Bell XV-3
![]() Bell XV-3 w locie, 1955 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
zmiennowirnikowiec |
| Konstrukcja |
metalowa o zmiennej geometrii wirników |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
11 sierpnia 1955 |
| Liczba egz. |
2 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 × Pratt & Whitney R-985-AN-1 |
| Moc | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
9,50 m |
| Średnica wirnika |
7,60 m |
| Długość |
9,23 m |
| Wysokość |
4,11 m |
| Powierzchnia nośna |
10,8 m² |
| Masa | |
| Własna |
1907 kg |
| Użyteczna |
2218 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
296 km/h |
| Prędkość przelotowa |
269 km/h |
| Prędkość wznoszenia |
6,3 m/s |
| Pułap |
4600 m |
| Zasięg |
411 km |
| Dane operacyjne | |
Bell XV-3 był pierwszym statkiem powietrznym o zmiennej geometrii wirników. Można go zaklasyfikować jako zarówno samolot, jak i śmigłowiec. Tak jak poprzednicy, XV-3 miał silniki w kadłubie, które napędzały śmigła znajdujące się na końcu skrzydeł. XV-3 potrafił sprawnie latać, jednak pojawiła się duża liczba problemów z konstrukcją, stabilnością oraz aerodynamiką samolotu[1][2].
Projekt i rozwój
Pierwszy zbudowany egzemplarz został oblatany 23 sierpnia 1955 roku. Lot w zawisie nie przebiegł całkowicie zgodnie z planem, a problem ze stabilnością doprowadził do gwałtownego lądowania. 23 sierpnia 1956 roku podczas lotu testowego XV-3 pilot doświadczalny na wysokości 60 metrów, obrócił wirniki o 20 stopni do przodu, co natychmiast doprowadziło do bardzo silnych drgań skutkujących utratą kontroli nad samolotem doświadczalnym i lądowaniem awaryjnym. Pilot doznał poważnych obrażeń. Zebrane dane ostatecznie wykazały, że wirniki trójłopatowe były całkowicie nieodpowiednie dla XV-3.D[1].
Opracowanie modyfikacji i wdrożenie ich w drugim prototypie (4148) zajęło dwa lata. Średnica wirnika została zmniejszona z 7,32 m do 7,01 m. Wirnik trójłopatowy został zastąpiony wirnikiem dwułopatowym. Maszty zostały znacznie skrócone, a skrzydła z pylonami śmigieł zostały ustabilizowane i usztywnione dodatkowymi rozpórkami. Usterzenie otrzymało również dodatkowy statecznik pionowy[1].
Drugi, udoskonalony model zaliczył pierwszy lot 12 grudnia 1958 a 18 grudnia 1958 roku wykonano pierwsze pełne przejście z trybu śmigłowca do trybu samolotu. W późniejszym locie XV-3 osiągnął prędkość 220 km/h w konfiguracji samolotowej[1][2][3].
Począwszy od 1959 roku, XV-3 był testowany w Bazie Sił Powietrznych Edwards. Pomimo znacznych zmian i ciągłych modyfikacji, drgania udało się zredukować, ale nigdy całkowicie wyeliminować tak jak i problemów ze stabilnością. Z tego powodu XV-3 został ostatecznie uziemiony w 1962 roku. W sumie w powietrzu spędził 125 godzin podczas 270 lotów[1].
Bell kontynuował jeszcze testy XV-3 w tunelu aerodynamicznym NASA przez kolejne sześć lat. Podczas jednego z tych testów, w 1968 roku, doszło do awarii lewego pylonu wirnika. XV-3 został tak poważnie uszkodzony, że nie można go było odbudować[1].
Zachowany egzemplarz eksponowany jest w National Museum of the United States Air Force w Dayton (Ohio)[3].
XV-3 nie wszedł do produkcji seryjnej, ale ułatwił projekt oraz realizację budowy nowoczesnego statku powietrznego CV-22 Osprey, który był pierwszym na świecie samolotem z odchylanymi wirnikami w czynnej służbie w siłach zbrojnych USA od 2005 roku[2][3].
Podobne konstrukcje
- V-22 Osprey
- Bell XV-15
- AgustaWestland AW609
- Curtiss-Wright X-19
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Bell XV-3 – Frühe Kipprotor-Technologie. flugrevue.de. [dostęp 2026-08-24]. (ang.).
- 1 2 3 Bell Helicopter Textron XV-3: Das erste Kipprotor-Flugzeug der Welt von 1955 (Tiltrotor). flugzeug-lexikon.de. [dostęp 2026-08-24]. (niem.).
- 1 2 3 Bell Helicopter Textron XV-3. National Museum of the United States Air Force. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
