Biała odwaga

Biała odwaga
Gatunek

dramat wojenny

Rok produkcji

2024

Data premiery

8 marca 2024

Kraj produkcji

Polska

Język

polski

Czas trwania

116 minut

Reżyseria

Marcin Koszałka

Scenariusz

Łukasz M. Maciejewski
Marcin Koszałka[1]

Główne role

Filip Pławiak
Julian Świeżewski

Muzyka

Jacek Grudzień

Zdjęcia

Marcin Koszałka

Scenografia

Elwira Pluta
Jacek Czechowski

Kostiumy

Małgorzata Gwiazdecka
Joanna Pamuła

Montaż

Agnieszka Glińska

Produkcja

Artur Junak
Magdalena Kamińska
Mariusz Łukomski
Carolina Pietyra
Agata Szymańska

Wytwórnia

Balapolis
Monolith Films
Krakowskie Biuro Festiwalowe

Dystrybucja

Monolith Films

Budżet

16 mln PLN[2]

Biała odwaga – polski dramat wojenny z 2024 roku w reżyserii Marcina Koszałki, na podstawie scenariusza napisanego wraz z Łukaszem M. Maciejewskim. Fabuła została osadzona na tle wydarzeń historycznych związanych z inicjatywą Goralenvolk.

Akcja filmu, osadzona pod koniec lat 30. XX wieku na Podhalu, skupia się na dwóch braciach, Jędrku i Maćku Zawratach, którzy stają po przeciwnych stronach z powodu odmiennych reakcji na kolaborację z nazistami. Jędrek, pod wpływem teorii niemieckiego naukowca i chęci odzyskania ukochanej, decyduje się na współpracę z III Rzeszą, podczas gdy Maciek przewodzi ruchowi oporu przeciwko niej. Narracja zagłębia się w trudne wybory, przed którymi stają bohaterowie na tle wojny i jej wpływu na ich społeczność oraz region.

W obsadzie filmu wystąpili Filip Pławiak jako Jędrek i Julian Świeżewski jako Maciek, a Sandra Drzymalska wcieliła się w postać ich ukochanej, Bronki. Zdjęcia kręcono w różnych lokalizacjach w Tatrach, Zakopanem i Krakowie. Choć film chwalono za grę aktorską i zdjęcia, spotkał się on również z krytyką dotyczącą wierności historycznej i scenografii. Biała odwaga zdobyła kilka nagród, w tym wyróżnienia za reżyserię, scenariusz i grę aktorską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni oraz podczas Polskich Nagród Filmowych. Trzyodcinkowa adaptacja w formie miniserialu, zawierająca dodatkowe sceny, została udostępniona na platformie Amazon Prime Video.

Fabuła

Koniec lat 30. XX wieku na Podhalu. Utalentowany taternik, potomek góralskiego rodu Jędrek Zawrat lubi życie na krawędzi. Gdy się wspina, wybiera najtrudniejsze drogi, gdy kocha, gotów jest poświęcić wszystko. Jego miłością jest Bronka, jednak na skutek rodzinnej decyzji, ręka dziewczyny zostaje oddana starszemu z braci Zawratów, statecznemu i poważnemu Maćkowi. Dumny Jędrek porzuca rodzinne strony, by szukać zapomnienia wśród krakowskiej bohemy. Na swojej drodze spotyka niemieckiego naukowca i alpinistę Wolframa, który głosi teorię, w myśl której Górale pochodzą od starogermańskiego plemienia Pragotów. Gdy wybucha wojna, naziści oferują mieszkańcom Podhala współpracę. Maciek Zawrat, wspierany przez wiele rodów, zdecydowanie odrzuca tę propozycję. Jednak przekonany przez Wolframa Jędrek, mając nadzieję na odzyskanie ukochanej i ocalenie swojej społeczności przed wojenną zagładą, podejmuje współpracę z III Rzeszą. Jędrek i Maciek uwikłani w historię, zmuszeni do podjęcia trudnych wyborów, kochający tę samą kobietę, staną po przeciwnych stronach sporu, który zdecyduje o ich osobistych losach i o przyszłości całego regionu[3].

Obsada

Źródło: Filmpolski.pl[3]

Produkcja

Zdjęcia do filmu kręcono w Tatrach (w okolicy Morskiego Oka, Kazalnicy Mięguszowieckiej, Mięguszowieckiego Szczytu, Kotła Kazalnicy i Czarnego Stawu pod Rysami), w Zakopanem oraz Krakowie (Kościół św. Józefa w Podgórzu i ul. Kanonicza)[3], a także w Kasinie Wielkiej[4]. Filip Pławiak przygotowywał się do roli przez ponad rok przed rozpoczęciem zdjęć[5].

