Baruch Charney Vladeck

Baruch Charney Vladeck
‏ברוך טשאַרני וולאַדעק‎
Ilustracja
Imię i nazwisko po urodzeniu

Baruch Nachman Czarny

Data i miejsce urodzenia

13 stycznia 1886
Dukora

Data i miejsce śmierci

30 października 1938
Nowy Jork

Przewodniczący Jewish Labor Committee
Okres

od 25 lutego 1934
do 30 października 1938

Następca

Adolph Held

Faksymile
Vladeck z żoną i synami
Pogrzeb Barucha Charneya Vladecka w 1938 roku

Baruch Charney Vladeck, Baruch Czarny (jid. ‏ברוך טשאַרני וולאַדעק‎, ur. 13 stycznia 1886 w Dukorze, zm. 30 października 1938 w Nowym Jorku) – amerykańsko-żydowski dziennikarz, pisarz, poeta, działacz socjalistyczny i związkowy.

Życiorys

Pochodził z rodziny chasydów Chabad-Lubawicz. Urodził się jako Baruch Nachman Czarny, syn Zeewa Wolfa i Brochy. Jego braćmi byli pisarz Szmuel Niger i poeta Daniel Charney[1][2][3]. W młodości uczęszczał do chederu, wraz z bratem Szmuelem także jesziwy w Mińsku[4], następnie jako ekstern uzyskał również edukację świecką[5] w rosyjskim gimnazjum[3][4] lub w szkole prywatnej[6].

Po pogromie w Kiszyniowie w 1903 roku zaangażował się w działalność partii Poalej Syjon, w związku z czym został aresztowany[4][3] i na 8 miesięcy osadzony w więzieniu w Mińsku[6]. We wrześniu 1904 roku wyszedł na wolność, następnie związał się z Bundem[7][3], prawdopodobnie nastąpiło to pod wpływem Kolji Tepera, którego poznał w więzieniu[8][7]. Brał udział w rewolucji 1905 roku w Mińsku, przewodząc przemarszowi robotników został zaatakowany przez Kozaków i poważnie zraniony w twarz[3][9][6][7]. Następnie udał się do Wilna, pracował jako propagandysta Bundu w mniejszych miejscowościach, nazywany był wówczas „drugim Lassallem”[9][3][7] lub „młodym Lassallem”[6]. W 1905 roku został ponownie aresztowany i osadzony w więzieniu na Łukiszkach[7], został zwolniony na mocy manifestu październikowego[6]. Po opuszczeniu więzienia został wysłany do Królestwa Polskiego, gdzie był działaczem Bundu w Warszawie, Lublinie i Łodzi[10]. W 1907 roku w Łodzi został ponownie aresztowany, miał zostać wypuszczony na skutek zabiegów Giny, przyszłej żony Włodzimierza Medema[10]. W 1906 roku uczestniczył w kongresie Bundu we Lwowie[7], popierał współpracę Bundu z bolszewikami[11]. W 1907 roku jako przedstawiciel Bundu brał udział w kongresie Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji w Londynie, miał wówczas spotkać się z Włodzimierzem Leninem[12][6]. W 1907[3][7] lub 1908[6] roku udał się na emigrację do Stanów Zjednoczonych[13].

W 1906 roku debiutował jako pisarz i publicysta w prasie bundowskiej (m.in. „Der Weker”[14]), używał pseudonimu literackiego „Vladek”[3]. Publikował m.in. wiersze, opowiadania, recenzje teatralne[12], eseje oraz sztukę teatralną Mosze Rabejnu[14]. W 1917 roku wydał antologię From the Depths of the Heart—A Book of Suffering and Struggle[14]. Współpracował z gazetą „Di Cukunft” i innymi czasopismami[3], m.in. „Herald Tribune”, „Nation”, „Freje Arbeter Sztyme”[14]. W 1911 roku został korespondentem gazety „Forverts”[15], następnie zamieszkał z żoną w Filadelfii i podjął studia na Uniwersytecie Pensylwanii. W 1915 roku uzyskał amerykańskie obywatelstwo[16][15], rok później przeniósł się do Nowego Jorku, mieszkał na Williamsburgu[17]. W 1918 roku został mianowany dyrektorem czasopisma „Forverts”[3][18][19][7].

