Bitwa o Frankfurt
| II wojna światowa, front zachodni, inwazja aliantów zachodnich na Niemcy | |||
 Centrum Frankfurtu tuż po wojnie | |||
| Czas |
26–29 marca 1945 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Przyczyna |
ofensywa aliancka 1945 | ||
| Wynik |
zwycięstwo aliantów | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
Bitwa o Frankfurt – trzydniowa bitwa o kontrolę nad Frankfurtem nad Menem stoczona pod koniec II wojny światowej. Amerykańska 5 Dywizja Piechoty przeprowadziła główny atak, a 6 Dywizja Pancerna zapewniała wsparcie. Miasto było bronione przez LXXX Korpus niemieckiej 7 Armii.
Preludium
5 Dywizja Piechoty przekroczyła Ren 22 marca i szybko utworzyła przyczółek[1]. Do 23 marca 5 Dywizja rozszerzyła swój przyczółek o 8 km na wschód, znajdując się w ten sposób zaledwie 22 km na południowy zachód od Frankfurtu. Pancerne Grupy Zadaniowe nacierały z przyczółka na północ w kierunku Treburu i Gustavsburga oraz na wschód w kierunku Darmstadt.
25 marca dowódca garnizonu Wehrmachtu w Darmstadt poddał się, a miasto zostało zajęte przez 6 Dywizję Pancerną i 5 Dywizję Piechoty. Do 26 marca 5 Dywizja dotarła do południowych przedmieść Frankfurtu i zdobyła lotnisko wojskowe[2].
Bitwa
6 Dywizja połączyła się z 5 Dywizją i przedarła się przez południowe przedmieścia do rzeki Men. Tam jednostki 5 Dywizji odnalazły w większości nienaruszony most Wilhelmsbrücke (dziś znany jako Friedensbrücke). Niemieccy saperzy próbowali go wysadzić 25 marca, aby powstrzymać siły amerykańskie, ale im się to nie udało. Wspierane przez amerykańską artylerię pancerną, pododdziały 5 Dywizji przekroczyły Wilhelmsbrücke pod ciężkim ostrzałem 27 marca i wkroczyły do północnej części miasta. Następnie obie dywizje toczyły zacięte walki dom po domu z Niemcami, powoli przedzierając się przez miasto na północ i wschód[3].
Ataki aliantów zabiły lokalnego dowódcę 27 marca, paraliżując niemieckie dowództwo wojskowe w mieście. 29 marca miasto zostało przejęte przez Amerykanów, a po wschodniej stronie zniszczonego Wilhelmsbrücke saperzy zbudowali most pontonowy. Po początkowych próbach utworzenia obronnych stanowisk karabinów maszynowych, niemieccy żołnierze zostali przekonani przez mieszkańców do opuszczenia miasta i uniknięcia niepotrzebnych ofiar wśród cywilów. Pozostali w mieście żołnierze Wehrmachtu zostali wyparci na północ przez wojska amerykańskie[2].
Następstwa
AFN Luxembourg poinformowało o upadku miasta 29 marca, jednak drobne, sporadyczne walki trwały do 4 kwietnia. Korespondentka wojenna „Vogue”, Lee Miller, towarzyszyła 3 Armii generała Pattona i był jednym z pierwszych, którzy relacjonowali wyzwolenie Frankfurtu w prasie amerykańskiej. Wojskowy dziennik „Stars and Stripes” poinformował o zajęciu Frankfurtu 30 marca. 5 Dywizja spędziła następnie kilka dni odpoczywając, aż do 7 kwietnia, kiedy otrzymała rozkaz przemarszu na północ, aby wesprzeć III Korpus 1 Armii w Zagłębiu Ruhry[4].
Przypisy
- ↑ World War II Divisional Combat Chronicles. history.army.mil. [dostęp 2026-03-10]. (ang.).
- 1 2 Stanton 2006 ↓, s. 57, 84.
- ↑ Lenz 2017 ↓, s. 7.
- ↑ History of the 5th Infantry Division. Society of the Fifth Division. [dostęp 2026-03-10]. (ang.).
Bibliografia
- Markus Lenz: The results of bombing Frankfurt am Main in World War II: A special sightseeing tour on the basis of pre-war, post-war and actual photographs of the city. T. I. When the Monuments Men came to Nazi-Germany. 2017. (ang.).
- Shelby Stanton: World War II Order of Battle: An Encyclopedic Reference to U.S. Army Ground Forces from Battalion through Division, 1939-1946. Wyd. drugie. Stackpole Books, 2006. ISBN 978-0-8117-0157-0. (ang.).