Andrzej Kopacki

Andrzej Kopacki
Pełne imię i nazwisko

Andrzej Maria Kopacki

Data i miejsce urodzenia

1959
Warszawa

Zawód, zajęcie

germanista, tłumacz

Narodowość

polska

Tytuł naukowy

prof. dr hab.

Edukacja

1982 ukończenie studiów na UW, 1998 doktorat UW, 2011 habilitacja UW, 2023 profesura

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Wydział

Neofilologii

Andrzej Kopacki (ur. 1959) – polski germanista, eseista, poeta, tłumacz. Profesor nauk humanistycznych.

Życiorys

Od 1990 pracuje na Uniwersytecie Warszawskim[1]. W 1998 obronił pracę doktorską Liryka Hansa Magnusa Enzensbergera. Poeta w Czaso-Przestrzeni napisaną pod kierunkiem Karola Sauerlanda, w 2011 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Literatura samonegacji. Postawy narracyjne w prozie niemieckojęzycznej XX i XXI wieku. W 2023 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych[2]. Jest zatrudniony w Zakładzie Literatur Niemieckiego Obszaru Językowego w Instytucie Germanistyki Uniwersytetu Warszawskiego[3]. Jest także redaktorem miesięcznika Literatura na Świecie[4].

Zajmuje się współczesną literaturą niemieckojęzyczną i problematyką polsko-niemiecką, tłumaczył m.in. Hansa Magnusa Enzensbergera, Waltera Benjamina, Hannah Arendt, Michaela Krügera, Martina Pollacka, Bertolta Brechta i Gottfrieda Benna, Arno Holza, Maxa Webera, Golo Manna, Christiana Grafa von Krockowa, Joachima Festa[5].

Nagrody

Twórczość

  • Kajo i Wąż, Egmont, Warszawa 1998 (książka dla dzieci)
  • Poeta w Czaso-Przestrzeni. Liryka Hansa Magnusa Enzensbergera, Universitas, Kraków 1999 (eseistyka)
  • Hans Magnus Enzensberger, Utwory wybrane. Ausgewählte Gedichte, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2001 (przekład i edycja)
  • Spod oka, Wydawnictwo Polsko-Niemieckie, Warszawa 2002 (eseistyka)
  • Stan przejścia, Borussia, Olsztyn 2002 (liryka)[5]
  • Kokaina, „Dialog” 5/2003 (sztuka teatralna)[5]
  • Chansons de gestes, Edition Thanhäuser, Ottensheim 2005 (wiersze)[5]
  • Kreski, Borussia, Olsztyn 2006 (liryka)
  • Literatura samonegacji. Postawy narracyjne w prozie niemieckojęzycznej przełomu XX i XXI wieku, Oficyna Naukowa, Warszawa 2009 (eseistyka)
  • An der Ampel, Edition Korrespondenzen, Wiedeń 2011 (liryka)
  • Ten cały Brecht, Biuro Literackie, Wrocław 2012 (przekład i edycja)
  • Muszle w kapeluszu, Biuro Literackie, Wrocław 2012 (eseistyka)
  • Rozmowa o drzewach, Oficyna Naukowa, Warszawa 2016 (eseistyka)[5]
  • Dwoje, Wielka Litera, Warszawa 2017 (powieść) - z Anną Górecką
  • Inne kaprysy, Forma, Szczecin 2019 (wiersze)[5]
  • Praca Kaliope. Eros i narracja Szkice o prozie autorek niemieckojęzycznych i polskich w XXI wieku, Officyna Naukowa, Warszawa 2020 (eseistyka)
  • Sonety, ody, wiersze dla Marianny, Forma, Szczecin 2020 (wiersze)[7]
  • 21 wierszy w przekładach i szkicach, Officyna, Łódź, 2021 (tłumaczenie z komentarzem)
  • Gra w hołybkę, Forma, Szczecin 2022 (wiersze)[5]
  • Życie codzienne podczas wojny opodal, Forma, Szczecin 2023 (wiersze)[5]

Przypisy

  1. ↑ Andrzje Maria Kopacki, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2024-06-13].
  2. ↑ Prof. dr hab. Andrzej Maria Kopacki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-06-13].
  3. ↑ Zakład Literatur Niemieckiego Obszaru Językowego
  4. ↑ Andrzej Kopacki, Rozmowa o drzewach [online], OFICYNA NAUKOWA [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 Kopacki Andrzej - Wydawnictwo FORMA [online], www.wforma.eu [dostęp 2024-02-26].
  6. ↑ Durs Grünbein Europejskim Poetą Wolności
  7. 1 2 Nagrody X edycji Orfeusza rozdane – Poeci w sieci [online] [dostęp 2022-04-21] (pol.).
  8. ↑ XVII Nagroda Literacka Gdynia. Znamy 20 nominowanych! – Nagroda Literacka Gdynia [online] [dostęp 2022-06-21] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-21] (pol.).
  9. ↑ Andrzej Kopacki został laureatem Nagrody Literackiej Skrzydła Dedala 2023 [online], dzieje.pl [dostęp 2024-02-01] (pol.).