Aryna Sabalenka

Grę w cyklu ITF zaczęła jeszcze przed rozpoczęciem zmagań w juniorskich rozgrywkach. Pierwsze pięć turniejów, w których wzięła udział to były zawody w jej rodzinnym Mińsku, jednak w żadnym z nich nie udało jej się wygrać ani jednego meczu. Swój pierwszy profesjonalny mecz wygrała pod koniec 2014 roku w Stambule.^[1] W kolejnym sezonie w październiku wygrała w dwóch turniejach o puli nagród 10 000 dolarów w Antalyi. Pod koniec roku wygrała także zawody w Indiach o puli nagród 25 000 dolarów. Te osiągnięcia sprawiły, że na początku 2016 roku zadebiutowała w TOP 300 rankingu singlowego.^[2] W tym sezonie do swoich osiągnięć dopisała dwa zwycięstwa w turniejach ITF 50, z czego pierwszy z nich pozwolił jej na awans do TOP 200 w maju, natomiast drugi pomógł jej zakończyć sezon na 137. miejscu w rankingu.^[3]

Sezon rozpoczęła od wzięcia udziału w eliminacjach do pierwszego turnieju wielkoszlemowego w roku rozgrywanego w Melbourne. Po zwycięstwie w pierwszej rundzie kwalifikacji nad Turczynką İpek Soylu 6:2, 6:1, w drugiej rundzie przegrała z Chinką Liu Fangzhou 5:7, 6:3, 4:6. Później przystąpiła w jej rodzinnym Mińsku do międzynarodowych rozgrywek Fed Cup, gdzie w starciu z Holenderkami pokonała Michaëllę Krajicek 7:6(5), 6:4 a przegrała z Kiki Bertens 6:3, 6:7(6), 4:6. Pierwszy udział w głównej drabince zawodów singlowych zanotowała w Dubaju, gdzie w kwalifikacjach pokonała Ludmyłę Kiczenok 7:5, 6:0 oraz Aleksandrinę Najdenową 6:2, 6:2. Po wygranych eliminacjach przegrała w pierwszej rundzie turnieju głównego z Kateryną Bondarenko 6:4, 4:6, 3:6.^[4] W Malezji próbowała swoich sił w kwalifikacjach, jednak musiała uznać wyższość Miyu Kato 5:7, 6:2, 6:7(5). Kolejnymi azjatyckimi turniejami, w którym uczestniczyła, były zawody o puli nagród 60 tysięcy dolarów. W Zhuhai odpadła już w pierwszym meczu po spotkaniu z Zheng Saisai 5:7, 3:6. W Shenzhen natomiast dotarła do finału, w którym uległa Jekatierinie Aleksandrowej 2:6, 5:7.

W kwietniu wróciła do Europy, gdzie próbowała dostać się do głównej drabinki turnieju w szwajcarskim Biel. Po wygranym pierwszym meczu z Yleną In-Albon 6:2, 6:0, w decydującej rundzie kwalifikacji przegrała z późniejszą zwyciężczynią Markétą Vondroušovą 6:2, 2:6, 1:6. W kolejnych zmaganiach Fed Cup Białoruś rywalizowała ze Szwajcarią. Aryna odniosła w nich zwycięstwo z Viktoriją Golubic 6:3, 2:6, 6:4, a następnie przegrała z Timeą Bacsinszky 4:6, 5:7. W Rabacie również nie powiodła jej się próba dostania się do głównej drabinki zawodów z uwagi na przegraną w pierwszym etapie kwalifikacji z Ivaną Jorović 6:3, 2:6, 3:6. Następnie przystąpiła do dwóch turniejów rangi ITF we Francji. W pierwszym z nich odpadła w początkowej rundzie po starciu z Heather Watson 6:7(3), 6:4, 2:6, w drugim natomiast została wyeliminowana w ćwierćfinale przez Kristie Ahn 6:3, 4:6, 5:7. We French Open przystąpiła do kwalifikacji, ale z turniejem pożegnała ją na etapie pierwszej rundy İpek Soylu 6:4, 1:6, 6:7(3).

Sezon gry na kortach trawiastych rozpoczęła od dwóch turniejów kategorii ITF w Wielkiej Brytanii. W pierwszym dotarła do półfinału, przegrywając z Aleksandrą Krunić 0:6, 2:6, w drugim natomiast już na wstępie została wyeliminowana przez Jasmine Paolini 6:4, 5:7, 6:7(2). Przełomem okazał się turniej na Wimbledonie, w którym po przejściu z sukcesem eliminacji po raz pierwszy wygrała mecz w głównej drabince turnieju wielkoszlemowego przeciwko Irinie Chromaczowej 6:3, 6:4^[5]. W drugiej rundzie lepsza okazała się Niemka Carina Witthöft 6:7(5), 6:3, 3:6.

Po tym turnieju pojechała do Waszyngtonu, gdzie udało jej się wygrać jeden mecz przeciwko Lauren Davis 7:5, 6:3. Klasyfikowana wówczas na 34. miejscu w rankingu Amerykanka była najwyżej notowaną przeciwniczką, z którą Białorusinka była w stanie wygrać.^[6] W drugiej ulegała Sabine Lisicki 6:4, 3:6, 3:6. Następnie rywalizowała w Western & Southern Open, gdzie odniosła w pierwszej rundzie pokonała Heather Watson 7:6(4), 6:4, w kolejnej natomiast zeszła pokonana z kortu przez Donnę Vekić 6:2, 4:6, 1:6. W ostatnim turnieju wielkoszlemowym sezonu ponownie nie przeszła kwalifikacji, przegrywając inauguracyjne spotkanie z Camillą Rosatello 7:5, 4:6, 3:6.

W turnieju rozgrywanym w Taszkiencie osiągnęła swój najlepszy rezultat w zawodach WTA 250, docierając w nim do półfinału. Po drodze mierzyła się z Jewgieniją Rodiną 6:2, 6:2, Tatjaną Marią 6:3, 7:5 oraz Kateryną Kozłową 7:6(5), 3:6, 6:1. W swoim ostatnim meczu została pokonana przez Tímeę Babos 1:6, 4:6. Kolejnym ważnym momentem w sezonie okazał się turniej Tianjin Open. W pierwszych rundach pokonała Han Xinyun 6:3, 6:3, Duan Yingying 6:3, 6:3 oraz Zhu Lin 6:3, 6:4. W półfinale wyeliminowała Włoszkę Sarę Errani 6:1, 6:3. W finale stanęła przeciwko niej była liderka rankingu i pięciokrotna zwyciężczyni turniejów wielkoszlemowych, Marija Szarapowa. Rosjanka nie pozwoliła młodej Białorusince na wygranie swojego pierwszego turnieju i Sabalenka uległa wynikiem 5:7, 6:7(8).^[7] Ten wynik pozwolił jej na debiut w pierwszej setce rankingu singlowego WTA i awans na 76. miejsce.^[8]

Następnie udała się do Mińska, gdzie reprezentacja Białorusi mierzyła się w zawodach Fed Cup z Amerykankami. Aryna odniosła w nich porażkę z Coco Vandeweghe 6:7(5), 1:6 oraz pokonała ówczesną mistrzynię US Open Sloane Stephens 6:3, 3:6, 6:4. Ostatnim turniejem sezonu były zmagania rangi WTA 125 w Mumbaju. Sabalenka odniosła wówczas największy sukces w dotychczasowej karierze, w meczu mistrzowskim pokonując Dalilą Jakupović 6:2, 6:3. Osiągnięte wyniki pozwoliły jej zakończyć rok na 73. miejscu w rankingu (w rankingu WTA sezon zakończyła na 78 pozycji).

Sezon 2018 Białorusinka rozpoczęła od udziału w Shenzhen Open, w którym dotarła do ćwierćfinału. Jej rywalkami były kolejno: Monica Niculescu 6:4, 6:4, Danka Kovinić 6:1, 6:0 oraz aktualna liderka rankingu Simona Halep, która wyeliminowała ją wynikiem 2:6, 2:6. Następnie udała się do Hobart, gdzie także osiągnęła ćwierćfinał, mierząc się po drodze z Eugenie Bouchard 6:4, 6:3, Shuai Zhang 7:6(3), 6:4 oraz Łesią Curenko 1:6, 1:6.^[9] Udział w Australian Open zakończyła na pierwszej rundzie, przegrywając z rozstawioną z numerem 18. Ashleigh Barty 7:6(2), 4:6, 4:6.^[10] Następnie udała się do Mińska, gdzie przystąpiła do zawodów z cyklu Fed Cup, odnosząc w nich dwa zwycięstwa przeciwko reprezentacji Niemiec: z Antonią Lottner 6:3, 5:7, 6:2 oraz Tatjaną Marią 4:6, 6:1, 6:2. Z Białorusi przeniosła się na Bliski Wschód, gdzie przystąpiła do turnieju w Dubaju. Rozstawiona z numerem "10" w trójstopniowych kwalifikacjach w ich ostatnim etapie przegrała przeciwko Sarze Errani 2:6, 6:1, 6:7(4).

