff poznał multiinstrumentalistę Andrew Dosta i tenora Nate’a Ruessa. Wspólnie założyli zespół nazywając go fun. Antonoff został jego gitarzystą. Piosenka zespołu, „We Are Young” stała się przebojem w 2012 roku[3]. Zespół zdobył nagrodę w kategorii: Najlepszy nowy artysta podczas rozdania nagród Grammy w 2013 roku, a następnie zakończył działalność, ponieważ Ruess i Antonoff zaangażowali się w swoje solowe kariery[4].

W 2013 roku, jeszcze podczas trasy koncertowej z fun., Antonoff założył swój projekt poboczny, Bleachers. Był jego jedynym członkiem. Utwory tworzył na laptopie. Pierwszy album Bleachers, Strange Desire, ukazał się w 2014 roku, zbierając mieszane recenzje[3]. Za elektroniczne brzmienie albumu odpowiadał syntezator, który Antonoff sprowadził z Malezji i którego jest zagorzałym zwolennikiem. Jak stwierdził „cała historia tego zespołu to ten dźwięk”. Sam album natomiast określił jako „trochę w stylu Johna Hughesa, trochę popieprzony”[1].
2 czerwca 2017 roku Antonoff wydał drugi album Bleachers, zatytułowany Gone Now. Promujący go singiel „Don’t Take the Money” dotarł do 2. miejsca na liście Alternative Radio[7]. Następnie, 30 lipca 2021 roku, artysta wydał krążek Take The Sadness Out Of Saturday Night[8][9]. Czwarty, zatytułowany po prostu imieniem zespołu album studyjny Bleachers ukazał się 8 marca 2024 roku, a jego premierę poprzedziło wydanie czterech singli: „Modern Girl”, „Alma Mater”, „Tiny Moves” oraz „Me Before You”[10].
Pracuje niemal wyłącznie z kobietami. Twierdzi, iż „praca z uczciwymi artystkami jest o wiele bardziej atrakcyjna [...] niż wiele dziwnych ścieżek, którymi podążają niektórzy męscy autorzy piosenek, którzy skrywają i maskują emocje. Kobiety, z którymi pracuję, to osoby pełne energii”[11].
Współpraca z Taylor Swift
W tym samym roku Taylor Swift, która pracowała z Antonoffem nad piosenką do filmu Masz talent, , zaprosiła go do współpracy nad swoim piątym albumem studyjnym, 1989[3]. Ostatecznie duet wspólnie napisał i wyprodukował trzy utwory na tę płytę: singiel „Out of the Woods”, „I Wish You Would” oraz bonusowy utwór „You Are in Love”[12]. Album ukazał się w październiku 2014 roku i stał się najlepiej sprzedającą się płytą w USA w tamtym roku[13]. W notatce głosowej dołączonej do wersji deluxe tego wydawnictwa Swift wyjaśnia, że piosenka „I Wish You Would” zrodziła się z linii gitary, którą Antonoff nagrał na swój smartfon. Gdy usłyszała to nagranie po raz pierwszy, zapytała go, czy mogłaby dalej rozwinąć ten pomysł, co ostatecznie doprowadziło do powstania oficjalnego utworu[14]. Ta niezwykle udana współpraca przyniosła Antonoffowi w 2016 roku dwie nagrody Grammy w kategoriach Album Roku oraz Najlepszy Popowy Album Wokalny[15].
W 2016 roku Swift, Antonoff i Sam Dew napisali wspólną piosenkę Swift i Zayna „I Don’t Wanna Live Forever”, którą Antonoff również wyprodukował, na potrzeby filmu Ciemniejsza strona Greya. Utwór znalazł się na oficjalnej ścieżce dźwiękowej do tego filmu[16]. Duet napisał i wyprodukował także singiel z pierwszego miejsca list przebojów „Look What You Made Me Do”, który został wydany 25 sierpnia 2017 roku. Antonoff był kluczowym twórcą szóstego albumu studyjnego Swift, Reputation[17][18]. Poza „Look What You Made Me Do”, Swift i Antonoff wspólnie napisali i wyprodukowali pięć innych piosenek na Reputation – „Getaway Car”, „Dress”, „This Is Why We Can’t Have Nice Things”, „Call It What You Want” oraz „New Year’s Day”[19][20].
