Golo Mann

Golo Mann, właśc. Angelus Gottfried Thomas Mann (ur. 27 marca 1909 w Monachium, zm. 7 kwietnia 1994 w Leverkusen) – niemiecki historyk, eseista i publicysta. Autor biografii postaci historycznych[1][2].

Golo Mann

Życiorys

Był synem Thomasa Manna i Katii Mann. W latach 1927–1932 studiował filozofię i historię na Uniwersytetach w Monachium, Berlinie i Heidelbergu. W roku 1932 doktoryzował się w Heidelbergu pod kierunkiem Karla Jaspersa na temat filozofii Hegla. Od 1933 – po dojściu Hitlera do władzy – do 1958 przebywał na emigracji we Francji, Szwajcarii i (głównie) w Stanach Zjednoczonych. W trakcie II wojny światowej służył w armii USA. Wysłany został do American Broadcasting Station w Londynie[3]. Pracował jako profesor historii na uczelniach w Michigan i Kalifornii[4]. W roku 1958 powrócił z USA do Europy. Zamieszkał w miejscowości Kilchberg k. Zurychu. Został profesorem Westfalskiego Uniwersytetu Wilhelma w Münster (1958–1959) oraz politechniki w Stuttgarcie (1960–1964). Wydawca i współpracownik „Propyläen-Weltgeschichte” (1961–1965)[5.1].

Z inicjatywy Towarzystwa Golo Manna (Golo-Mann-Gesellschaft) od roku 2013 przyznawana jest nagroda Golo-Mann-Preis za wybitne prace z dziedziny historii[5.2].

Poglądy

W swojej twórczości i działalności politycznej Golo Mann reprezentował poglądy konserwatywne. Krytykował studenckie protesty z lat sześćdziesiątych, widząc w nich zagrożenie dla demokracji, oskarżał rząd federalny o nieskuteczne reakcje na zamachy terrorystyczne. Co prawda poparł politykę wschodnią (Ostpolitik) Willy Brandta, jednak wkrótce swoje poparcie wycofał, uważając, że kanclerz za bardzo ulega wpływom lewicy. W wyborach do Bundestagu w roku 1980 poparł Franza Josefa Straussa[6].

Przy interpretacji wydarzeń historycznych mniejszą wagę przywiązywał do kontekstu społecznego, a bardziej traktował je jako skutek działania poszczególnych jednostek, postaci historycznych. W ten sposób wyjaśniał również genezę niemieckiego nazizmu[7].

Dzieła (wybór)

  • Friedrich von Genz (1947, biografia)
  • Deutsche Geschichte des 19. und 20. Jahrhunderts (1958) (pol. Niemieckie dzieje w XIX i XX wieku)
  • Wilhelm II. Archiv der Weltgeschichte (1964)
  • Von Weimar nach Bonn. Fünfzig Jahre deutsche Republik (1970)
  • Wallenstein. Sein Leben erzählt von Golo Mann (1971) (pol. Wallenstein,1978)
  • Erinnerungen und Gedanken. Eine Jugend in Deutschland (1986) (autobiografia)
  • Menschen des Gedankens, Menschen der Macht, Geschichte (pol. Ludzie myśli, ludzie władzy, historia)(1997)
  • Erinnerungen und Gedanken. Lehrjahre in Frankreich (1999)

Nagrody i wyróżnienia (wybór)

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Mann Golo, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2026-01-26].
  2. ↑ Golo Manns Konzeption der Geschichtsschreibung
  3. ↑ Golo Mann: Niemieckie dzieje w XIX i XX wieku. tłum. Andrzej Kopacki. Olsztyn: Borussia, 2007, s. 5. ISBN 978-83-89233-34-9.
  4. ↑ SLA-GM Mann, Golo: Nachlass Golo Mann, 1939-1994 (Bestand), „HelveticArchives” [dostęp 2026-01-27] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-23] (ang.).
  5. Anna Citkowska-Kimla, Golo Manns Konzeption der Geschichtsschreibung [online], 2018 [dostęp 2026-01-27] (niem.).
    1. ↑ S. 114-116.
    2. ↑ S. 116.
  6. ↑ Stiftung Deutsches Historisches Museum, Stiftung Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland, Gerade auf LeMO gesehen: LeMO Biografie: Golo Mann [online], www.hdg.de [dostęp 2026-01-26] (niem.).
  7. ↑ A Citkowska-Kimla, Golo Manns Konzeption [online], 2018, s. 119, 121 (niem.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.