Następnie rywalizacja przeniosła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie wystartowała w turnieju BNP Paribas Open. W pierwszej rundzie wyeliminowała Varvarę Lepchenko 7:5, 6:1, a w kolejnej odniosła zwycięstwo z ubiegłoroczną finalistką Swietłaną Kuzniecową 6:4, 6:3.^[11] Trzecia runda okazała się być ostatnią po meczu z Marketą Vondrousovą 2:6, 2:6. W Miami Open presented by Itaú dotarła do drugiej rundy, przegrywając w niej z Petrą Kvitovą 5:7, 6:3, 3:6, a wcześniej wygrywając z Madison Brengle 6:1, 6:4. Po Miami udała się do Lugano, by tam rozpocząć sezon gry na cegle. Osiągnęła tam swój drugi finał turnieju kategorii WTA 250, w finale ustępując Elise Mertens. We wcześniejszych etapach mierzyła się z Mihaelą Buzarnescu 5:7, 6:3, 6:2, Poloną Hercog 6:3, 6:1 oraz Camilą Giorgi 6:3, 6:0. W półfinale pokonała Stefanie Vögele 6:4, 6:2, jednak w meczu o puchar to Belgijka Mertens okazała się lepsza wynikiem 5:7, 2:6.^[12] Ten rezultat pozwolił na debiut w pierwszej pięćdziesiątce rankingu WTA. Po tym turnieju udała się do Mińska, by tam rywalizować w fazie play-off z reprezentacją Słowacji. Sabalenka odniosła tam zwycięstwo z Anną Karoliną Schmiedlovą 6:3, 6:4 oraz przegraną z Viktorią Hruncakovą 2:6, 6:2, 6:7(5). Następnie udała się do Stambułu, gdzie w pierwszej rundzie zeszła z kortu pokonana przez Polonę Hercog 2:6, 5:7. Podczas Mutua Madrid Open udanie przeszła przez kwalifikacje pokonując w nich Carlotę Martinez Cirez 6:1, 7:6(5) oraz Olgę Danilovic 6:4, 6:2, jednak w turnieju głównym nie odniosła ani jednego zwycięstwa, przegrywając w pierwszym meczu z Bernardą Perą 4:6, 6:2, 3:6. W zawodach rozgrywanych w Rzymie przystąpiła do głównego turnieju jako tzw. szczęśliwa przegrana z kwalifikacji, jednak w pierwszej rundzie pokonała ją Su-Wei Hsieh 2:6, 4:6. Najważniejszy turniej tej części sezonu nie okazał się owocny, gdyż w pierwszej rundzie French Open pokonała ją Holenderka Kiki Bertens 2:6, 1:6.

Cykl gry na trawie rozpoczęła od przyjazdu do s'Hertogenbosch, gdzie dotarła do ćwierćfinału. W pierwszej rundzie pokonała czeską tenisistkę Marketę Vondrousovą 0:6, 7:5, 6:3, a w drugiej wyszła zwycięsko ze spotkania przeciwko Australijce Ajli Tomljanović 3:6, 7:6(5), 6:0. W swoim ostatnim meczu nie znalazła odpowiedzi przeciwko Kirsten Flipkens 4:6, 4:6. Następnie pojechała na Majorkę, gdzie już w pierwszej rundzie została pokonana przez Alison Van Uytvanck 6:3, 4:6, 2:6. Kolejny bardzo dobry wynik przyszedł podczas turnieju Nature Valley International Eastbourne. W pierwszych rundach mierzyła się z Sachią Vickery 4:6, 6:0, 6:1, Julią Görges 1:6, 6:4, 6:4 oraz Elise Mertens 7:5, 2:6, 7:6(4). W ćwierćfinale pokonała Karolinę Pliskovą 6:3, 2:6, 7:6(5), a w półfinale nie pozwoliła się ograć Agnieszce Radwańskiej 6:3, 1:6, 6:3. W meczu o tytuł stanęła przeciwko ówczesnej wiceliderce rankingu Caroline Wozniacki, która pokonała Arynę w dwóch setach 5:7, 6:7(5).^[13] Ten wynik nie miał odzwierciedlenia w jej występie podczas Wimbledonu, gdyż już w pierwszej rundzie wyeliminowała ją Rumunka Mihaela Buzarnescu 7:6(3), 1:6, 4:6.

Amerykański swing na twardych kortach rozpoczęła od nieudanych kwalifikacji do turnieju w San Jose, gdzie przegrała w pierwszej rundzie z dużo niżej notowaną Marią Sanchez 6:2, 5:7, 4:6. Następnie udała się do Montrealu, gdzie dotarła do trzeciej rundy. Odniosła tam zwycięstwa z Aną Bogdan 6:4, 4:6, 6:3 oraz Caroline Wozniacki 5:7, 6:2, 7:6(4), ustępując w spotkaniu przeciw Elise Mertens 6:2, 6:7(1), 0:6. Jeszcze lepiej ułożył się dla niej udział w Western & Southern Open, gdzie zameldowała się w półfinale. W trzech pierwszych meczach pokonała w pojedynkach na pełnym dystansie kolejno: Johannę Kontę 4:6, 6:3, 6:4, Karolinę Pliskovą 2:6, 6:3, 7:5 oraz Caroline Garcię 6:4, 3:6, 7:5. W ćwierćfinale pokonała Madison Keys 6:3, 6:4, natomiast w półfinale po raz drugi w sezonie musiała uznać wyższość liderki rankingu Simony Halep 3:6, 4:6.^[14] Swoją dobrą passę kontynuowała w New Haven, gdzie miała wywalczyć sobie pierwszy tytuł w zawodowym cyklu WTA. W pierwszej rundzie pokonała Samanthę Stosur 6:3, 6:2, a w następnej wyeliminowała Darię Saville 6:3, 6:7(6), 7:5. W ćwierćfinale ograła Belindę Bencic 6:3, 6:2, a w meczu półfinałowym odprawiła Julię Görges 6:4, 7:6(3). W spotkaniu mistrzowskim stanęła naprzeciwko Carli Suárez Navarro i wygrała z Hiszpanką 6:1, 6:4, osiągając największy sukces w karierze, przerywając passę trzech przegranych meczów o tytuł i wygrywając swój pierwszy tytuł rangi WTA 500.^[15] Dzięki temu zwycięstwu awansowała do pierwszej dwudziestki singlistek WTA. Zwieńczeniem tej części sezonu był udział w US Open, w którym również osiągnęła najlepszy dotychczasowy wynik. W pierwszej rundzie pokonała Danielle Collins 6:0, 4:6, 6:4. W kolejnej zmierzyła się z Wierą Zwonariową 6:3, 7:6(7), a trzecią fazę zakończyła sukcesem przeciwko Petrze Kvitovej 7:5, 6:1. Jej dalszy udział w turnieju został zastopowany przez późniejszą triumfatorkę Naomi Osakę 3:6, 6:2, 4:6.^[16]

Po tych osiągnięciach udała się do Quebec City, gdzie po raz pierwszy w karierze została rozstawiona z numerem pierwszym w turnieju. Nie odniosła jednak ani jednego zwycięstwa, przegrywając w meczu otwarcia z Varvarą Lepchenko 4:6, 6:7(5). Tę przegraną powetować miała sobie udziałem w turnieju w Wuhan, gdzie miała osiągnąć kolejne wielkie zwycięstwo. W pierwszej rundzie pokonała Carlę Suárez Navarro 7:6(2), 2:6, 6:2, a w następnej Ukrainkę Elinę Switolinę rozstawioną z numerem 6. wynikiem 6:4, 2:6, 6:1. W trzeciej rundzie zmierzyła się z Sofią Kenin 6:3, 6:3, a ćwierćfinał wygrała przeciwko Dominice Cibulovej 7:5, 6:3. W meczu półfinałowym pokonała australijską tenisistkę Ashleigh Barty 7:6(2), 6:4 i zapewniła sobie udział w największym finale dotychczasowej kariery. Jej przeciwniczką okazała się być Anett Kontaveit, którą pokonała w dwóch setach 6:3, 6:3.^[17] Dzięki temu zwycięstwu Aryna zdobyła drugi tytuł w zawodowej karierze oraz pierwszy rangi WTA 1000. W kolejnym tygodniu wzięła udział w China Open. Z uwagi na wolny los w pierwszej rundzie, zmagania rozpoczęła od drugiej, w której zmierzyła się z Garbiñe Muguruzą 7:5, 6:4. W trzeciej rundzie pokonała Caroline Garcię 5:7, 7:6(3), 6:0, jednak w ćwierćfinale lepsza okazała się reprezentantka gospodarzy Qiang Wang 5:7, 5:7. Następnie udała się do Tianjin, gdzie broniła punktów za ubiegłoroczny finał. Ta sztuka nie powiodła się, gdyż po zwycięstwach przeciwko Sofii Kenin 7:6(4), 4:6, 6:0 i Magdzie Linette 6:1, 6:3, w ćwierćfinale została pokonana przez Timeę Bacsinszky 6:7(2), 6:7(5). Wyniki osiągnięte podczas całego sezonu pozwoliły jej na zakwalifikowanie się do turnieju WTA Elite Trophy, w którym została przydzielona do grupy wraz z Ashleigh Barty i Caroline Garcią. Odniosła w nim zwycięstwo w meczu przeciwko Australijce 6:4, 6:4, ale Francuzka okazała się mocniejsza 4:6, 4:6, przez co Sabalenka zmagania zakończyła na fazie grupowej.^[18] To był ostatni turniej zagrany przez nią w 2018 roku. Jej osiągnięcia pozwoliły jej na zakończenie sezonu na 11. miejscu w rankingu. Dodatkowo z uwagi na swoje przełomowe wyniki w całym roku, została wyróżniona tytułem WTA Newcomer of the Year za najlepszy debiut.^[19]