Antonoff wystąpił również w filmie dokumentalnym Miss Americana, poświęconym życiu i karierze Taylor Swift[3][21].
W 2019 roku Swift i Antonoff wspólnie napisali osiem utworów i wyprodukowali jedenaście piosenek na siódmy album studyjny Swift, Lover, w tym singiel promocyjny „The Archer”, utwór tytułowy (który stał się trzecim singlem z płyty) oraz hit – „Cruel Summer”[22][23].
W 2020 roku duet współpracował przy ósmym albumie studyjnym artystki, Folklore. Obok Aarona Dessnera i samej Swift, Antonoff był jednym z głównych autorów tekstów i producentów tego wydawnictwa – pomógł wyprodukować sześć utworów i współtworzył cztery z nich, w tym trzeci singiel „Betty”[24]. Antonoff kontynuował współpracę ze Swift przy „siostrzanym albumie” Folklore, czyli dziewiątym krążku studyjnym w jej karierze – Evermore. Współtworzył na nim utwory „Gold Rush” i „Ivy”, będąc również współproducentem tego pierwszego[25]. Oba projekty otrzymały nominację do nagrody Grammy w kategorii Album Roku, przy czym statuetkę ostatecznie zdobył Folklore.
Antonoff pracował także ze Swift nad jej ponownie nagrywanymi albumami, produkując większość utworów dodanych, które nie zmieściły się na oryginalnych wydaniach płyt. W 2021 roku duet wyprodukował cztery utwory na Fearless (Taylor’s Version): „Mr. Perfectly Fine”, „That’s When”, „Don’t You” oraz „Bye Bye Baby”[26][27]. Swift i Antonoff wyprodukowali również trzy piosenki na Red (Taylor’s Version) (2021): „Babe (Taylor’s Version)”, „Forever Winter” oraz numer jeden list przebojów – „All Too Well (10 Minute Version)”[28]. Z kolei na Speak Now (Taylor’s Version) (2023) wyprodukowali ścieżki „I Can See You”, „Castles Crumbling” i „Timeless”[29][30]. Pod koniec tego samego roku Swift i Antonoff wyprodukowali wszystkie utwory na 1989 (Taylor’s Version), a także odtworzyli produkcję piosenek, nad którymi oryginalnie pracowali w 2014 roku[28].
Antonoff został współproducentem wszystkich utworów ze standardowej edycji albumu Midnights z 2022 roku oraz współautorem jedenastu z trzynastu podstawowych kompozycji, w tym singla numer jeden „Anti-Hero” oraz „Bejeweled” (w którego teledysku również wystąpił)[31][32]. Na rozszerzonej wersji albumu – Til Dawn Edition – współtworzył sześć i współwyprodukował siedem piosenek, a także napisał i wyprodukował utwór „You’re Losing Me”. Midnights odniósł gigantyczny sukces komercyjny we wszystkich formatach: w streamingu oraz sprzedaży cyfrowej i fizycznej, stając się najlepiej sprzedającym się albumem roku w USA[33]. W 2024 roku płyta przyniosła Antonoffowi kolejne dwie nagrody Grammy: za Album Roku i Najlepszy Popowy Album Wokalny[34].
Antonoff był także jednym z autorów tekstów i producentów na wydanym w 2024 roku albumie Swift The Tortured Poets Department. Na edycji standardowej oraz wersji dwupłytowej współtworzył dziesięć utworów i wyprodukował szesnaście, w tym hit numer jeden „Fortnight”[35]. Album pobił liczne rekordy popularności, co skłoniło media do opinii, że pod wieloma względami „ugruntował pozycję Swift jako największej gwiazdy pop tego stulecia”[36], stając się jednocześnie najdłużej utrzymującym się na szczycie list przebojów dziełem w jej karierze[37].
W czerwcu 2026 roku Swift zapowiedziała utwór „I Knew It, I Knew You” – oryginalną piosenkę do filmu Toy Story 5, którą Antonoff wyprodukował i napisał wspólnie z artystką. Singiel ten jest ich pierwszą wspólną współpracą od czasu bijącego rekordy albumu The Tortured Poets Department z 2024 roku[38].