Był bliskim współpracownikiem Meira Londona[3] oraz kierownikiem jego kampanii wyborczych w 1910, 1912 i 1914 roku[15]. Był działaczem Jewish Socialist Federation i Socjalistycznej Partii Ameryki[16][6], związał się z prawicowym skrzydłem partii[20]. W 1932 roku poparł nominację Normana Thomasa na przewodniczącego partii. W 1934 roku był przewodniczącym kongresu partii w Detroit, po podziale partii dołączył do Social Democratic Federation[21].

W 1917 roku jako kandydat Socjalistycznej Partii Ameryki został wybrany radnym Rady Miejskiej Nowego Jorku z dzielnicy Williamsburg[22][18], w radzie zasiadał do 1921 roku[13][17][19]. W latach 20. XX wieku angażował się w walkę z żydowskimi komunistami[22][13][7], sprzeciwiał się również syjonizmowi[23]. Był działaczem spółdzielni mieszkaniowych w dzielnicach Bronx i Manhattan. Od 1934 roku był członkiem New York City Housing Authority[17][13][23]. W 1936 roku był jednym z założycieli American Labor Party[24][18], z ramienia której zasiadał w 1938 roku w Radzie Miejskiej Nowego Jorku, pełniąc funkcję lidera większości[25], a następnie lidera mniejszości[19].

Angażował się w działalność Hebrew Immigrant Aid Society, był również członkiem zarządu YIVO oraz działaczem American Jewish Joint Distribution Committee[26][7]. W 1924 roku odwiedził Polskę, a w 1936 roku przebywał we Francji, Związku Radzieckim i Palestynie[7]. W latach 1932–1938 był przewodniczącym amerykańskiego oddziału organizacji ORT[13][23]. W 1934 roku był założycielem[24], oraz do 1938 roku przewodniczącym Jewish Labor Committee[13]. W 1934 roku uczestniczył w kongresie Amerykańskiej Federacji Pracy, uzyskując poparcie organizacji dla Jewish Labor Comittee[27]. Był również członkiem władz American Civil Liberties Union oraz należał do National Press Club[19]. Po dojściu nazistów do władzy w Niemczech był jednym z organizatorów bojkotu niemieckich towarów w Stanach Zjednoczonych[18].

W 1911 roku ożenił się z pielęgniarką Clarą Richman[16][7]. Miał trójkę dzieci – Williama, Stephena i Maisie[24], jego synową była prawniczka i działaczka na rzecz praw kobiet Judith Vladeck[28]. Jego wnukami są muzyk David Bromberg[29] i prawnik David Vladeck[28]. Jego prawnukiem jest prawnik Steve Vladeck[30].

Dwa lata przed śmiercią stracił oko[31]. 28 października 1938 roku w siedzibie gazety „Forverts” doznał ataku serca, zmarł dwa dni później[32]. Został pochowany na Mount Carmel Cemetery w Glendale w Queens[33]. Jego pogrzeb odbył się 2 listopada 1938 roku, uczestniczyło w nim ponad pół miliona osób[34].

Upamiętnienie

Rok po śmierci został patronem parku na Manhattanie[35], jest także patronem osiedla socjalnego w tej samej dzielnicy[36].

W 1944 roku jego imieniem nazwano statek typu Liberty „SS B. Charney Vladeck”[37].