Nowy sezon rozpoczęła od wygranego turnieju w Shenzhen. Po sukcesach przeciwko: Tatjanie Marii 3:6, 6:3, 6:1, Jekatierinie Aleksandrowej 6:3, 6:3, Mariji Szarapowej 6:1, 4:2 krecz oraz Yafan Wang 6:2, 6:1, w finale stanęła przeciwko Amerykance Alison Riske-Amitraj 4:6, 7:6(2), 6:3.^[20] Wygrana była jej trzecim triumfem w cyklu WTA oraz pierwszym wygranym turniejem kategorii WTA 250. Pozwoliła jej także na awans po raz pierwszy do czołowej dziesiątki rankingu singlowego. W kolejnym turnieju rozgrywanym w Sydney szybko pożegnała się z rywalizacją, przegrywając w meczu otwarcia z późniejszą triumfatorką Petrą Kvitovą 1:6, 5:7. Następnie przystąpiła do pierwszego Wielkiego Szlema w sezonie, rozpoczynając turniej od wygranej przeciwko Annie Kalinskiej 6:1, 6:4. W drugiej rundzie pokonała Katie Boulter 6:3, 6:4, a w trzeciej została niespodziewanie pokonana przez siedemnastoletnią Amandę Anisimovą 3:6, 2:6.^[21]

Po Australian Open pojechała do Rosji, gdzie wzięła udział w St. Petersburg Ladies Trophy. Rozstawiona z numerem czwartym, w swoim pierwszym meczu pokonała Belgijkę Alison Van Uytvanck 6:1, 6:4. W ćwierćfinale pokonała reprezentantkę gospodarzy Jekatierinę Aleksandrową 6:3, 6:4, jednak w półfinale została zatrzymana przez Kiki Bertens 6:7(5), 2:6.^[22] Następnie udała się do Braunschweig, gdzie reprezentowała Białoruś w starciu przeciwko reprezentacji Niemiec. Odniosła dla swojej drużyny dwa zwycięstwa, pokonując bez problemów Laurę Siegemund 6:1, 6:1 oraz Andreę Petković 6:2, 6:1. Turnieju w Dubaju nie mogła uznać za udany, gdyż odniosła w nim tylko jedno zwycięstwo przeciwko Ivanie Jorović 6:4, 6:0, ustępując w kolejnym meczu Belindzie Bencić 4:6, 6:2, 6:7(7). Swoje występy na nawierzchni twardej kontynuowała w Stanach Zjednoczonych, biorąc udział w turnieju WTA 1000 w Indian Wells. Wygrała w nim swoje dwa pierwsze mecze przeciwko Ajli Tomljanović 6:3, 4:6, 6:0 oraz Łesi Curenko 6:2, 7:5, przegrywając w następnym meczu z Angelique Kerber 1:6, 6:4, 4:6. Drugi turniej z cyklu Sunshine Double nie ułożyć się pomyślnie dla Białorusinki, gdyż w Miami przegrała już w swoim pierwszym meczu z Ajlą Tomljanović 3:6, 4:6, która zrewanżowała się Arynie za ich niedawne spotkanie.

Przygotowania do French Open rozpoczęła od turnieju rozgrywanego na zielonej mączce w Charleston. Rozstawiona z numerem trzecim, zmagania rozpoczęła od drugiej rundy i zwycięstwa z Ukrainką Kateryną Baindl 3:6, 6:3, 6:3. To był jej jedyny sukces, gdyż w kolejnym meczu została pokonana przez mistrzynię olimpijską z 2016 Monicę Puig 2:6, 5:7. Następnie udała się do Australii, gdzie reprezentacja Białorusi mierzyła się z Australią. Starcia Sabalenka zakończyła z bilansem 1:1, odnosząc zwycięstwo przeciwko Sam Stosur 7:5, 5:7, 6:3 oraz porażkę z Ashleigh Barty 2:6, 2:6. Powrót do Europy i dwa rozgrywane w nim turnieje rangi WTA 1000 zakończyły się porażkami w pierwszych spotkaniach - w Madrycie ze Swietłaną Kuzniecową 5:7, 4:6, a w Rzymie z Alize Cornet 1:6, 4:6. W Strasburgu udało jej się przerwać negatywną passę i dotrzeć do półfinału, gdzie odniosła zwycięstwa z Zhu Lin wynikiem 6:0, 6:1, Laurą Siegemund 6:4, 6:3 oraz Monicą Puig 6:1, 3:6, 6:2. W 1/2 finału została pokonana przez ukraińską tenisistkę Dajanę Jastremską 4:6, 4:6. Podczas French Open Białorusinka została rozstawiona z numerem 11. i w pierwszej rundzie pokonała Dominikę Cibulkovą 7:5, 6:1. W następnej jednak powtórzył się scenariusz z Australian Open i ponownie została wyeliminowana przez Amandę Anisimovą 4:6, 2:6.^[23]

Okres sezonu wypełniony turniejami rozgrywanymi na trawie nie rozpoczął się dla niej najlepiej. W Rosmalen Open w pierwszej rundzie pokonała ją Destanee Aiava 6:7(3), 6:1, 4:6, a na takim samym etapie imprezy Nature Valley Classic Birmingham odprawiła ją Su-Wei Hsieh 3:6, 6:2, 6:7(1). Pierwsze zwycięstwa na trawie odnotowała w Eastbourne, gdzie dotarła do ćwierćfinału dzięki wygranym z Tamarą Zidansek 6:2, 6:3 oraz Caroline Wozniacki 2:6, 6:4, 7:6(5). Na etapie ćwierćfinałowym kolejny raz nie znalazła sposobu na pokonanie Kiki Bertens i zeszła z kortu pokonana wynikiem 4:6, 6:3, 4:6. Wimbledon zakończył się dla niej na pierwszej rundzie, gdzie niespodziewanie została pokonana przez Magdalenę Rybarikovą 2:6, 4:6.

Przełamania słabszego okresu postanowiła poszukać w San Jose, gdzie zmagania ukończyła jako finalistka. Na drodze do finału stanęły jej: Coco Vandeweghe 6:3, 6:3, Carla Suárez Navarro 3:6, 6:2, 6:4 oraz Donna Vekic 6:4, 6:3. W meczu o trofeum lepsza okazała się Saisai Zheng 3:6, 6:7(3).^[24] Turniej w Montrealu nie poszedł po jej myśli, gdyż już w pierwszym spotkaniu przegrała z Anastasiją Pawluczenkową 6:3, 3:6, 5:7. W Western & Southern Open wygrała spotkania przeciwko Petrze Martic 6:1, 6:4 oraz Saisai Zheng 6:4, 6:3, natomiast w kolejnym meczu została pokonana przez Greczynkę Marię Sakkari 7:6(4), 4:6, 4:6. Do US Open przystąpiła rozstawiona z numerem 9. W pierwszej rundzie zmierzyła się ze swoją rodaczką Wiktoryją Azaranką, którą pokonała w trzech setach 3:6, 6:3, 6:4, jednak w kolejnej rundzie na Flushing Meadows nie znalazła recepty na pokonanie Kazaszki Juliji Putincewej 3:6, 6:7(3).

Azjatycka część sezonu rozpoczęła się dla Sabalenki od zgłoszenia do Zhengzhou Open, gdzie w pierwszym meczu pokonała Jeļenę Ostapenko 6:1, 6:2, a w ćwierćfinale sama została pokonana przez Petrę Martic 5:7, 7:5, 4:6. W następnym turnieju rozgrywanym w Wuhan stanęła pod presją obrony tytułu wywalczonego przed rokiem. W pierwszych trzech rundach ograła w dwusetowych pojedynkach: Alaksandrę Sasnowicz 6:1, 6:2, Danielle Collins 6:1, 6:0 oraz Kiki Bertens 6:1, 7:6(9). W ćwierćfinale zmierzyła się z Jeleną Rybakiną 6:3, 1:6, 6:1, a w półfinale stanęła przed szansą pierwszego w karierze pokonania aktualnej liderki rankingu, w tym przypadku Ashleigh Barty. Mecz zakończył się wynikiem 7:5, 6:4 na korzyść Aryny i pozwolił jej awansować do finału turnieju.^[25] W meczu o tytuł stanęła naprzeciw Alison Riske-Amitraj i pokonała ją w trzech setach wynikiem 6:3, 3:6, 6:1.^[26] Dzięki temu po raz pierwszy powtórzyła sukces sprzed roku i zdobyła drugi w karierze turniej rangi WTA 1000, który jednocześnie był czwartym ogólnie tytułem wywalczonym przez Białorusinkę. Po tym zwycięstwie udała się do stolicy Chin, gdzie przystąpiła do turnieju China Open. Nie doszło do kontynuowania passy zwycięstw, gdyż w swoim pierwszym spotkaniu przegrała z Darią Kasatkiną 4:6, 6:7(5). Wyniki z bieżącego sezonu tak jak w poprzednim pozwoliły jej na zakwalifikowanie się do WTA Elite Trophy, gdzie została wylosowana w drużynie razem z Elise Mertens oraz Marią Sakkari. Fazę grupową zakończyła dwoma zwycięstwami, pokonując w niej odpowiednio: Belgijkę 6:4, 3:6, 7:5 oraz Greczynkę 6:3, 6:4. Na etapie półfinału zmierzyła się z Karoliną Muchovą, gdzie Czeszka była zmuszona zejść z kortu pokonana wynikiem 7:5, 7:6(4). W meczu o tytuł stanęła naprzeciw Kiki Bertens, którą pokonała w Zhuhai w dwóch setach 6:4, 6:2.^[27] Był to jej trzeci wygrany w bieżącym sezonie tytuł oraz piąty w karierze. Sezon 2019 tak jak 2018 zakończyła na 11. miejscu w rankingu.