Współpraca z Lorde
W czerwcu 2017 roku ukazał się album Lorde Melodrama, którego Antonoff był współautorem i producentem. Dziennik USA Today określił go mianem „najlepszego albumu popowego 2017 roku do tej pory”[39]. Magazyn Rolling Stone szczególnie chwalił produkcję Antonoffa, zwracając uwagę na jego spektakularne wykorzystanie „pustej przestrzeni, gdzie aranżacje balansują między surową klarownością a szaleństwem”[39]. W ramach promocji albumu Antonoff pojawił się w teledysku do głównego singla „Green Light”[40], a także wystąpił u boku Lorde w programie Saturday Night Live, gdzie wspólnie wykonali utwór „Liability”[41]. Płyta otrzymała nominację do nagrody Grammy w kategorii Album Roku w 2018 roku[42][43].
W latach 2018–2021 Antonoff kontynuował współpracę z artystką, współtworząc, produkując oraz grając na jej trzecim albumie studyjnym, Solar Power[44]. Antonoff nie wziął jednak udziału w pracy nad wydanym w 2025 roku albumem Lorde zatytułowanym Virgin. W wywiadzie dla Rolling Stone wokalistka wyjaśniła, że w swojej twórczości mocno opiera się na instynkcie i „musi po prostu ufać swojej intuicji, kiedy ta podpowiada jej, by iść dalej”[45].
Współpraca z Laną Del Rey
Antonoff był współproducentem szóstego albumu studyjnego Lany Del Rey, Norman Fucking Rockwell!, który ukazał się 30 sierpnia 2019 roku[46]. Współtworzył również większość utworów na tej płycie, w tym single „Mariners Apartment Complex” i „Venice Bitch”. Album spotkał się z ogromnym uznaniem krytyków. Rhian Daly z magazynu NME zauważyła, że „bohemyjsko-folkowe” brzmienie krążka było odejściem od dotychczasowego stylu Antonoffa, kojarzonego z „krystaliczną euforią”[47]. Inni recenzenci zwracali uwagę na inspirowane latami 60. psychodeliczne, rockowe brzmienie materiału[48]. Płyta otrzymała nominację do nagrody Grammy w kategorii Album Roku[49] oraz zdobyła tytuł Albumu Roku magazynu NME w 2020 roku[50]. Antonoff wyprodukował także kolejne albumy Del Rey: Chemtrails Over the Country Club w 2021 roku[51] oraz Did You Know That There's a Tunnel Under Ocean Blvd w 2023 roku. Na tym ostatnim wydawnictwie znalazł się duet „Margaret”, który Del Rey napisała z myślą o żonie Antonoffa[52][53].
Inne projekty
Antonoff współtworzył utwór „Brave” z Sarą Bareilles po tym, jak poznała ich ze sobą Sara Quin z zespołu Tegan and Sara. Bareilles wspominała w wywiadzie dla Billboardu: „Spotkaliśmy się pewnego dnia na śniadaniu i byłam po prostu zachwycona nim i jego osobowością... Pierwszy dzień, w którym razem usiedliśmy, był dniem, w którym napisaliśmy »Brave«”. Antonoff napisał tę piosenkę z myślą o swoim przyjacielu i jego zmaganiach z otwartym mówieniem o własnej seksualności[54]. Napisany w szybkim tempie utwór ukazał się 23 kwietnia 2013 roku, a do końca czerwca sprzedał się w liczbie 160 tysięcy cyfrowych kopii i dotarł do 61. miejsca na liście Billboard Hot 100[55].
