Amesyt

Amesyt

Amesyt z Uralu w Rosji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Mg2Al(AlSiO5)(OH)4
Twardość w skali Mohsa	2,5–3[1][2]
Przełam	nierówny/nieregularny[1]
Łupliwość	doskonała wg {001}[1][2]
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, tabularny[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	2,77–2,78 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	bezbarwna, biała, zielonkawa, różowa, fioletowa[2]
Rysa	biała, lekko zielonkawa lub różowawa[2]
Połysk	perłowy, żywiczny[2], woskowy, tłusty, metaliczny, półmetaliczny[1][3]
Współczynnik załamania	1,597–1,615 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,015–0,018[1] dyspersja (optyka): słaba[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.ED.15[3]

Amesyt – minerał z grupy serpentynitu^[2], będący wodorotlenekiem krzemianu magnezowo-glinowego^[1]. Jest minerałem rzadkim^[1]. Nazwa upamiętnia współwłaściciela Chester Emery Mines w Massachusetts J.T. Amesa (1810-1883)^[2][3].

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca psuedoheksagonalne kryształy słupowe i płytkowe^[2]. Powszechnie tworzy postacie sześciokrotnych zbliźniaczeń sektorowych oraz polisyntetycznych^[1]. Występuje w skupieniach ziarnistych oraz łuseczkowych. Jest minerałem kruchym, przezroczystym bądź przeświecającym^[4]. Posiada najczęściej szklisty lub perłowy połysk^[2]. Zazwyczaj barwy białej, zielonkawej lub fioletowej; okazy z zawartością chromu są zazwyczaj od różowego do liliowego^[1][2]. Odmiana ta wykazuje zmienność barwy w zależności od rodzaju światła. W dziennym są szaroróżowawe, a w wolframowym czerwone^[2].

Powstaje jako produkt metamorfizmu niskiego stopnia skał bogatych w glin i magnez^[2][4][3]. Współwystępuje z wezuwianitem, klinochlorem, rutylem, magnetytem, uwarowitem, diasporem, grossularem, analcymem, kalcytem, diopsydem, klinozoisytem i chromitem^[2][4][3]. Występuje na Uralu w Rosji (amesyt chromowy), Szwecji, RPA, Kanadzie (Quebec), USA (Massachusetts, Kalifornia), Chinach i na Antarktydzie^[4][1]. W Polsce odnaleziony w okolicach Tąpadeł oraz Góry Ślęży k. Sobótki na Dolnym Śląsku^[2][1][3].