Sabalenka zainaugurowała sezon 2020 występem w zawodach w Shenzhen, odnosząc zwycięstwo w pierwszej rundzie nad Margaritą Gasparian 6:3, 6:0, następnie uległa Kristynie Pliskovej 4:6, 4:6, nie broniąc tytułu wywalczonego przed rokiem. Kolejnymi zawodami w jej kalendarzu było Adelaide International. W pierwszej rundzie ograła Su-Wei Hsieh 5:7, 6:1, 7:5, następnie wygrała pojedynki z Bernardą Perą 7:6(4), 6:2 oraz Simoną Halep 6:4, 6:2, przeciwko której nie wygrała dotychczas nawet seta.^[28] Na etapie półfinału wyeliminowała ją Dajana Jastremska 4:6, 6:7(4). W Australian Open nie odniosła ani jednego zwycięstwa, przegrywając w pierwszym meczu z Hiszpanką Carlą Suárez Navarro 6:7(6), 6:7(6). Następnie udała się do Hagi, gdzie wzięła udział w rozgrywkach Fed Cup przeciwko reprezentacji Holandii. Spotkanie przeciwko Kiki Bertens zakończyło się porażką w dwóch setach 4:6, 4:6, natomiast zwycięstwo odniosła w meczu z Arantxą Rus 6:2, 6:3. Kolejnym turniejem był Dubai Duty Free Tennis Championships. Po zwycięstwie w pierwszej rundzie nad Marią Sakkari 6:2, 4:6, 6:1, kolejne spotkanie wygrała przeciwko Elise Mertens 6:4, 6:3. W trzeciej rundzie została wyeliminowana przez Simonę Halep 6:3, 2:6, 2:6.^[29] Kolejnym turniejem była Doha, gdzie w pierwszych rundach Aryna mierzyła się z Anett Kontaveit 7:5, 2:6, 7:5, Marią Sakkari 6:3, 6:0 oraz Saisai Zheng 3:6, 7:6(2), 6:3. W półfinale wygrała przeciwko Swietłanie Kuzniecowej 6:4, 6:3, dzięki czemu awansowała do swojego pierwszego finału w sezonie. Mecz mistrzowski rozegrała przeciwko Petrze Kvitovej, którą pokonała wynikiem 6:3, 6:3, odnosząc tym samym szóste zwycięstwo w karierze oraz wygrywając trzeci turniej rangi WTA 1000.^[30]

Z uwagi na pandemię COVID-19 wiele turniejów zostało anulowanych bądź przełożonych w kalendarzu na późniejsze miesiące, więc kolejny start Sabalenka zaliczyła w połowie sierpnia podczas turnieju w Lexington. Nie był on udany, po zwycięstwie w pierwszej rundzie nad Madison Brengle 6:1, 6:7(5), 6:2, została pokonana przez Coco Gauff 6:7(4), 6:4, 4:6. W kolejnym turnieju Western & Southern Open próbowała zbudować formę, jednak po wygranym pierwszym spotkaniu z Catherine Bellis 6:7(1), 6:4, 7:5, w następnym meczu uległa Jessice Peguli 2:6, 6:2, 3:6. Przystąpiła do turnieju wielkoszlemowego w Nowym Jorku, gdzie została rozstawiona z numerem "5". Po zwycięstwie w pierwszej rundzie z Oceane Dodin 7:6(1), 6:4, w drugiej została wyeliminowana przez swoją utytułowaną rodaczkę Wiktoryję Azarankę 1:6, 3:6.

Następnie przeniosła się do Europy, żeby tam przystąpić do przesuniętych zawodów na mączce. Jako pierwsze rozgrywała te zaplanowane w Strasburgu. Powtórzyła tam swój wynik sprzed roku, osiągając półfinał. Po drodze do niego mierzyła się z Ellen Perez 6:4, 6:3, Anną Blinkową 1:6, 6:4, 6:2 oraz Kateriną Siniakovą 2:6, 6:3, 6:3. Odpadła z imprezy po trzysetowym pojedynku z Eliną Switoliną 2:6, 6:4, 4:6. Ostatni turniej wielkoszlemowy w sezonie rozpoczęła od starcia z Jessicą Pegulą 6:3, 6:1. W drugiej rundzie wyeliminowała Darię Kasatkinę 7:6(6), 6:0. W kolejnym meczu została natomiast pokonana przez Ons Jabeur 6:7(7), 6:2, 3:6.

Cykl gry na europejskim hardzie w hali rozpoczęła od występu na czeskich kortach podczas J & T Banka Ostrava Open, do których przystąpiła jako zawodniczka rozstawiona z numerem trzecim. W pierwszych dwóch spotkaniach pokonała w trzech setach Coco Gauff 1:6, 7:5, 7:6(2) oraz Sarę Sorribes Tormo 0:6, 6:4, 6:0. Spotkanie półfinałowe z Jennifer Brady zakończyło się jej wygraną w dwóch setach 6:4, 6:4. W meczu o tytuł stanęła naprzeciwko swojej krajanki Wiktoryji Azarance, którą pokonała bez problemów 6:2, 6:2. Był to siódmy wygrany tytuł w karierze Sabalenki oraz drugi rangi WTA 500.^[31] Na tym zwycięstwie Sabalenka nie poprzestała, gdyż zgłosiła swój udział w zawodach rozgrywanych w austriackim Linzu. Do półfinału mierzyła się z Jasmine Paolini 6:4, 6:4, Stefanie Vögele 6:0, 6:3 oraz Oceane Dodin 6:3, 3:3 krecz. Starcie 1/2 finału stoczyła z Barborą Krejcikovą, którą pokonała w trzech setach 7:5, 4:6, 6:3. W meczu o tytuł zmierzyła się z Elise Mertens, która musiała uznać wyższość koleżanki z Białorusi wynikiem 7:5, 6:2.^[32] Wygraną w Austrii Aryna zakończyła swój sezon 2020, wygrywając ósmy tytuł oraz kończąc rok po raz pierwszy w karierze w TOP 10 rankingu na pozycji dziesiątej.

Sezon 2021 rozpoczęła od udziału w turnieju w Abu Dhabi WTA Women's Tennis Open. Rozstawiona z numerem czwartym, pierwsze trzy mecze rozstrzygnęła na swoją korzyść w dwóch setach z kolejno: Poloną Hercog 7:6(5), 6:2, Ajlą Tomljanović 7:5, 6:4 oraz Ons Jabeur 6:2, 6:4. W ćwierćfinale pokonała reprezentującą Kazachstan Jelenę Rybakinę 6:4, 4:6, 6:3, a w półfinale rozprawiła się z Marią Sakkari 6:3, 6:2. Spotkanie finałowe przeciwko Wieronice Kudiermietowej zakończyło się jednostronnym wynikiem 6:2, 6:2, co pozwoliło Arynie na dopisanie dziewiątego tytułu do swojego nazwiska, będącego jednocześnie trzecim rangi WTA 500.^[33] Zwycięstwo w Abu Zabi przedłużyło także jej nieprzerwaną od ubiegłego roku passę zwycięstw do 15 oraz zapewniło awans na 7. miejsce rankingu WTA. Następnie Białorusinka udała się do Melbourne, gdzie przystąpiła do Gippsland Trophy. Jako zawodniczka rozstawiona z "4" w pierwszej rundzie otrzymała wolny los, natomiast na etapie drugiej rundy pożegnała się z turniejem po meczu z Kaią Kanepi 1:6, 6:2, 1:6. W wielkoszlemowym Australian Open, została rozstawiona z numerem siódmym. W pierwszych rundach wyeliminowała Viktorię Hruncakovą 6:0, 6:4, Darię Kasatkinę 7:6(5), 6:3 oraz Ann Li 6:3, 6:1, natomiast po meczu czwartej rundy z kortu zeszła pokonana przez Serenę Williams 4:6, 6:2, 4:6.^[34] W Dosze Sabalenka uległa na etapie pierwszego meczu Garbiñe Muguruzie 2:6, 7:6(5), 3:6, przez co nie obroniła tytułu wywalczonego przed rokiem.^[35] W kolejnym turnieju na Bliskim Wschodzie rozgrywanym w Dubaju odpadła w ćwierćfinale, odnosząc zwycięstwa nad Alize Cornet 6:2, 6:4 oraz Anett Kontaveit 6:3, 6:2, a przegrywając spotkanie 1/4 finału tak jak w Katarze z Garbiñe Muguruzą 6:3, 3:6, 2:6.^[36]