Po 2017 roku zyskał rozgłos jako producent, co uczyniło z niego legendę popu. za którą jest obecnie powszechnie uznawany. W tym roku brał udział w produkcji siódmego albumu studyjnego Pink, Beautiful Trauma[11], oraz wyprodukował piąty album studyjny St. Vincent, Masseduction[17]. Na początku 2019 roku zajął się produkcją solowego albumu lidera grupy Brockhampton, Kevina Abstracta, zatytułowanego Arizona Baby[56][57]. Antonoff pojawił się także w filmie dokumentalnym The Sparks Brothers z 2021 roku, w którym opowiadał o swoim podziwie dla zespołu Sparks. W tym samym roku miał swój wkład w szósty album studyjny St. Vincent, Daddy’s Home, oraz drugi krążek Clairo, Sling, na którym przypisuje mu się grę na osiemnastu instrumentach, z których niektórych nigdy wcześniej nie wziął do ręki[3].
W 2018 roku Antonoff wyprodukował ścieżkę dźwiękową do komediodramatu romantycznego wytwórni 20th Century Fox Twój Simon (Love, Simon). Jego projekt Bleachers również nagrał na potrzeby tego filmu cztery utwory[58].
W 2022 roku Antonoff wyprodukował osiem utworów na piąty album studyjny Florence and the Machine, Dance Fever – w tym single „King” i „Free”[59][60]. Został także współproducentem piątego albumu studyjnego zespołu The 1975, Being Funny in a Foreign Language[61], oraz ścieżki dźwiękowej do filmu animowanego Minionki: Wejście Gru[62]. W 2023 roku, we współpracy z Jamiem Oborne’em, założył własną wytwórnię płytową Shadow of the City[63], która działa jako imprint należącej do Oborne'a wytwórni Dirty Hit[64]. W tym samym roku współwyprodukował debiutancki album studyjny Roba Granta, Lost at Sea, w tym singiel „Hollywood Bowl” z gościnnym udziałem córki Granta, Lany Del Rey[65][66].
W marcu 2023 roku ogłoszono, iż Charli XCX i Jack Antonoff napiszą i wyprodukują oryginalne piosenki do nadchodzącego filmu Mother Mary (realizowanego dla wytwórni A24), choć oficjalną ścieżkę dźwiękową skomponuje Daniel Hart[67].
W 2024 roku Antonoff wyprodukował ścieżkę dźwiękową do serialu Apple TV+ Nowy styl (The New Look)[68]. Współtworzył i wyprodukował również pięć utworów na szósty album studyjny Sabriny Carpenter, Short n’ Sweet, w tym jej pierwszy singiel numer jeden „Please Please Please”[69][70]. Ponadto wyprodukował zremiksowaną wersję utworu „Sanity” zespołu Paramore[71], diss Kendricka Lamara „6:16 in LA”[72] oraz utwór Gracie Abrams „Us” z gościnnym udziałem Taylor Swift[73]. Pod koniec 2024 roku Antonoff współtworzył i wyprodukował 11 z 12 utworów na szóstym albumie studyjnym Lamara, GNX, włączając w to hity z pierwszego miejsca list przebojów: „Squabble Up” i „Luther”[74]. W 2025 roku, wspólnie z Sabriną Carpenter i Johnem Ryanem, współtworzył i współwyprodukował większość materiału na siódmy album studyjny wokalistki, zatytułowany Man’s Best Friend[75].
Nagrody
Nagroda Grammy
14 razy zdobył Nagrodę Grammy, a 37 razy był do niej nominowany[76].
Złoty Glob
W 2014 roku piosenka Taylor Swift „Sweeter than Fiction”, którą napisała i wyprodukowała wspólnie z Antonoffem, została nominowana do nagrody Złotego Globu w kategorii: Best Song – Motion Picture[77].
Gracie Awards
w 2021 roku film Folklore: The Long Pond Studio Sessions w reżyserii Taylor Swift, w którym wystąpił Antonoff, zdobył nagrodę Gracie Award w kategorii: Grand Award for Special or Variety[78].
Życie prywatne
W latach 2012–2018 był związany z aktorką Leną Dunham, będącą podobnie jak on żydowskiego pochodzenia[79]. W sierpniu 2021 roku poznał aktorkę Margaret Qualley. Znajomość była kontynuowana w kolejnych miesiącach, a 30 maja następnego roku w Cannes okazało się, że para jest zaręczona[80]. W 2023 para pobrała się[81].
