Benzil
|
|
 |
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
1,2-difenyloetano-1,2-dion |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| dibenzoil, difenyloglioksal, difenyloetanodion, bibenzoil, difenylodiketon, 1,2-difenyloetanodion |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| żółty, krystaliczny proszek[1] |
|
| Wzór Hilla |
C14H10O2 |
| Inne wzory |
(C6H5CO)2, (PhCO)2, C6H5COCOC6H5, PhC(O)-(O)CPh, Bz2 |
| Masa molowa |
210,23 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
134-81-6 |
| PubChem |
8651 |
| SMILES |
C1=CC=C(C=C1)C(=O)C(=O)C2=CC=CC=C2
|
|
| InChI |
InChI=1S/C14H10O2/c15-13(11-7-3-1-4-8-11)14(16)12-9-5-2-6-10-12/h1-10H
|
| InChIKey |
WURBFLDFSFBTLW-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Benzil (benzyl, dibenzoil) – organiczny związek chemiczny, aromatyczny diketon będący dimerem grupy benzoilowej PhC(O)•. Używany jako produkt pośredni w syntezie organicznej oraz jako fotoinicjator wolnorodnikowego utwardzania polimerów.
Benzil można przygotować w laboratorium poprzez kondensację benzoinową benzaldehydu i utlenienie otrzymanej benzoiny za pomocą siarczanu miedzi(II)[5]:
- PhCOCHOHPh + 2Cu2+ → PhCOCOPh + 2H+ + 2Cu+
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769 .
- 1 2 3 4 David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3-36, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
- 1 2 Benzil (nr B5151) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
- ↑ Benzil [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: B5151 .
- ↑ H.T.H.T. Clarke H.T.H.T., E.E.E.E. Dreger E.E.E.E., Benzil, „Organic Syntheses”, 6, 1926, s. 6, DOI: 10.15227/orgsyn.006.0006 [dostęp 2025-05-15] .