Odbiór

Krytyka filmowa

Bartosz Staszczyszyn w swojej recenzji pochwalił grę aktorską i zdjęcia[6]. Marcin Prymas z portalu Pełna Sala krytykował „skansenową cepelię scenografii” oraz „pokraczne” dialogi, ale bronił filmu ze względu na nietuzinkowy sposób opowiadania: „Druga wojna przedstawiona bez kiczowatego bogoojczyźnianego patosu, ze scenariuszem, który kryje w sobie interesujące drugie dno i dobrym tempem opowieści? W kraju Czasu honoru jest to luksus”[7]. Łukasz Kołakowski w recenzji dla Movies Room zwracał uwagę, że film opisuje pobieżnie realia historyczne: „Sceny przepisane żywcem z kart historii tutaj są, ale średnio działają bez kontekstu i bywają rzucone w lekkim oderwaniu od fabuły” – lecz nie miał zarzutu do obsady aktorskiej[8].

Kwestia prawdy historycznej

W ocenie Macieja Korkucia, pracownika IPN w Krakowie, Biała odwaga nie pokazuje prawdziwej historii Goralenvolku. Korkuć twierdził, że Wacław Krzeptowski (pierwowzór filmowej postaci Jędrka Zawrata) zdołał przekonać stosunkowo niewielki procent górali do kolaboracji z III Rzeszą, a opór ludności tatrzańskiej wobec okupacji niemieckiej w postaci Konfederacji Tatrzańskiej przeważał nad kolaboracją (kennkarty z literą „G” podpisało zaledwie 18 procent górali)[9]. Koszałka jednak utrzymywał, że nie było jego celem zrobienie filmu historycznego, a Biała odwaga to „ballada górska opowiedziana na fundamencie prawdziwych wydarzeń”[10].

Festiwale i nagrody

Rok Ceremonia Nominacja Nominowani Wynik
2024 Festiwal Polskich Filmów Fabularnych Nagroda za reżyserię Marcin Koszałka Wygrana[3][11]
Nagroda za scenariusz Marcin Koszałka

Łukasz M. Maciejewski

Wygrana[3][11]
Nagroda za główną rolę kobiecą Sandra Drzymalska Wygrana[3][11]
Nagroda za drugoplanową rolę męską Julian Świeżewski Wygrana[3][11]
Festiwal Polskich Filmów „Ekran” w Toronto Nagroda za rolę męską Jakub Gierszał Wygrana[3]
2025 Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego Julian Świeżewski Wygrana[3][12]
Filip Pławiak Nominacja[3][12]
Polskie Nagrody Filmowe Orzeł za najlepszą główną rolę męską Filip Pławiak Wygrana[3][13]
Orzeł za najlepszą drugoplanową rolę męską Julian Świeżewski Wygrana[3][13]
Orzeł za najlepszy film Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszą reżyserię Marcin Koszałka Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszy scenariusz Marcin Koszałka

Łukasz M. Maciejewski

Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepsze zdjęcia Marcin Koszałka Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszą scenografię Elwira Pluta Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepsze kostiumy Małgorzata Gwiazdecka

Joanna Pamuła

Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszą charakteryzację Dariusz Krysiak Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszą muzykę Jacek Grudzień Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszy dźwięk Michał Fojcik

Tomasz Wieczorek Leszek Freund

Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszy montaż Agnieszka Glińska Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszą główną rolę kobiecą Sandra Drzymalska Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą Wiktoria Gorodecka Nominacja[3][13]
Orzeł za najlepszą drugoplanową rolę męską Jakub Gierszał Nominacja[3][13]
Kosciuszko Foundation Washington, D.C. Polish Film Festival Nagroda dla najlepszego filmu pełnometrażowego Wygrana[3]
Nagroda dla najlepszego reżysera Marcin Koszałka Wygrana[3]
Nagroda dla najlepszej aktorki Sandra Drzymalska Wygrana[3]
Nagroda dla najlepszego aktora Filip Pławiak Wygrana[3]
Nagroda Publiczności Wygrana[3]
Stowarzyszenie Autorów Zdjęć Filmowych Nagroda PSC Marcin Koszałka Nominacja[3]
Festiwal Reżyserii Filmowej we Wrocławiu Złoty Dzik Marcin Koszałka Wygrana[3]
Festiwal Aktorstwa Filmowego im. Tadeusza Szymkowa we Wrocławiu Złoty Szczeniak za pierwszoplanową kreację aktorską męską Filip Pławiak Wygrana[3]
Złoty Szczeniak za drugoplanową kreację aktorską męską Julian Świeżewski Wygrana[3]
Związek Zawodowy Aktorów Polskich Pulsar w kategorii Inspirujący aktor na ekranie Julian Świeżewski Nominacja[3]

Biała odwaga została zakwalifikowana do konkursu 38. Tarnowskiej Nagrody Filmowej[14].