Przypisy
- 1 2 Alim Kheraj: Bleachers review – in-demand producer Jack Antonoff cuts loose with his band. The Guardian. [dostęp 2023-07-24]. (ang.).
- ↑ Jack Antonoff. AllMusic. [dostęp 2023-07-23]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Andrew Marantz: Jack Antonoff’s Gift for Pop-Music Collaboration. The New Yorker. [dostęp 2023-07-23]. (ang.).
- 1 2 Lindsay Zoladz: The Cure for Dr. Luke?. The Ringer. [dostęp 2023-07-23]. (ang.).
- ↑ Tim Coffman: The band Jack Antonoff called the "modern Beatles". Far Out. [dostęp 2023-07-27]. (ang.).
- ↑ Stewart Mason: Steel Train. AllMusic. [dostęp 2023-07-23]. (ang.).
- ↑ The Drop: Bleachers [online], Grammy Museum (ang.).
- ↑ Jeremy D. Larson, Bleachers: Take the Sadness Out of Saturday Night [online], Pitchfork [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Jon Blistein, Jack Antonoff Makes His Most Cohesive Album Yet With Bleachers' 'Take the Sadness Out of Saturday Night' [online], Rolling Stone, 27 lipca 2021 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Alex Rigotti, Bleachers drop romantic new single 'Me Before You' [online], NME, 22 lutego 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- 1 2 Victoria Mileson: Jack Antonoff: The Most Sought-After Producer In The Pop Industry. impactnottingham.com. [dostęp 2023-07-23]. (ang.).
- ↑ "1989 (Taylors Version)" – sekrety kultowego albumu Taylor Swift [online], Interia Muzyka, 17 sierpnia 2024 [dostęp 2026-06-03] (pol.).
- ↑ Taylor Swift's '1989' Beats 'Frozen' As Top Selling Album of 2014, „Billboard” [dostęp 2026-06-03] [zarchiwizowane z adresu 2014-12-31] (ang.).
- ↑ 1989 (Deluxe Edition) by Taylor Swift on Apple Music. 2014-10-27. [dostęp 2026-06-03].
- ↑ Grammy awards winners: the full list, „The Guardian”, 16 lutego 2016, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Althea Legaspi, Taylor Swift, Zayn Team Up for Sultry 'Fifty Shades Darker' Song [online], Rolling Stone, 9 grudnia 2016 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- 1 2 Rachel Aroesti, Taylor Swift producer Jack Antonoff: 'I'm drawn to female artists who are brutally honest', „The Guardian”, 9 listopada 2017, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Jack Antonoff: 'I feel as though I've had a few lives already' [online], The Independent, 10 listopada 2017 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Taylor Swift - Reputation. 2017. [dostęp 2026-06-03].
- ↑ A track-by-track guide to Taylor Swift's 'Reputation' [online], Yahoo Entertainment, 10 listopada 2017 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Ben Rogerson, “That is the only time in my life that a camera was ever on when magic actually happened”: Jack Antonoff reflects on the viral video that shows him and Taylor Swift writing the bridge to Getaway Car in a matter of seconds [online], MusicRadar, 13 października 2023 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Maggie Serota, Jack Antonoff Produced Taylor Swift's Next Single "The Archer" [online], SPIN, 23 lipca 2019 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Spencer Kornhaber, How Jack Antonoff Helped Define Pop in 2019 [online], The Atlantic, 16 grudnia 2019 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Matthew Strauss, Taylor Swift Releases New Album folklore: Listen and Read the Full Credits [online], Pitchfork, 24 lipca 2020 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Brittany Spanos, Taylor Swift Announces Ninth Album 'Evermore' [online], Rolling Stone, 10 grudnia 2020 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Taylor Swift - Fearless (Taylor's Version). 2008-11-08. [dostęp 2026-06-03].
