Biperyden

Biperyden
Dwa enancjomery biperydenu:
S,2S (na górze)
R,2R (na dole)
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
Kryształy[1]
Wzór Hilla

C21H29NO

Masa molowa

311,46 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

514-65-8
1235-82-1 (chlorowodorek)

PubChem

2381

DrugBank

DB00810

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

N04 AA02

Biperyden (łac. Biperidenum) – lek cholinolityczny, blokujący receptory muskarynowe. Zwiększa ilość dopaminy w układzie nerwowym i tym samym zmniejsza objawy choroby Parkinsona: hamuje sztywność mięśni, pocenie się, nadmierne wydzielanie śliny i łojotok. Biologiczny okres półtrwania wynosi 23–36 godzin.

Wskazania

  • choroba Parkinsona
  • objawy choroby Parkinsona spowodowane innymi chorobami układu krążenia
  • polekowa niezborność ruchów
  • zaburzenia ruchowe pozapiramidowe

Przeciwwskazania

Działania niepożądane

  • zaburzenia świadomości i pamięci
  • zmęczenie
  • bóle i zawroty głowy
  • zaburzenia widzenia
  • przyspieszenie czynności serca
  • zaburzenia w oddawaniu moczu
  • zmniejszona potliwość
  • skórne objawy alergiczne

Preparaty

  • Akineton – roztwór do wstrzykiwań 5 mg/ml, tabletki 2 mg

Dawkowanie

Dawkę oraz częstotliwość przyjmowania leku ustala lekarz – zwykle początkowo dorośli z chorobą Parkinsona 1 mg dwa razy na dobę, stopniowo zwiększając dawki. Kończąc leczenie, należy stopniowo zmniejszać dawki.

Uwagi

Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego nie należy prowadzić pojazdów oraz obsługiwać urządzeń mechanicznych w trakcie jego przyjmowania. Przeciwwskazane jest stosowanie biperydenu w ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Biperiden, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 2381 [dostęp 2026-07-09] (ang.).
  2. ↑ Biperiden, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00810 (ang.).
  3. ↑ Biperyden [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: B5311.

Bibliografia

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna. ISBN 83-7430-006-X.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.