Zmagania w Stanach Zjednoczonych zainaugurowała turniejem w Miami. Rozstawiona z numerem siódmym, w pierwszej rundzie otrzymała wolny los. W drugiej rundzie odwróciła losy meczu, pokonując po nieudanym początku Cwetanę Pironkową 0:6, 6:3, 7:6(9). Trzecia runda stanęła pod znakiem spotkania z Wieroniką Kudiermietową 7:6(4), 6:4, a w czwartej ograła Marketę Vondrousovą 6:1, 6:2. W ćwierćfinale zatrzymała ją liderka rankingu Ashleigh Barty 4:6, 7:6(5), 3:6. Następnie przystąpiła do turnieju rozgrywanego na mączce w hali w niemieckim Stuttgarcie. W pierwszych dwóch rundach gładko pokonała Shuai Zhang 6:2, 6:2 oraz Annę-Lenę Friedsam 6:4, 6:2. W ćwierćfinale odniosła zwycięstwo nad Anett Kontaveit 7:5, 4:6, 6:1, a w półfinale była lepsza od Simony Halep 6:3, 6:2. W finale spotkała się z Ashleigh Barty, która tak jak w Miami okazała się lepsza od Aryny 6:3, 0:6, 3:6.^[37] W Madrycie kontynuowała swoją dobrą formę w rozgrywkach na mączce, przechodząc bezproblemowo wszystkie spotkania do finału w dwóch setach. Mierzyła się w nich z: Wierą Zwonariową 6:1, 6:2, Darią Kasatkiną 6:3, 6:3, Jessicą Pegulą 6:1, 6:2, Elise Mertens 6:1, 4:0 krecz oraz Anastasiją Pawluczenkową 6:2, 6:3. W finale doszło do powtórnego starcia z liderką rankingu Ashleigh Barty, której Sabalenka udanie zrewanżowała się za ostatnią porażkę, wygrywając turniej wynikiem 6:0, 3:6, 6:4.^[38] Wygrana czwartego turnieju WTA 1000 oraz dziesiątego w karierze zapewniła jej przebicie się do pierwszej piątki rankingu singlowego i zadebiutowanie w nim na czwartej pozycji.

W Rzymie na Foro Italico przystąpiła do turnieju rozstawiona z numerem siódmym i mając zapewniony wolny los w pierwszej rundzie. W turnieju wygrała tylko jedno spotkanie przeciwko Sarze Sorribes Tormo 7:5, 6:1, przegrywając w następnym meczu z Coco Gauff 5:7, 3:6. Podczas French Open odniosła dwa zwycięstwa - z Aną Konjuh 6:4, 6:3 oraz Alaksandrą Sasnowicz 7:5, 6:3, w trzeciej rundzie będąc zmuszoną uznać wyższość Anastasiji Pawluczenkowej 4:6, 6:2, 0:6.

Przygotowania do Wimbledonu rozpoczęła od występu w Berlinie, gdzie już w pierwszym meczu została pokonana przez Madison Keys 4:6, 6:1, 5:7. Jako kolejny turniej wybrała Viking International Eastbourne, gdzie dotarła do ćwierćfinału, ogrywając następujące tenisistki: Bernardę Perę 6:3, 6:4 oraz Alison Riske-Amritraj 6:1, 6:4. Udziału w dalszej części turnieju pozbawiła ją Camila Giorgi 6:7(5), 6:0, 4:6. Kolejny turniej wielkoszlemowy, czyli Wimbledon rozpoczęła od meczu z Monicą Niculescu 6:1, 6:4. Dwie kolejne rundy stanęły pod znakiem zwycięstw z Katie Boulter 4:6, 6:3, 6:3 oraz Camilą Osorio 6:0, 6:3. Na etapie czwartej rundy ponownie w ówczesnym sezonie pokonała Kazaszkę Jelenę Rybakinę 6:3, 4:6, 6:3, dzięki czemu zapewniła sobie awans do ćwierćfinału. W 1/8 finału zmierzyła się z tunezyjską zawodniczką Ons Jabeur, którą pokonała 6:4, 6:3, osiągając tym samym swój pierwszy wielkoszlemowy półfinał. Na nim jej występ na wimbledońskiej trawie zakończyła Karolina Pliskova, pokonując Sabalenkę 7:5, 4:6, 4:6.^[39] Dzięki swojemu występowi w Londynie osiągnęła 3. miejsce w singlowym rankingu rozgrywek kobiecych.^[40] Nadto, Sabalenka została trzecią Białorusinką, która dotarła do półfinału, podążając drogą Nataszy Zwierawej w 1998 roku oraz Wiktoryji Azaranki w 2011 oraz 2012 roku.^[41]

Następnie udała się do Tokio, które stało się miejscem zmagań olimpijskich po zmianie terminu rozgrywania igrzysk z uwagi na COVID-19. Pierwszy mecz rozegrała przeciwko Magdzie Linette 6:2, 6:1, a przed awansem do trzeciej rundy powstrzymała ją Donna Vekic 4:6, 6:3, 6:7(3). Po zakończonym udziale w stolicy Japonii, wzięła udział w National Bank Open, gdzie osiągnęła półfinał po zwycięstwach ze Sloane Stephens 7:6(4), 4:6, 6:4, Rebeccą Marino 6:1, 6:3 oraz Wiktoryją Azaranką 6:2, 6:4, zaś w meczu o finał przegrała z Karoliną Pliskovą 3:6, 4:6. Następnie pojechała do Cincinnati, gdzie podczas Western & Southern Open nie przeszła ani jednej rundy, przegrywając już w pierwszym etapie z Paulą Badosą 7:5, 2:6, 6:7(4). Ta porażka nie przeszkodziła jej jednak awansować w rankingu na pozycję wiceliderki.^[42] W US Open została rozstawiona z numerem drugim. W pierwszej rundzie triumfowała nad Niną Stojanovic 6:4, 6:7(4), 6:0. W kolejnych spotkaniach w dwóch setach ograła Tamarę Zidansek 6:3, 6:1, Danielle Collins 6:3, 6:3 oraz Elise Mertens 6:4, 6:1. Ćwierćfinałowe starcie wygrała przeciwko Barborze Krejcikovej wynikiem 6:1, 6:4, dzięki czemu awansowała do drugiego wielkoszlemowego półfinału w sezonie. Ponownie jednak nie była w stanie osiągnąć finału, przegrywając swój mecz z Leylah Fernandez 6:7(3), 6:4, 4:6.^[43] Z uwagi na pozytywny wynik testu na COVID-19 musiała się wycofać z udziału w przesuniętym czasowo turnieju Indian Wells.^[44]

Pod koniec sezonu pojechała do Rosji, aby tam wziąć udział w VTB Kremlin Cup 2021. Nie był to dla niej udany turniej, gdyż po zwycięstwie w pierwszym meczu nad Ajlą Tomljanovic 7:6(2), 4:6, 6:1, w kolejnym spotkaniu została pokonana przez rosyjską zawodniczkę Jekatierinę Aleksandrową 3:6, 4:6. Jej doskonałe wyniki osiągane w bieżącym sezonie zakwalifikowały ją do udziału w WTA Finals, które były rozgrywane w meksykańskiej Guadalajarze. Została rozlosowana do grupy z Igą Świątek, Marią Sakkari oraz Paulą Badosą. Zmagania zakończyła bez awansu do fazy pucharowej, odnosząc tylko jedno zwycięstwo z Polką 2:6, 6:2, 7:5, a przegrywając mecze z Greczynką 6:7(1), 7:6(6), 3:6 oraz Hiszpanką 4:6, 0:6. Sezon zakończyła na drugim miejscu w rankingu singlowym.

