Popielewicze
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet |
Krewo |
| Populacja (2009) |
|
| • liczba ludności |
42 |
| Kod pocztowy |
231000 |
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego ![]() | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. ![]() | |
Popielewicze (biał. Папелевічы; ros. Попелевичи) − wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Krewo.
Historia
W czasach zaborów wieś i folwark w okręgu wiejskim Popielewicze, w gminie Krewo, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku wieś liczyła 89 mieszkańców w 8 domach, folwark 5 mieszkańców w 1 domu, należały do Śniegolskich[1]. W 1905 roku wieś liczyła 82 mieszkańców, 95 dziesięcin, folwark liczył 25 mieszkańców, 717 dziesięcin, należał do Kryczyńskiego[2].
W latach 1921–1945 wieś, folwark i osada leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Krewo.
W 1931:
- wieś w 20 domach zamieszkiwały 123 osoby[3].
- folwark w 2 domach zamieszkiwało 29 osób[3].
- osadę w 1 domu zamieszkiwały 4 osoby[3].
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Krewie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Smorgoniach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Krewie[4].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Przypisy
- ↑ Popielewicze, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 786.
- ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 235
- 1 2 3 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 33.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1350.
Linki zewnętrzne
- Popielewicze, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 786.



