Bołdyry

Bołdyry
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

smorgoński

Sielsowiet

Krewo

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Bołdyry”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Bołdyry”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Bołdyry”
Ziemia54°13′38″N 26°16′34″E/54,227222 26,276111

Bołdyry – dawny folwark. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Krewo.

Historia

W czasach zaborów folwark w gminie Krewo, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku należała do Sobolewskich[1]. W 1905 roku liczył 13 mieszkańców, 88 dziesięcin. Własność Karłowicza[2].

W latach 1921–1945 folwark leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Krewo.

W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 11 osób[3].

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Krewie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Smorgoniach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Krewie[4].

W folwarku Bołdyry urodził się (i niejednokrotnie mieszkał) Julian Sakowicz (1906–1943), białoruski działacz komunistyczny (Włościańsko-Robotnicza Hromada, KPZB, a następnie nacjonalistyczny (Białoruska Ludowa Hramada, Białoruska Samopomoc Ludowa, Białoruska Partia Niepodległościowa), więzień Berezy Kartuskiej i więzień NKWD, początkowo komendant kolaboracyjnej policji białoruskiej w Mińsku (1941), zlikwidowany przez AK[5][6].

Przypisy

  1. ↑ Bałabany, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 75.
  2. ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 235
  3. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 33.
  4. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 130.
  5. ↑ Aleksandr Ilijn, Судьбы бывших членов КПЗБ после сентября 1939 года: Юлиан Сакович — путь от коммуниста до белорусского националиста (Losy byłych członków KPZB po wrześniu 1939 roku:Julian Sakowicz — droga od komunisty do białoruskiego nacjonalisty), „Wrocławskie Studia Wschodnie”, 17, 2013, s. 237-249 (ros.).
  6. ↑ 80 гадоў з дня забойства Юльяна Саковіча, [w:] Гарадзенская праваабарона [online], hpravy.org, 13 czerwca 2023 [dostęp 2025-10-16] (biał.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.