- ↑ Bobby Olivier, Taylor Swift’s 'Fearless' Re-Recording Is Thrilling [online], SPIN, 9 kwietnia 2021 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- 1 2 Dork Magazine, Jack Antonoff × Taylor Swift — Credits [online], readdork.com [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Liza Anderson, Taylor Swift’s 'Speak Now (Taylor’s Version)' Release Makes Spotify History [online], MusicRow.com, 10 lipca 2023 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Eric Torres, Taylor Swift Releases Speak Now (Taylor’s Version) [online], Pitchfork, 7 lipca 2023 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Matthew Ismael Ruiz, Taylor Swift Shares New Video for “Bejeweled” [online], Pitchfork, 25 października 2022 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Allison Hussey, Taylor Swift Releases New Album Midnights: Listen and Read the Full Credits [online], Pitchfork, 21 października 2022 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Keith Caulfield, Bad Bunny’s ‘Un Verano Sin Ti’ Is Luminate’s Top Album of 2022 in U.S. [online], Billboard, 11 stycznia 2023 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Bryan West, Taylor Swift makes Grammys history with fourth album of the year win for 'Midnights' [online], USA TODAY [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Taylor Swift’s ’Tortured Poets Department: The Anthology’ Credits [online], UPROXX, 19 kwietnia 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Aneesa Ahmed, Taylor Swift debuts new tracks as she returns to The Eras Tour, „The Guardian”, 9 maja 2024, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Keith Caulfield, Taylor Swift’s ‘Tortured Poets Department’ Hits 15th Week Atop Billboard 200 [online], Billboard, 18 sierpnia 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Owen Myers, Taylor Swift announces new single for Toy Story 5 soundtrack, „The Guardian”, 1 czerwca 2026, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- 1 2 Maeve McDermott, Lorde's 'Melodrama' is 2017's best pop album so far [online], USA TODAY [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Andrew Trendell, Lorde discusses the meaning of the 'Green Light' video [online], NME, 10 maja 2017 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Sam Sodomsky, Lorde Performs “Liability” in a Wedding Dress on “SNL”: Watch [online], Pitchfork, 12 marca 2017 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Jake Nevins, Grammy awards 2018: full list of winners, „The Guardian”, 29 stycznia 2018, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ The Magic Of ‘Melodrama’: How Lorde’s Second Album Solidified Her & Producer Jack Antonoff As Global Stars – Grammy [online], www.grammy.com [dostęp 2026-06-03].
- ↑ Will Richards, Lorde hits back at "insulting" and "sexist" idea that she's part of Jack Antonoff's "stable" [online], NME, 12 sierpnia 2021 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Brittany Spanos, Lorde: 'I'm an Intense Bitch' [online], Rolling Stone, 15 maja 2025 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Kirsten Spruch, Lana Del Rey Announces ‘Norman F–king Rockwell’ Release Date, Shares Album Artwork and Track List [online], Billboard, 31 lipca 2019 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Rhian Daly, Lana Del Rey – 'Norman Fucking Rockwell!' review [online], NME, 4 września 2019 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Sal Cinquemani, Lana Del Rey ‘Norman Fucking Rockwell’ Review: A Eulogy for the American Dream [online], Slant Magazine, 28 sierpnia 2019 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ 62nd Annual GRAMMY® Awards – Grammy 2020 [online], www.grammy.com [dostęp 2026-06-03].
- ↑ NME Awards 2020: Winners [online], NME [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Justin Curto, Lana Del Rey Is Only Speaking for Herself Now [online], Vulture, 15 stycznia 2021 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Must-listen: Lana Del Rey and Bleachers duet on 'Margaret'. | Coup de Main Magazine [online], www.coupdemainmagazine.com, 24 marca 2023 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Hollie Geraghty, Lana Del Rey reveals new song 'Margaret' is about Jack Antonoff’s fiancée [online], NME, 14 lutego 2023 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ How well do you know the Grammy nominees? | New York Post [online], 23 stycznia 2014 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Jason Lipshutz, Sara Bareilles’ Blessed Unrest: Inside Her Personal & Professional Changes For New Album [online], Billboard, 24 czerwca 2013 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Matthew Strauss, Listen to Kevin Abstract’s New Album ARIZONA BABY [online], Pitchfork, 24 kwietnia 2019 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ The Cure for Dr. Luke? [online], www.theringer.com, 30 listopada 2017 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Jack Antonoff on the 'Love, Simon' soundtrack: 'I wanted to go all in', „EW.com” [dostęp 2026-06-03] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-30] (ang.).
