Benedykt Woyna
 | ||
| ||
| Data i miejsce śmierci |
22 października 1615 | |
|---|---|---|
| Biskup wileński | ||
| Okres sprawowania |
1600–1615 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Nominacja biskupia |
31 lipca 1600[1] | |
| Sakra biskupia |
brak danych | |
Benedykt Woyna lub Wojna herbu Trąby[2] (zm. 22 października 1615 w Padwie[3]) – biskup wileński, kustosz kapituły katedralnej wileńskiej w latach 1576–1600[4], kanclerz Akademii i Uniwersytetu Wileńskiego Towarzystwa Jezusowego w latach 1600–1615[5].
Życiorys
Syn Macieja kasztelana mścisławskiego[6]. Był kanonikiem wileńskim i sekretarzem króla Stefana Batorego. W 1587 roku podpisał elekcję Maksymiliana III Habsburga[7]. Od 1594 roku administrował diecezją wileńską, a 31 lipca 1600 został jej biskupem[8]. W 1613 roku został wyznaczony do Trybunału Skarbowego Wielkiego Księstwa Litewskiego[9].
Pochowany w katedrze Św. Stanisława i Św. Władysława w Wilnie[10].
Przypisy
- ↑ Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. IV, Münster 1935, s. 369. (łac.).
- ↑ Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., t. I, Lipsk 1846, s. 45.
- ↑ Encyklopedyja powszechna, t. XXVII, Warszawa 1867, s. 643.
- ↑ Wioletta Pawlikowska-Butterwick, A ‘Foreign’ Elite? The Territorial Origins of the Canons and Prelates of the Cathedral Chapter of Vilna in the Second Half of the Sixteenth Century, w: Slavonic and East European Review, 92, 1, 2014, s. 69.
- ↑ Józef Bieliński, Uniwersytet Wileński (1579–1831) T. 3, Kraków 1899–1900, s. 3.
- ↑ Encyklopedyja powszechna, t. XXVII, Warszawa 1867, s. 642.
- ↑ Akt elekcji arcyksięcia Maksymiliana Habsburga na króla polskiego z 22 VIII 1587 roku, AGAD. [dostęp 2016-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-01)].
- ↑ Było to zakończeniem trwającego od 1591 r. sporu o obsadę biskupstwa. Po przeniesieniu Jerzego Radziwiłła na biskupstwo krakowskie, jego następcą w Wilnie zostać miał Bernard Maciejowski, jednak III Statut Litewski w artykule 12 rozdziału 3 Około niedawania cudzoziemcom dostojeństw i urzędów wszelakich zabraniał powierzania stanowisk w Wielkim Księstwie Litewskim, w tym duchownych, cudzoziemcom, do których zaliczano też obywateli Korony. Polska i Litwa w dziejowym stosunku: praca zbiorowa Kraków 1914, s. 204 – 230.
- ↑ Volumina Legum, t. 3, Petersburg 1859, s. 120.
- ↑ Krzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 143.
Bibliografia
- Wileński słownik biograficzny. Bydgoszcz: 2002. ISBN 83-87865-28-1.
- Biskup Benedykt Woyna (ang.)