Arseniosyderyt
 okaz arseniosyderytu w towarzystwie romancheitu z Francji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca2Fe3(AsO4)3O2·3H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam | |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu | |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,792–1,898 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,08[1] pleochroizm: silny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DH.30[1] |
Arseniosyderyt – minerał klasy arsenianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym[2]. Występuje w skupieniach promienistych, ziarnistych, zbitych[2]. Często spotykany jako pseudomorfoza po skorodycie[2]. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym[1].
Występowanie
Występuje w utlenionych złożach bogatych w arsen[2][1]. Towarzyszą mu hematyt, goethyt, kwarc, romancheit, natrojarosyt, skorodyt, baryt oraz erytryn[2][1].
Miejsce występowania
Typową lokalizacją jest Francja[1]. Występuje także w Australii, Austrii, Niemczech, Grecji, we Włoszech, Meksyku, Maroku, Hiszpanii, Anglii i USA (Nevada, Utah)[1]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 Arseniosiderite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-07] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 58, ISBN 978-83-7073-816-7.