Nowy rok Sabalenka zainaugurowała występem w Adelajdzie. Nie zaliczyła tego startu do udanych, gdyż już w pierwszym meczu została pokonana przez Kaję Juvan 6:7(6), 1:6. Tydzień później brała udział w zawodach rozgrywanych w tym samym mieście, ale również nie udało jej wygrać ani jednego spotkania, przegrywając na otwarciu imprezy z Rebeccą Peterson 7:5, 1:6, 5:7. Następnie przystąpiła do pierwszego turnieju wielkoszlemowego w sezonie rozgrywanego na kortach w Melbourne. Rozstawiona z numerem "2" pierwsze spotkanie stoczyła ze Storm Hunters 5:7, 6:3, 6:2. W kolejnych dwóch meczach wystąpiła przeciwko Xinyu Wang 1:6, 6:4, 6:2 oraz Markecie Vondrousovej 4:6, 6:3, 6:1. Na etapie czwartej rundy została pokonana przez Estonkę Kaię Kanepi 7:5, 2:6, 6:7(7).^[45]

Z Australii przeniosła się do Dubaju, gdzie przystąpiła do turnieju Dubai Duty Free Tennis Championships. Wygrała tam tylko jeden mecz przeciwko Marcie Kostiuk 6:4, 6:1, w następnym pokonała ją Petra Kvitova 4:6, 4:6. Następnie zgłosiła się do imprezy w Katarze, gdzie odniosła sukcesy w spotkaniach przeciwko Alize Cornet 6:2, 6:2 oraz Jil Teichmann 6:2, 6:1. W ćwierćfinale przed kolejnym awansem powstrzymała ją Iga Świątek wynikiem 2:6, 3:6, która została laureatką turnieju.^[46] Turnieje rozgrywane w ramach Sunshine Double nie zakończyły się dla niej dobrymi występami, ponieważ obydwa z nich opuszczała już po pierwszym rozegranym meczu - w Indian Wells za sprawą Jasmine Paolini 6:2, 3:6, 3:6, w Miami dzięki Irinie Camelii Begu 4:6, 4:6.

Turniej rozgrywany na zielonej mączce w Charleston zakończyła z jednym zwycięstwem przeciwko Alison Riske-Amritraj 7:6(3), 6:4. W kolejnym meczu przegrała z Amandą Anisimovą 6:3, 4:6, 3:6. Odmianą w sezonie okazały się zawody mające miejsce w Stuttgarcie, gdzie dotarła do pierwszego od wielu miesięcy finału. W drodze do niego mierzyła się z Biancą Andreescu 6:1, 3:6, 6:2, Anett Kontaveit 6:4, 3:6, 6:1 oraz Paulą Badosą 7:6(5), 6:4.^[47] W meczu o tytuł zmierzyła się z Igą Świątek, która pokonała ją po jednostronnym meczu 2:6, 2:6. Następnie jako obrończyni tytułu sprzed roku przystąpiła do turnieju Mutua Madrid Open. Obrona tytułu nie została zakończona sukcesem, gdyż już w pierwszym spotkaniu musiała uznać wyższość Amandy Anisimovej 2:6, 6:3, 4:6.^[48] Kolejny lepszy wynik w sezonie osiągnęła w stolicy Włoch, gdzie dotarła do półfinału. W pierwszych rundach walczyła przeciwko Shuai Zhang 6:2, 6:0, Jessice Peguli 6:1, 6:4 oraz Amandzie Anisimovej 4:6, 6:3, 6:2. Na etapie 1/2 finału została po raz trzeci w bieżącym sezonie pokonana przez ówczesną liderkę rankingu Igę Świątek 2:6, 1:6.^[49] Słabsze wyniki w bieżącym sezonie sprawiły, że do French Open Aryna przystąpiła rozstawiona jako siódma tenisistka. W pierwszej rundzie mierzyła się z Chloe Paquet, którą pokonała wynikiem 2:6, 6:3, 6:4. W drugiej stanęła po drugiej stronie kortu naprzeciw Madison Brengle, z którą spotkanie zakończyło się 6:1, 6:3. Na etapie trzeciej rundy pożegnała się z zawodami, musząc uznać wyższość Włoszki Camili Giorgi 6:4, 1:6, 0:6.^[50]

Jako kolejny pozytywny rezultat należy uznać wynik w Libema Open. Tam dotarła do swojego drugiego finału w sezonie, mierząc się po drodze z Kateryną Baindl 6:4, 6:1, Arianne Hartono 6:2, 6:3, Alison van Uytvanck 6:3, 3:6, 7:6(5), Shelby Rogers 7:6(6), 6:0, a ustępując w meczu mistrzowskim Jekatierinie Aleksandrowej 5:7, 0:6.^[51] W Berlinie nie była w stanie nawiązać podobnej serii, ponieważ w pierwszym meczu odpadła z Wieroniką Kudiermietową 6:2, 5:7, 4:6. Z uwagi na zakaz gry zawodników reprezentujących Rosję oraz Białoruś podczas trzeciego turnieju wielkoszlemowego w sezonie, Sabalenka była zmuszona opuścić Wimbledon i zakończyć swój sezon gry na trawie.^[52]

W sierpniu przystąpiła do Mubadala Silicon Valley Classic, gdzie wygrała jeden mecz z Caroline Dolehide 5:7, 6:1, 7:5, a po kolejnym zeszła z kortu pokonana przez Darię Kasatkinę 6:4, 5:7, 0:6. Podobny wynik zanotowała w Toronto, wygrywając spotkanie przeciwko z Sarą Sorribes Tormo 6:4, 6:3. Kolejny mecz jednak rozstrzygnęła na swoją korzyść Coco Gauff 5:7, 6:4, 6:7(4). Dłuższą serię wygranych spotkań zanotowała podczas Cincinnati, gdzie osiągnęła półfinał. W drodze do niego mierzyła się z Anną Kalinską 6:3, 4:1 krecz, Shelby Rogers 6:4, 6:2(7), 6:4 oraz Shuai Zhang 6:4 7:6(1). W meczu o miejsce w finale lepsza okazała się Francuzka Caroline Garcia 2:6, 6:4, 1:6. Podczas ostatniego turnieju wielkoszlemowego w sezonie została rozstawiona z numerem szóstym. W pierwszych rundach mierzyła się z kolejno: Catherine Harrison 6:1, 6:3, Kaią Kanepi 2:6, 7:6(8), 6:4, Clarą Burel 6:0, 6:2 oraz Danielle Collins 3:6, 6:3, 6:2. W 1/4 finału wygrała spotkanie przeciwko Karolinie Pliskovej 6:1, 7:6(4). W półfinale kolejny raz w ówczesnym sezonie zmierzyła się z Igą Świątek, która pokonała Białorusinkę w trzech setach 6:3, 1:6, 4:6.^[53]

Kolejnym turniejem, w którym wzięła udział było San Diego. Po wygranym meczu z Sloane Stephens 1:6, 6:3, 6:2, odniosła porażkę w spotkaniu z późniejszą finalistką Donną Vekić 4:6, 7:6(5), 1:6. Następnie udała się do Guadalajary, gdzie nie wygrała ani jednego meczu, przegrywając swoje pierwsze spotkanie wynikiem 6:6, 6:2, 2:6 z Ludmiłą Samsonową. Ostatnim turniejem, który rozgrywała w roku 2022 był turniej kończący WTA Finals dla ośmiu najlepszych zawodniczek sezonu, do którego zakwalifikowała się jako siódma tenisistka. Po rozgrywkach grupowych mogła cieszyć się z awansu do fazy pucharowej, odnosząc zwycięstwa z Jessicą Pegulą 6:3, 7:5 oraz Ons Jabeur 3:6, 7:6(5), 7:5, a przegrywając z Marią Sakkari. W meczu półfinałowym zagrała przeciwko Idze Świątek, której zrewanżowała się za poniesione porażki i pokonała ją w trzech setach 6:2, 2:6, 6:1.^[54] O tytuł mistrzowski zagrała przeciwko Caroline Garcii. Turniej zakończyła jako finalistka, przegrywając finałowy mecz 6:7(4), 4:6 i osiągając 5. lokatę w rankingu WTA.

Początkiem nowego sezonu wystartowała w turnieju rozgrywanym w Adelajdzie. Jako zawodniczka rozstawiona z numerem 2. zmagania rozpoczęła od drugiej rundy, w której zmierzyła się z Ludmiłą Samsonową 7:6(8), 7:6(3). W ćwierćfinale pokonała Marketę Vondrousovą 6:3, 7:5, a w półfinale zwycięsko zakończyła mecz z Iriną-Camelią Begu 6:3, 6:2. Spotkanie o trofeum rozegrała z 18-letnią Lindą Noskovą, którą pokonała 6:3, 7:6(4). Był to jej jedenasty wygrany w karierze tytuł oraz pierwszy wygrany od czasu triumfu w Madrycie w 2021 roku.^[55] Do Australian Open przystąpiła rozstawiona z numerem 5. i jako jedna z kandydatek do tytułu po solidnym początku roku. W pierwszych rundach mierzyła się z Terezą Martincovą 6:1, 6:4, Shelby Rogers 6:3, 6:1, Elise Mertens 6:2, 6:3 oraz Belindą Bencic 7:5, 6:2. W ćwierćfinale pokonała Donnę Vekić 6:3, 6:2, a w półfinale Magdę Linette 7:6(1), 6:2.^[56] Dzięki tej wygranej awansowała do pierwszego w karierze finału wielkoszlemowego, w którym o trofeum Daphne Akhurst Memorial Cup miała walczyć z Jeleną Rybakiną, mistrzynią Wimbledonu z 2022 roku. Mecz finałowy zakończył się wynikiem 4:6, 6:3, 6:4, dzięki czemu Sabalenka mogła dopisać do swojego resume pierwszy triumf w Wielkim Szlemie.^[57] Została drugą w historii Białorusinką, która wygrała wielkoszlemowy tytuł w rozgrywkach singlowych i pierwszą od czasu Wiktoryji Azaranki, która podobnego wyczynu dokonała dekadę wcześniej. Po wygraniu Australian Open, Sabalenka awansowała na pozycję wiceliderki rankingu.