- ↑ Phoebe Reilly, Florence Welch Thrives on Horror. And She Still Wants to Smell You., „The New York Times”, 3 maja 2022, ISSN 0362-4331 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Jon Dolan, Florence + the Machine's 'Dance Fever' is an Ecstatic Prayer for Post-Pandemic Redemption [online], Rolling Stone, 10 maja 2022 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Ryan Dombal, The 1975’s Matty Healy Turns On, Tunes In, and Logs Off [online], Pitchfork, 9 sierpnia 2022 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Melinda Newman, Inside the ‘Minions: The Rise of Gru’ Soundtrack With Jack Antonoff [online], Billboard, 30 czerwca 2022 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Tim Ingham, Jack Antonoff is now managed by – and launching a label with – Jamie Oborne, as he inks global publishing deal with Universal Music Publishing Group [online], Music Business Worldwide, 21 sierpnia 2023 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Max Pilley, Bleachers release 'Almost Like Being In Love', from Jack Antonoff’s soundtrack for ‘The New Look' [online], NME, 3 kwietnia 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Rob Grant, Lana Del Rey's Dad, Drops Debut Studio Album 'Lost At Sea' [online], Hypebeast, 9 czerwca 2023 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Matthew Strauss, Listen to Lana Del Rey and Rob Grant’s New Song “Hollywood Bowl” [online], Pitchfork, 8 czerwca 2023 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Surej Singh: Charli XCX and Jack Antonoff to pen original songs for upcoming A24 film ‘Mother Mary’. NME. [dostęp 2023-07-27]. (ang.).
- ↑ Larisha Paul, Bartees Strange Reimagines 'You Always Hurt the Ones You Love' for 'The New Look' Soundtrack [online], Rolling Stone, 20 marca 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Steven J. Horowitz, Sabrina Carpenter Releases New Jack Antonoff-Produced Single ‘Please Please Please’ and Video Featuring Barry Keoghan [online], Variety, 7 czerwca 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Sabrina Carpenter Knows What She's Doing On Short N' Sweet [online], stereogum.com, 23 sierpnia 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Paramore unveil "Sanity" remix by Jack Antonoff [online], The Line of Best Fit [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Michael Saponara, Kendrick Lamar Tapped Jack Antonoff for New Drake Diss Track ‘6:16 in LA’ [online], Billboard, 3 maja 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Clash Magazine Music News, Reviews & Interviews, ClashMusic, Gracie Abrams - The Secret Of Us | Reviews [online], Clash Magazine Music News, Reviews & Interviews, 20 czerwca 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Joe Price, Jack Antonoff Produced Most of Kendrick Lamar's 'GNX' [online], Complex, 22 listopada 2024 [dostęp 2026-06-03] (ang.).
- ↑ Sabrina Carpenter debiutuje albumem „Man’s Best Friend” na szczycie listy Billboardu [online], media.universalmusic.pl [dostęp 2026-06-03].
- ↑ Jack Antonoff – Grammy [online], www.grammy.com [dostęp 2026-06-03].
- ↑ Golden Globe: Winners & Nominees 2014. goldenglobes.com. [dostęp 2023-07-24]. (ang.).
- ↑ Alliance for Women in Media Foundation]: 46th Annual Gracie Awards Winners Announced by The Alliance For Women In Media Foundation. PR Newswire.com. [dostęp 2023-07-24]. (ang.).
- ↑ JTA: Jewish it couple Lena Dunham and Jack Antonoff break up. The Jerusalem Post. [dostęp 2023-07-24]. (ang.).
- ↑ Whitney Perry: Margaret Qualley and Jack Antonoff: A Complete Relationship Timeline. Glamour. [dostęp 2023-07-24]. (ang.).
- ↑ Emerson Pearson, Jack Antonoff And Margaret Qualley Are Officially Married After Star-Studded Wedding In New Jersey, „ET Canada”, 19 sierpnia 2023 [dostęp 2026-06-03] [zarchiwizowane z adresu 2023-08-20] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Jack Antonoff w bazie Discogs.com (ang.)
- Jack Antonoff w bazie IMDb (ang.)