Miniserial

24 maja 2024 na platformie Prime Video premierę miał trzyodcinkowy miniserial Biała odwaga[15][16]. Złożyły się na niego odcinki:

  • Przed burzą (48 min.);
  • Ta sama krew (49 min.);
  • Nie zapomną wam tego (47 min.)[5].

W miniserialu znalazły się sceny wycięte przy montażu wersji kinowej, między innymi wątek wojenny z drugiej połowy filmu i ujęcia tatrzańskiego krajobrazu i scen wspinaczkowych, także nieobecne w filmie[5].

Przypisy

  1. ↑ Biała odwaga – scenariusz montażowy [online], cybra.lodz.pl [dostęp 2025-07-27].
  2. ↑ „Biała odwaga”: nowy film Marcina Koszałki z budżetem 16 mln zł [online], sfp.org.pl [dostęp 2024-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-09] (pol.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 Biała odwaga [online], filmpolski.pl [dostęp 2024-04-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-09] (pol.).
  4. ↑ Remigiusz Szurek, Kasina Wielka. Kręcono tam sceny do kontrowersyjnego filmu. Duży budżet. Sołtys chwali [online], Gazeta Krakowska, 8 marca 2022 [dostęp 2025-05-14].
  5. 1 2 3 Radosław Czyż, Głośny film, który oburzył górali, wchodzi na VOD. I to nie jako film! [online], wyborcza.pl, 24 maja 2024 [dostęp 2024-05-27].
  6. ↑ Bartosz Staszczyszyn, „Biała odwaga”, reż. Marcin Koszałka [online], culture.pl, 2024 [dostęp 2024-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-31].
  7. ↑ Marcin Prymas, Cień wielkiej góry – recenzja filmu „Biała odwaga” [online], Pełna Sala, 8 marca 2024 [dostęp 2026-02-10].
  8. ↑ Łukasz Kołakowski, Biała odwaga – recenzja filmu! Górale, którzy zapłacili [online], moviesroom.pl, 8 marca 2024 [dostęp 2026-02-10].
  9. ↑ Tomasz Mateusiak, Historyk z IPN: „Biała odwaga” to film piękny zdjęciowo. Prawdy historycznej nie ma tam jednak zbyt wiele [online], Onet.pl, 9 marca 2024 [dostęp 2024-04-29] [zarchiwizowane z adresu 2024-04-29].
  10. ↑ Zofia Fabjanowska, Marcin Koszałka: „Nikogo nie chciałem ani potępiać, ani poniżać”. Rozmowa z reżyserem filmu „Biała odwaga” [online], zwierciadlo.pl, 8 maja 2024 [dostęp 2024-05-09] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-09].
  11. 1 2 3 4 Laureaci 49. FPFF. festiwalgdynia.pl. [dostęp 2025-07-27].
  12. 1 2 Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego. nagrodacybulskiego.pl. [dostęp 2025-07-27].
  13. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Iwona Kamieńska, Filip Pławiak z „Polskim Oskarem”. Uznanie Polskiej Akademii Filmowej przyniosła mu rola Jędrka Zawrata w „Białej odwadze” [online], www.dts24.pl, 11 marca 2025 [dostęp 2025-03-11].
  14. ↑ 38. Tarnowskia Nagroda Filmowa [online], it.tarnow.pl [dostęp 2024-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-01].
  15. ↑ Piotr Kozłowski: „Biała odwaga” w streamingu. Jest data premiery. film.dziennik.pl, 29 kwietnia 2024. [dostęp 2024-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  16. ↑ Joanna Kowalska, Najbardziej kontrowersyjny polski film roku wjechał na Amazon Prime. Jest hitem [online], rozrywka.spidersweb.pl, 27 maja 2024 [dostęp 2024-05-27] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-01].

Linki zewnętrzne