Aldehyd benzoesowy

Aldehyd benzoesowy
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwna lub jasnożółta[2] ciecz o gorzkim zapachu migdałów[3]
Wzór Hilla

C7H6O

Inne wzory

C6H5CHO

Masa molowa

106,12 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

100-52-7
14734-27-1 (formylo-14C)

PubChem

240

Podobne związki
Podobne związki

kwas benzoesowy, aldehyd octowy

Pochodne

benzamid, wanilina

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Aldehyd benzoesowy, benzaldehyd, C6H5CHO – organiczny związek chemiczny, najprostszy aldehyd aromatyczny.

Otrzymywanie

Przemysłowo otrzymywany jest z toluenu poprzez chlorowanie go do chlorku benzalu (dichlorometylobenzenu, PhCHCl2), który następnie hydrolizuje się w warunkach zasadowych[6]:

PhCHCl2 + 2OH− → PhCHO + 2Cl− + H2O

lub poddaje się reakcji z kwasami karboksylowymi w obecności soli metali jako katalizatorów[6]:

PhCHCl2 + RCOOH → PhCHO + RCOCl + HCl

W przemyśle wykorzystywane jest także bezpośrednie częściowe katalityczne utlenianie toluenu[6]:

PhCH3 + O2 → PhCHO + H2O

Proces prowadzony być może w fazie gazowej; jako katalizatory stosowane są wówczas np. tlenki pierwiastków grup 5 i 6 i różne inne mieszane tlenki. Częściej utlenianie prowadzone jest w fazie ciekłej. Utleniaczem jest zazwyczaj tlen z powietrza, a katalizatorami związki kobaltu, niklu, manganu, żelaza, chromu, ołowiu, rutenu lub talu[6].

Znaczące ilości benzaldehydu jako produktu ubocznego uzyskiwane podczas wielkoskalowej syntezy fenolu i kaprolaktamu[6].

Źródła naturalne

Powstaje w wyniku przemian metabolicznych po spożyciu amigdaliny, glikozydu występującego m.in. w gorzkich migdałach.

Stosowanie

Aldehyd benzoesowy ma charakterystyczny migdałowy zapach, ale w odróżnieniu od nitrobenzenu i cyjanowodoru, które pachną podobnie, nie jest toksyczny. Stosowany jest w przemyśle perfumeryjnym (produkcja olejków zapachowych), w przyprawach i w produkcji barwników[7], a także ważnych produktów pośrednich – kwasu migdałowego i cynamonowego.

Uwagi

  1. ↑ Wartość wyznaczona w fazie ciekłej z możliwym dużym błędem wskutek asocjacji.

Przypisy

  1. 1 2 Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenklatura związków organicznych. Rekomendacje IUPAC i nazwy preferowane 2013, Komisja Terminologii Chemicznej Polskiego Towarzystwa Chemicznego (tłum.), wyd. 3, Narodowy Komitet Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej, [2017], s. 864 [zarchiwizowane 2025-12-02].
  2. ↑ Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Benzaldehyde, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 013380 [dostęp 2020-03-09] (niem. • ang.).
  4. CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
    1. 1 2 3 4 5 S. 3-34.
    2. ↑ S. 5-140.
    3. 1 2 S. 5-173.
    4. 1 2 3 4 5 S. 6-190.
    5. 1 2 3 S. 16-17.
    6. ↑ S. 9-60.
  5. ↑ Benzaldehyd (nr 418099) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2020-03-09].
  6. 1 2 3 4 5 Friedrich Brühne, Elaine Wright, Benzaldehyde, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, DOI: 10.1002/14356007.a03_463 (ang.).
  7. ↑ Podręczny słownik chemiczny, Romuald Hassa (red.), Janusz Mrzigod (red.), Janusz Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 20, ISBN 83-7183-240-0, OCLC 749698778.