Kolejnym turniejem, do którego przystąpiła były zawody w Dubaju. Tam awansowała do ćwierćfinału, przegrywając w nim z Barborą Krejcikovą 6:0, 6:7(2), 1:6.^[58] Wcześniej pokonała Lauren Davis 6:0, 6:1 oraz Jeļenę Ostapenko 2:6, 6:1, 6:1. Następnie poleciała do Stanów Zjednoczonych, gdzie wzięła udział w BNP Paribas Open. Rozstawiona z numerem 2. zawody rozpoczęła od drugiej rundy, w której pokonała Jewgieniję Rodinę 6:2, 6:0. Do trzeciej rundy nie przystąpiła z uwagi na walkower otrzymany od Łesi Curenko, która nie stanęła do meczu przeciwko Białorusince. W czwartej rundzie w trzech setach wygrała z Barborą Krejcikovą 6:3, 2:6, 6:4. W ćwierćfinale zmierzyła się z Coco Gauff, którą pokonała 6:4, 6:0. O miejsce w finale zawalczyła z Marią Sakkari, która musiała zejść z kortu po meczu zakończonym 6:2, 6:3. W ostatnim meczu turnieju zmierzyła się z Kazaszką Jeleną Rybakiną, która zrewanżowała się Arynie za porażkę w finale Australian Open i pokonała ją wynikiem 6:7(11), 4:6.^[59] Na Florydzie wzięła udział w turnieju w Miami, gdzie trzy pierwsze rundy wygrała w dwusetowych pojedynkach przeciwko Shelby Rogers 6:4, 6:3, Marie Bouzkovej 6:1, 6:2 oraz Barborze Krejcikovej 6:3, 6:2. Turniej niespodziewanie zakończyła na ćwierćfinale po przegranym meczu z Soraną Cirsteą 4:6, 4:6.^[60]

W kwietniu rozpoczęła przygotowania do imprezy docelowej tej części sezonu, czyli French Open. Zaczęła je od udziału w turnieju halowym rozgrywanym na mączce w Stuttgarcie, gdzie ponownie osiągnęła finał. Po meczach przeciwko Barborze Krejcikovej 6:2, 6:3, Pauli Badosie 4:6, 6:4, 6:4, Anastasiji Potapowej 6:1, 6:2, w finale tak jak przed rokiem zmierzyła się z Igą Świątek. Ponownie nie była w stanie przeciwstawić się liderce rankingu i turniej zakończyła jako finalistka po meczu zakończonym wynikiem 3:6, 4:6.^[61] Okazja do rewanżu nadarzyła się szybko, ponieważ już w kolejnym turnieju Sabalenka ponownie w finale zmierzyła się z Polką. Zanim do niego dotarła, na swojej drodze mierzyła się z: Soraną Cirsteą 6:4, 6:3, Camilą Osorio 6:4, 7:5, Mirrą Andriejewą 6:3, 6:1, Mayar Sherif 2:6, 6:2, 6:1 oraz Marią Sakkari 6:4, 6:1. W meczu finałowym stoczonym z Igą Świątek tym razem nie pozwoliła rywalce się pokonać, odnosząc zwycięstwo nad nią w trzech setach 6:3, 3:6, 6:3.^[62] Był to trzynasty wygrany w karierze turniej przez nią i piąty rangi WTA 1000. Ostatnim sprawdzianem na drodze do Paryża był turniej Internazionali d'Italia rozgrywany w Rzymie. Nie zakończył się dla niej pomyślnie, gdyż już w pierwszym spotkaniu została pokonana przez Sofię Kenin 6:7(4), 2:6.^[63] Na French Open 2023 została rozstawiona z numerem 2. W pierwszym meczu wygrała z reprezentującą Ukrainę Martą Kostiuk 6:3, 6:2. W drugiej rundzie pokonała kwalifikantkę Irynę Szymanowicz 7:5, 6:2, a w trzeciej Kamillę Rakhimową 6:2, 6:2. W czwartej rundzie podczas nocnej sesji zwyciężyła ze Sloane Stephens 7:6(5), 6:4, a ćwierćfinale odprawiła Elinę Switolinę. W półfinale pokonała ją Karolina Muchova pomimo tego, że Białorusinka miała przewagę 5:2 w trzecim secie i posiadała piłkę meczową.^[64] Mecz zakończył się wynikiem 6:7(5), 7:6(5), 5:7.

W ramach cyklu gry na trawie przyjechała do Berlina, gdzie w pierwszym meczu pokonała Wierę Zwonariową 6:3, 6:2. Z turnieju odpadła po spotkaniu z Wieroniką Kudiermietową 2:6, 6:7(2). Na Wimbledon przybyła jako jedna z faworytek do końcowego triumfu. W pierwszych rundach mierzyła się z Panną Udvardy 6:3, 6:1, Warwarą Graczową 2:6, 7:5, 6:2, Anną Blinkową 6:2, 6:3 oraz Jekatieriną Aleksandrową 6:4, 6:0. W ćwierćfinale pokonała Madison Keys 6:2, 6:4, a ostatni mecz turnieju rozegrała przeciwko Ons Jabeur, która odwróciła losy meczu i pokonała Arynę 7:6(5), 4:6, 3:6.^[65]

Swój sezon kontynuowała w Montrealu, gdzie po wygranym meczu przeciwko Petrze Martic 6:3, 7:6(5), musiała pogodzić się z porażką w trzeciej rundzie z Ludmiłą Samsonową 6:7(2), 6:4, 3:6. W Cincinnati dotarła do półfinału, przegrywając po raz kolejny w sezonie z Karoliną Muchovą 7:6(4), 3:6, 2:6. Na swojej drodze do niego mierzyła się z: Ann Li 7:5, 2:6, 6:4, Darią Kasatkiną 6:3, 6:3 oraz Ons Jabeur 7:5, 6:3. Kolejnym jej startem był turniej US Open w Nowym Jorku. Rozstawiona z numerem 2. zmagania rozpoczęła od pierwszej rundy, w której pokonała Marynę Zanewską 6:3, 6:2. Takim samym wynikiem zakończyła spotkanie w drugim etapie przeciwko Jodie Burrage, a w trzeciej wygrała z Clarą Burel 6:1, 6:1. W meczu o ćwierćfinał bez problemów ograła Darię Kasatkinę 6:1, 6:3. W ćwierćfinale spotkała się z Qinwen Zheng, która zeszła z kortu po meczu zakończonym 6:1, 6:4. W półfinale - mimo przegrania pierwszego seta 0:6 - wygrała z Madison Keys 0:6, 7:6(1), 7:6(5). W swoim drugim finale w sezonie zmierzyła się z reprezentantką gospodarzy Coco Gauff. Mecz zakończył się po myśli Amerykanki, która wygrała swój pierwszy turniej wielkoszlemowy wynikiem 6:2, 3:6, 2:6.^[66] Z uwagi na przegraną Igi Świątek w czwartej rundzie turnieju, Sabalenka po raz pierwszy w karierze została notowana na pierwszym miejscu w rankingu WTA singlistek.^[67] Została 29. liderką rankingu oraz drugą w historii Białorusinką, która tego dokonała, po Wiktoryji Azarance. Została także pierwszą kobietą po Serenie Williams w 2016 roku, która dotarła do co najmniej 4 półfinałów w turniejach wielkoszlemowych w jednym sezonie.^[68]

W przedostatnim turnieju granym przez Arynę, dotarła do ćwierćfinału w Pekinie. W pierwszej rundzie wyeliminowała Sofię Kenin 6:1, 6:2, a w drugiej Katie Boulter 7:5, 7:6(2). W trzeciej zmierzyła się z Jasmine Paolini 6:4, 7:6(4). W 1/4 finału musiała uznać wyższość Kazaszki Jeleny Rybakiny 5:7, 2:6. Następnie przystąpiła do turnieju kończącego damskie rozgrywki singlowe WTA Finals, rozgrywanego w meksykańskim Cancun. Zmagania grupowe ukończyła z wynikiem 2:1 - zwycięsko wyszła z pojedynków przeciwko Marii Sakkari 6:0, 6:1 oraz Jelenie Rybakinie 6:2, 3:6, 6:3, a jedyną porażkę odniosła w spotkaniu z Jessicą Pegulą 4:6, 3:6. W półfinale zmierzyła się z Igą Świątek, która pokonała ją wynikiem 3:6, 2:6, czym zakończyła udział Białorusinki w zawodach, a następnie wygrała cały turniej.^[69] Przy takim rozstrzygnięciu Świątek odzyskała panowanie w rankingu po ośmiu tygodniach liderowania przez Białorusinkę, która zakończyła sezon na 2. miejscu.^[70] W grudniu zdobyła natomiast tytuł ITF World Champion.^[71]

