Bob de Jong

łyżwiarstwo szybkie
Bob de Jong
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

13 listopada 1976
Leimuiden

Wzrost

181 cm

Dorobek medalowy
}
Reprezentacja  Holandia
Igrzyska olimpijskie
brązTuryn 2006łyżwiarstwo szybkie
(10 000 m)
srebroNagano 1998łyżwiarstwo szybkie
(10 000 m)
brązVancouver 2010łyżwiarstwo szybkie
(10 000 m)
brązSoczi 2014łyżwiarstwo szybkie
(10 000 m)
Mistrzostwa świata na dystansach
złoto Heerenveen 1999 10 000 m
złoto Salt Lake City 2001 5000 m
złoto Berlin 2003 10 000 m
złoto Inzell 2005 10 000 m
złoto Inzell 2011 5000 m
złoto Inzell 2011 10 000 m
złoto Heerenveen 2012 10 000 m
srebro Calgary 1998 10 000 m
srebro Nagano 2000 5000 m
srebro Nagano 2000 10 000 m
srebro Salt Lake City 2001 10 000 m
srebro Berlin 2003 5000 m
srebro Seul 2004 10 000 m
srebro Inzell 2005 5000 m
srebro Heerenveen 2012 5000 m
brąz Warszawa 1997 10 000 m
brąz Heerenveen 1999 5000 m
brąz Nagano 2008 10 000 m
brąz Vancouver 2009 10 000 m
brąz Soczi 2013 10 000 m
Puchar Świata (5000 m/10 000 m)
1. miejsce
2003/2004
1. miejsce
2010/2011
1. miejsce
2011/2012
2. miejsce
1998/1999
2. miejsce
1999/2000
2. miejsce
2001/2002
2. miejsce
2002/2003
2. miejsce
2004/2005
2. miejsce
2012/2013
3. miejsce
1996/1997
3. miejsce
1997/1998
3. miejsce
2000/2001
3. miejsce
2008/2009
3. miejsce
2009/2010
3. miejsce
2014/2015

Bob Johannes Carolus de Jong (ur. 13 listopada 1976 w Leimuiden) – holenderski łyżwiarz szybki, czterokrotny medalista olimpijski, wielokrotny medalista mistrzostw świata i trzykrotny zdobywca Pucharu Świata.

Kariera

Mistrzostwa świata

Specjalizuje się w długich dystansach. Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1995 roku, kiedy zwyciężył w wieloboju podczas mistrzostw świata juniorów w Seinäjoki. Wynik ten powtórzył na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Calgary, a w 1997 roku zdobył swój pierwszy medal wśród seniorów. Zajął wtedy trzecie miejsce na dystansie 10 000 m podczas mistrzostw świata na dystansach w Warszawie, przegrywając tylko z dwoma rodakami: Giannim Romme i Rintje Ritsmą. Na tym samym dystansie zdobywał także złote medale na MŚ w Heerenveen (1999), MŚ w Berlinie (2003), MŚ w Inzell (2005), MŚ w Inzell (2011) i MŚ w Heerenveen (2012), srebrne podczas MŚ w Calgary (1998), MŚ w Nagano (2000), MŚ w Salt Lake City (2001) i MŚ w Seulu (2004) oraz brązowe na MŚ w Nagano (2008), MŚ w Vancouver (2009) i MŚ w Soczi (2013). Zdobywał także medale na dwukrotnie krótszym dystansie: złote na MŚ w 2001 i MŚ w 2011 roku, srebrne podczas MŚ w 2000, MŚ w 2003, MŚ w 2005 i MŚ w 2012 roku oraz brązowy na MŚ w 1999 roku. Nigdy nie zdobył medalu w wieloboju, jego najlepszym wynikiem było siódme miejsce wywalczone podczas MŚ w Moskwie w 2005 roku.

Igrzyska olimpijskie

W 1998 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Nagano, zdobywając srebrny medal w biegu na 10 000 m, ulegając jedynie Gianniemu Romme. Na tych samych igrzyskach był też czwarty w biegu na 5000m, gdzie w walce o medal lepszy był reprezentujący Belgię Bart Veldkamp. Z igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku nie przywiózł medalu, jednak podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk w Turynie zwyciężył na swym koronnym dystansie. Kolejny medal zdobył na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, zajmując trzecie miejsce za Lee Seung-hoonem z Korei Południowej i Rosjaninem Iwanem Skobriewem w biegu na 10 000 m. Trzecie miejsce w tej samej konkurencji wywalczył również na rozgrywanych w 2014 roku igrzyskach w Soczi. Tym razem wyprzedzili go tylko dwaj rodacy: Jorrit Bergsma i Sven Kramer.

Puchar świata

Wielokrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym osiemnaście zwycięstw. W sezonach 2003/2004, 2010/2011 i 2011/2012 zwyciężał w klasyfikacji końcowej na 5000 m/10 000 m, w sezonach 1998/1999, 1999/2000, 2001/2002, 2002/2003, 2004/2005 i 2012/2013 był drugi, a sezony 1996/1997, 1997/1998, 2000/2001, 2008/2009 i 2009/2010 ukończył na trzeciej pozycji.

W 1996 roku ustanowił rekord świata na dystansie 3000 m[1]. W 2011 roku został laureatem Nagrody Oscara Mathisena.

Bibliografia

Przypisy