Bitwa nad Piawą

Bitwa nad Piawą
I wojna światowa, front włoski
Ilustracja
Czas

15–23 czerwca 1918

Miejsce

nad rzeką Piawą

Terytorium

Włochy

Wynik

decydujące zwycięstwo Ententy

Strony konfliktu
 Włochy
 Wielka Brytania
 Francja
 Stany Zjednoczone
 Austro-Węgry
Dowódcy
Armando Diaz Svetozar Boroević
Siły
Włochy 900 000
Wielka Brytania 40 000
Francja 25 000
Austro-Węgry 946 000
Straty
8396 zabitych
30 603 rannych
11 643 zabitych
80 852 rannych
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, u góry znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
45°49′50″N 12°12′34″E/45,830556 12,209444

Bitwa nad Piawą (wł. Battaglia del solstizio „Bitwa przesilenia”, Battaglia di Mezzo Giugno „Bitwa połowy czerwca”) – bitwa stoczona na froncie włoskim I wojny światowej w dniach 15–23 czerwca 1918 roku nad rzeką Piawą.

Tło

Po klęskach roku 1917 sytuacja wojsk włoskich nie była najlepsza. Włosi zostali odrzuceni na linie obronne w pobliżu Wenecji nad rzeką Piawą (do tej pory armia włoska straciła 600 tys. ludzi). Jednak z upływem czasu sytuacja uległa poprawie. W listopadzie 1917 roku na froncie włoskim zaczęli się pojawiać Francuzi i Brytyjczycy. Natomiast wiosną 1918 roku Niemcy wycofali z frontu włoskiego swoje oddziały, aby użyć ich w ofensywie wiosennej przeciwko Francji na froncie zachodnim[1].

Bitwa

Żołnierze amerykańscy nad Piawą

Bitwa nad Piawą rozpoczęła się 15 czerwca 1918 roku austriackimi atakami pozorującymi w pobliżu Passo del Tonale oraz huraganowym ostrzałem artyleryjskim[2]. Ataki austriackie po pierwszych sukcesach, zostały jednak zatrzymane. Cele ofensywy wojsk cesarskich zostały zdradzone dowództwu włoskiemu przez dezerterów austriackich; wykorzystując te informacje, Włosi skoncentrowali na kierunku uderzenia dwie armie. Na innym odcinku natarcia Austriacy pod dowództwem Svetozara Boroevića von Bojny odnieśli większe sukcesy, ale zostali odcięci od linii zaopatrzeniowych przez lotnictwo alianckie, ponadto w miejscu tym pojawiły się posiłki włoskie. 19 czerwca Włosi, wsparci wojskami sojuszniczymi, przeszli do kontruderzenia i wyparli przeciwnika z zajętych po pierwszych sukcesach terenów[3]. Bitwa, zakończona 23 czerwca, stanowiła symbol agonii monarchii austro-węgierskiej, wykazała jej słabość militarną i wewnętrzną[4][5].

Przypisy

Bibliografia

  • Francis Whiting Halsey: The Literary Digest History of the World War: Compiled from Original and Contemporary Sources. T. 9. Funk & Wagnalls Company, 1919. (ang.).
  • G. Rothenburg: The Army of Francis Joseph. West Lafayette: Purdue University Press, 1976. (ang.).

Linki zewnętrzne