Sezon 2024 zaczęła od udziału w turnieju w Brisbane, który zakończyła jako finalistka. W pierwszej rundzie miała wolny los jako rozstawiona zawodniczka. W drugiej rundzie pokonała Lucię Bronzetti 6:3, 6:0, a trzeciej Zhu Lin 6:1, 6:0. W ćwierćfinale okazała się być lepsza na korcie niż Daria Kasatkina 6:1, 6:4, a w półfinale zwyciężyła ze swoją utytułowaną rodaczką Wiktoryją Azaranką. Finał rozegrała przeciwko Kazaszce Jelenie Rybakinie, która wygrała turniej wynikiem 0:6, 3:6.^[72] Następnie pojechała do Melbourne, w którym miała stanąć przed wyzwaniem obrony tytułu wielkoszlemowego wywalczonego w ubiegłym roku. W pierwszych rundach Australian Open pokonała kolejno: Ellę Seidel 6:0, 6:1, Brendę Fruhvirtovą 6:3, 6:2, Łesię Curenko 6:0, 6:0 oraz Amandę Anisimovą 6:3, 6:2. W ćwierćfinale zwyciężyła z Barborą Krejcikovą 6:2, 6:3, a w półfinale zrewanżowała się dla Coco Gauff za porażkę w poprzednim turnieju wielkoszlemowym 7:6(2), 6:4. W finale zmierzyła się z chińską tenisistką Qinwen Zheng, którą pokonała wynikiem 6:3, 6:2, skutecznie broniąc tytułu sprzed roku i wygrywając swój drugi tytuł wielkoszlemowy bez utraty seta.^[73] Stała się pierwszą tenisistką od czasu Wiktoryji Azaranki, która była w stanie obronić tytuł wywalczony w Melbourne Park.^[74]

Po tym sukcesie opuściła turniej w Katarze i przystąpiła do zawodów w Dubaju, które zakończyły się dla niej już po pierwszym meczu przegranym z Donną Vekic 7:6(5), 3:6, 0:6. Na początku marca pojechała do Indian Wells, gdzie zmagania rozpoczęła od meczu z Peyton Stearns, które wygrała 6:2(7), 6:2, 7:6(6), choć musiała bronić kilku piłek meczowych. W kolejnej rundzie pokonała Emmę Raducanu 6:3, 7:5, a w trzecim rozgrywanym spotkaniu została zmuszona do uznania wyższości Emmy Navarro 3:6, 6:3, 2:6.^[75] Miami przyniosło jej zwycięstwo nad Hiszpanką Paulą Badosą w pierwszym meczu 6:4, 6:3, jednak w kolejnym została pokonana przez Anhelinę Kalininę 4:6, 6:1, 1:6.

W Europie przygotowania do French Open zaczęła od turnieju w Stuttgarcie, gdzie ponownie wygrała tylko jeden mecz, a po wygranym spotkaniu z Paulą Badosą 7:6(4), 4:6, 3:3 krecz, musiała się pogodzić z porażką przeciwko Markecie Vondrousovej 6:3, 3:6, 5:7. Następnie udała się do Madrytu, gdzie broniła tytułu wywalczonego przed rokiem. W pierwszej rundzie otrzymała wolny los, a w kolejnych spotkaniach w drodze do finału mierzyła się z: Magdą Linette 6:4, 3:6, 6:3, Robin Montgomery 6:1, 6:7(5), 6:4, Danielle Collins 4:6, 6:4, 6:3, Mirrą Andriejewą 6:1, 6:4 oraz Jeleną Rybakiną 1:6, 7:5, 7:6(5). W meczu mistrzowskim tak jak przed rokiem po drugiej stronie siatki stanęła Iga Świątek. Choć w trakcie spotkania Białorusinka miała trzy piłki meczowe, ostatecznie to Polka triumfowała w całym spotkaniu, kończąc mecz wynikiem 5:7, 6:4, 6:7(7).^[76] Na ostatni turniej przed imprezą docelową tej części sezonu udała się do Rzymu, gdzie w pierwszych rundach pokonała: Katie Volynets 4:6, 6:3, 6:2, Dajanę Jastremską 6:4, 6:2 oraz Elinę Switolinę 4:6, 6:1, 7:6(7). W ćwierćfinale zwyciężyła z Jeļeną Ostapenko 6:2, 6:4, a w półfinale z Danielle Collins 7:5, 6:2. W finałowym meczu tak jak w poprzednim turnieju zmierzyła się ze Świątek, która tym razem wygrała w dwóch setach 2:6, 3:6.^[77] Do Paryża udała się jako jedna z głównych faworytek do sięgnięcia po trofeum. W pierwszej rundzie pokonała Erikę Andriejewą 6:1, 6:2, a w drugiej Moyukę Uchijimę 6:2, 6:2. W trzeciej kolejny raz w sezonie zwyciężyła z Paulą Badosą 7:5, 6:1, a w czwartej zrewanżowała się Emmie Navarro za porażkę podczas Indian Wells, wygrywając tym razem 6:2, 6:3. Na ćwierćfinale zakończyła swój występ po przegranym meczu przeciwko Mirrze Andriejewej wynikiem 7:6(5), 4:6, 4:6 .^[78]

Sezon 2025 Sabalenka zaczęła od turnieju Brisbane. Sabalenka wygrała turniej Brisbane. Następnie wzięła udział w Australian Open, w którym przechodziła do finału, uległa w nim Madison Keys.

Następnie brała udział na Bliskim Wschodzie. Sabalenka wzięła udział w Katarze. W drugiej rundzie przegrała z Jekatieriną Aleksandrową. Kolejnym miejscem były zawody rangi WTA 1000 w Dubaju. Aryna w pierwszej rundzie miała wolny los, natomiast w drugiej rundzie wygrała z Wieroniką Kudermietową 6:3, 6;4, lecz w trzeciej rundzie uległa finalistce turnieju Clarze Tauson 3:6, 2:6.

W marcu Sabalenka wzięła udział w turniejach rangi WTA 1000 w Ameryce Północnej. Aryna uczestniczyła w turnieju Indian Wells. W pierwszej rundzie miała wolny los. W drugiej rundzie wygrała pojedynek z McCartney Kessler 7:6(4), 6:3, w trzeciej z Lucią Bronzetti 6:1, 6:2. W kolejnej rundzie wygrała z Sonay Kartal jako szczęśliwą przegraną wynikiem 6:1, 6:2. W ćwierćfinale stoczyła pojedynek z Ludmiłą Samsonową, z którą wygrała 6:2, 6:3. W półfinale na jej drodze stanęła Madison Keys, której Sabalenka zrewanżowała się za porażkę tegorocznego Australian Open i wygrała w dwóch setach wynikiem 6:0, 6:1. W finale musiała uznać wyższość mistrzyni turnieju Mirry Andriejewej 6:2, 4:6, 3:6. W turnieju Miami Sabalenka wygrała w drugiej rundzie z Wiktoriją Tomową 6:3, 6:0, w trzeciej rundzie wygrała z Eleną-Gabrielą Ruse 6:1 krecz, w czwartej wygrała pojedynek z Danielle Collins wynikiem 6:4, 6:4. W ćwierćfinale wygrała pojedynek z mistrzynią olimpijską z Paryża Zheng Qinwen wynikiem 6:2, 7:5. W półfinale na jej drodze stanęła Jasmine Paolini, która musiała zejść z kortu, uznając wyższość Aryny 6:2, 6:2. W finale wygrała pojedynek z Jessicą Pegulą 7:5, 6:2. Tym samym po raz pierwszy w karierze wygrała turniej Miami.

W kwietniu sezon rozpoczęła turniej na mączce w Stuttgarcie. W pierwszej rundzie otrzymała wolny los, natomiast przechodziła do ćwierćfinału z uwagi na walkower Anastazji Potapowej. W ćwierćfinale wygrała pojedynek z Elise Mertens 6:4, 6:1. W półfinale stoczyła pojedynek z Jasmine Paolini, z którą wygrała 7:5, 6:4. W finale uległa mistrzyni turnieju Jelenie Ostapenko 4:6, 1:6.

Sabalenka uczestniczyła w turnieju rangi WTA 1000 w Madrycie. W pierwszej rundzie dostała wolny los. W drugiej rundzie wygrała z Anną Blinkową 6:3, 6:3, w kolejnych zmierzyła się z rywalkami, wygrywając kolejno: Belgijką Elise Mertens 3:6, 6:2, 6:1 i Amerykanką Peyton Stearns 6:2, 6:4. W ćwierćfinale na jej drodze stanęła Ukrainka Marta Kostiuk, która musiała schodzić z kortu, uznając wyższość Białorusinki w tiebreakach 6:7(4), 6:7(7). W półfinale stoczyła pojedynek z Eliną Switoliną, wygrywając 6:3, 7:5. Sabalenka wygrała turniej hiszpański, w finale wygrywając z Coco Gauff 6:3, 7:6(3). Następnie brała udział w Rzymie. Aryna nie wystartowała w pierwszej rundzie z uwagi na wolny los, natomiast w drugiej zmierzyła się z Anastaziją Potapową, z którą wygrała 6:2, 6:2, a w trzeciej wygrała z mistrzynią Australian Open 2020 - Sofią Kenin wynikiem 3:6, 6:3, 6:3. W kolejnej rundzie zmierzyła się ponownie z Martą kostiuk, z którą wygrała 6:1, 7:6(8). W ćwierćfinale na jej drodze stanęła Zheng Qinwen, z którą przegrała 4:6, 3:6^[79].