Kjeld Nuis

łyżwiarstwo szybkie
Kjeld Nuis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 listopada 1989
Lejda

Wzrost

188 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Holandia
Igrzyska olimpijskie
złotoPjongczang 2018łyżwiarstwo szybkie
(1000 m)
złotoPjongczang 2018łyżwiarstwo szybkie
(1500 m)
złotoPekin 2022łyżwiarstwo szybkie
(1500 m)
brązMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026łyżwiarstwo szybkie
(1500 m)
MŚ na dystansach
złoto Gangneung 2017 1000 m
złoto Gangneung 2017 1500 m
złoto Inzell 2019 Sprint druż.
złoto Salt Lake City 2020 1500 m
złoto Heerenveen 2021 1000 m
srebro Inzell 2011 1000 m
srebro Heerenveen 2012 1000 m
srebro Kołomna 2016 1500 m
srebro Salt Lake City 2020 1000 m
srebro Heerenveen 2021 1500 m
srebro Heerenveen 2023 1500 m
srebro Calgary 2024 1500 m
brąz Heerenveen 2015 1000 m
brąz Kołomna 2016 1000 m
brąz Inzell 2019 1000 m
brąz Calgary 2024 1000 m
MŚ w wieloboju sprinterskim
srebro Seul 2016 wielobój
srebro Changchun 2018 wielobój
brąz Calgary 2017 wielobój
brąz Heerenveen 2019 wielobój
Puchar Świata
1. miejsce
2011/2012
1. miejsce
2015/2016
1. miejsce
2016/2017
Puchar Świata (1000 m)
1. miejsce
2012/2013
1. miejsce
2015/2016
1. miejsce
2016/2017
1. miejsce
2017/2018
1. miejsce
2018/2019
2. miejsce
2014/2015
3. miejsce
2011/2012
3. miejsce
2013/2014
Puchar Świata (1500 m)
1. miejsce
2016/2017
1. miejsce
2019/2020
1. miejsce
2022/2023
2. miejsce
2011/2012
2. miejsce
2015/2016
2. miejsce
2020/2021
3. miejsce
2014/2015
3. miejsce
2018/2019
3. miejsce
2021/2022

Kjeld Nuis (ur. 10 listopada 1989 w Lejdzie) – holenderski łyżwiarz szybki, trzykrotny mistrz olimpijski, wielokrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Pucharu Świata.

Kariera

Pierwszy sukces w karierze Kjeld Nuis osiągnął w 2011 roku, kiedy zajął drugie miejsce w biegu na 1000 m podczas dystansowych mistrzostw świata w Inzell. W zawodach tych wyprzedził go jedynie Amerykanin Shani Davis, a trzecie miejsce zajął kolejny Holender, Stefan Groothuis. Wynik ten Nuis powtórzył na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Heerenveen, ponownie rozdzielając na podium Groothuisa i Davisa. W tej samej konkurencji był też czwarty podczas rozgrywanych w 2013 roku mistrzostw świata w Soczi, gdzie walkę o medal przegrał z Davisem. Był ponadto piąty na sprinterskich mistrzostwach świata w Heerenveen w 2011 roku oraz rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w sprincie w Nagano. Podczas dystansowych mistrzostw świata w Heerenveen w 2015 roku był trzeci na dystansie 1000 m, za Shanim Davisem i Rosjaninem Pawłem Kuliżnikowem. W 2016 roku był drugi na 1500 m i trzeci na 1000 m na dystansowych mistrzostwach świata w Kołomnie. Ponadto podczas dystansowych mistrzostw świata w Gangneung w 2017 roku zwyciężył na obu tych dystansach. Następnie zajął trzecie miejsce podczas sprinterskich mistrzostw świata w Calgary.

Wielokrotnie zwyciężał w zawodach Pucharu Świata, na różnych dystansach. Trzykrotnie (2011/2012[1], 2015/2016[2] i 2016/2017[3]) zwyciężył w klasyfikacji generalnej PŚ.

Przypisy

  1. ↑ World Cup Speed Skating GRAND WORLD CUP 2011 - 2012 FINAL RESULT MEN [online], ISU [dostęp 2017-03-17] (ang.).
  2. ↑ World Cup Speed Skating GRAND WORLD CUP 2015 - 2016 FINAL RESULT MEN [online], ISU [dostęp 2017-03-17] (ang.).
  3. ↑ World Cup Speed Skating GRAND WORLD CUP 2016 - 2017 FINAL RESULT MEN [online], ISU [dostęp 2017-03-17] (ang.).

Bibliografia