Przypisy

  1. ↑ Marcus Moseley, Niger, Shmuel [online], encyclopedia.yivo.org [dostęp 2026-03-12].
  2. ↑ Gennady Estraikh, Tsharni, Daniel [online], encyclopedia.yivo.org [dostęp 2026-03-12].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Harshav 2006 ↓, s. 177.
  4. 1 2 3 Epstein 1965 ↓, s. 328.
  5. ↑ B. Vladeck [online], www.museumoffamilyhistory.com [dostęp 2026-03-12].
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 Johnpoll 1986 ↓, s. 393.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Vladek-Tsharni, Borekh-Nakhmen [online], congressforjewishculture.org [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  8. ↑ Epstein 1965 ↓, s. 329.
  9. 1 2 Epstein 1965 ↓, s. 330.
  10. 1 2 Epstein 1965 ↓, s. 331.
  11. ↑ Epstein 1965 ↓, s. 333.
  12. 1 2 Epstein 1965 ↓, s. 334.
  13. 1 2 3 4 5 6 Franklin Jonas, Vladeck, Baruch Charney [online], www.encyclopedia.com [dostęp 2026-03-13].
  14. 1 2 3 4 Epstein 1965 ↓, s. 348.
  15. 1 2 3 Johnpoll 1986 ↓, s. 394.
  16. 1 2 3 Epstein 1965 ↓, s. 337.
  17. 1 2 3 Epstein 1965 ↓, s. 338.
  18. 1 2 3 4 Johnpoll 1986 ↓, s. 396.
  19. 1 2 3 4 B. C. Vladeck Dies, „The New York Times”, 31 października 1938, ISSN 0362-4331 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  20. ↑ Epstein 1965 ↓, s. 339.
  21. ↑ Epstein 1965 ↓, s. 340.
  22. 1 2 Harshav 2006 ↓, s. 178.
  23. 1 2 3 Vladeck Dead at 52; Rites Set for Wednesday; Many Groups He Aided Laud His Career [online], Jewish Telegraphic Agency [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  24. 1 2 3 Epstein 1965 ↓, s. 327.
  25. ↑ Epstein 1965 ↓, s. 341.
  26. ↑ Epstein 1965 ↓, s. 343–344.
  27. ↑ Epstein 1965 ↓, s. 344.
  28. 1 2 Judith Vladeck, 83, Formidable Labor Lawyer [online], The Forward, 13 stycznia 2007 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  29. ↑ Alan Richman, Taking audiences on a tour of Americana [online], njjewishnews.timesofisrael.com [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  30. ↑ David Lat, Judith P. Vladeck, R.I.P. [online], abovethelaw.com, 11 stycznia 2007 [dostęp 2026-03-13].
  31. ↑ Epstein 1965 ↓, s. 354.
  32. ↑ Epstein 1965 ↓, s. 355.
  33. ↑ Baruch Charney Vladeck (1886–1938) [online], pl.findagrave.com [dostęp 2026-03-13].
  34. ↑ “Streets Burning with Esteem” [online], www.yiddishbookcenter.org [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  35. ↑ Vladeck Park Highlights [online], www.nycgovparks.org [dostęp 2026-03-13].
  36. ↑ Vladeck [online], www.nyc.gov [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2011-06-04].
  37. ↑ New England Shipbuilding [online], shipbuildinghistory.com [dostęp 2026-03-13].

Bibliografia

  • Melech Epstein, Profiles of Eleven; Profiles of eleven men who guided the destiny of an immigrant society and stimulated social consciousness among the American people, Detroit: Wayne State University Press, 1965 (ang.).
  • B. Vladek, [w:] Benjamin Harshav (red.), Sing, Stranger. A Century of American Yiddish Poetry. A Historical Anthology, Benjamin Harshav (tłum.), Barbara Harshav (tłum.), Stanford: Stanford University Press, 2006, s. 177–180, ISBN 978-0-8047-5183-4 (ang.).
  • Bernard K. Johnpoll, Vladeck, Baruch Charney (1886–1938), [w:] Bernard K. Johnpoll, Harvey Klehr (red.), Biographical Dictionary of the American Left, New York–Westport–London: Greenwood Press, 1986, s. 392–397, ISBN 0-313-24200-3 (ang.).