Azotan glinu
| |||||||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||
| bezbarwne lub białe[1][2][3] higroskopijne[3] kryształy[1][2][3] | |||||||||||||||||||||||
| Wzór chemiczny |
Al(NO3)3 | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
AlN3O9 | ||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
213,00 g/mol | ||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||
| Numer CAS |
13473-90-0 | ||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||
| Inne aniony | |||||||||||||||||||||||
| Inne kationy | |||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||||||||
Azotan glinu, Al(NO3)3 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu azotowego i glinu na III stopniu utlenienia. Związek ten zwykle spotykany jest jako nonahydrat Al(NO3)3·9H2O.
Właściwości
Krystaliczne ciało stałe, higroskopijne[3]. Wodne roztwory mają odczyn kwaśny[2]. W temperaturze >130–150 °C ulega rozkładowi[1][2][3][5]. Po podgrzaniu do 500 °C produktami rozkładu są tlenki glinu i azot[3].
Zastosowanie
Wykorzystuje się go przy produkcji laminatów rdzeni transformatorów oraz, po rozkładzie do tlenku glinu, do wytwarzania papieru izolacyjnego oraz w elementach grzejnych kineskopów[2]. Jest również stosowany przy garbowaniu skóry, jako inhibitor korozji oraz antyperspirant[3].
Ponadto jest wykorzystywany do ekstrakcji aktynowców[2]. Np. jego nasycony roztwór zakwaszony kwasem azotowym jest zdoly do roztwarzania nierozpuszczalnych w wodzie fluorku plutonu(III) (PuF3) i fluorku plutonu(IV) (PuF4) – dzięki zdolności do kompleksowania jonów fluorkowych przez jony Al3+[7].
Otrzymywanie
Otrzymywany w reakcji glinu, tlenku glinu lub wodorotlenku glinu z kwasem azotowym, np.[2]:
- Al(OH)3 + 3HNO3 → Al(NO3)3 + 3H2O
Inna metoda to reakcja azotanu ołowiu z siarczanem glinu[3]:
- Pb(NO3)2 + Al2(SO4)3 → Al(NO3)3 + PbSO4↓
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Aluminum nitrate, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 26053 [dostęp 2026-07-28] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Aluminum nitrate, [w:] Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 9, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Aluminum nitrate nonahydrate, [w:] Dale L. Perry, Handbook of Inorganic Compounds, CRC Press, 19 kwietnia 2016, s. 9, DOI: 10.1201/b10908, ISBN 978-0-429-13036-6 (ang.).
- ↑ M.R. Petrov, O.N. Roslyakova, T.V. Blau, Al(NO3)3-Al2(SO4)3-H2O system at 25°C, „Russian Journal of Inorganic Chemistry”, 27 (10), 1982, s. 2707–2708 (ang.).
- 1 2 Azotan glinu, nonahydrat (nr 229415) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
- ↑ Azotan glinu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 229415.
- ↑ David L. Clark, Siegfried S. Hecker, Gordon D. Jarvinen, Mary P. Neu, Plutonium, [w:] The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements, Dordrecht: Springer Netherlands, 2011, s. 813–1264 (patrz s. 1079), DOI: 10.1007/978-94-007-0211-0_7, ISBN 978-94-007-0210-3 (ang.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.