Bobby Moore
 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Robert Frederick Chelsea Moore | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
12 kwietnia 1941 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci |
24 lutego 1993 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Obywatelstwo |
brytyjskie | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
178 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Bobby Moore, właśc. Robert Frederick Chelsea Moore (ur. 12 kwietnia 1941 w Barking, zm. 24 lutego 1993 w Londynie) – angielski piłkarz, środkowy obrońca. Mistrz świata z roku 1966.
Życiorys
Uchodzi za najlepszego stopera w historii angielskiej piłki. Zawodnikiem West Ham United został w 1956, w pierwszym składzie debiutował dwa lata później[1]. Szybko stał się podstawowym zawodnikiem popularnych Młotów, przez ponad 10 lat był kapitanem drużyny. Z WHU w 1964 zdobył Puchar Anglii, a rok później sięgnął po Puchar Zdobywców Pucharów[1]. Do 1974 w barwach West Ham rozegrał 544 ligowych spotkań, w których strzelił 24 bramki[2].
W tym samym roku odszedł do lokalnego rywala, grającego w niższej lidze Fulham F.C. W 1975 dotarł z tym klubem do finału Pucharu Anglii, gdzie jednak jego nowy zespół przegrał z West Ham[1]. W Fulham grał do 1977 (124 mecze). Pod koniec kariery występował w klubach amerykańskich: San Antonio Thunder (1976), Seattle Sounders (1978) oraz Carolina Lightnin' (1983), a także w duńskim Herning Fremad (1978)[2].
W reprezentacji Anglii debiutował 20 maja 1962 w meczu z Peru w Limie. Następne spotkania rozegrał już w finałach MŚ 62 – wystąpił we wszystkich meczach Anglików[3]. Rok później po raz pierwszy został kapitanem drużyny narodowej, łącznie honorową funkcję pełnił aż 90-krotnie. Poprowadził Anglię do jedynego tytułu mistrza świata w historii i 30 lipca 1966 odebrał z rąk Elżbiety II Złotą Nike[1][4].
W 1968 mógł świętować zdobycie brązowego medalu mistrzostw Europy[5]. W 1970 wystąpił w swoich trzecich finałach MŚ i ponownie był kapitanem zespołu. Anglia jednak nie obroniła tytułu, a sam Moore tuż przed turniejem, podczas zgrupowania kadry w Kolumbii, został oskarżony o kradzież biżuterii. Areszt opuścił jednak już po kilku dniach i mógł dołączyć do drużyny. Prawdopodobnie była to prowokacja mająca utrudnić Anglikom przygotowania do turnieju finałowego w Meksyku[4].
Mimo niepowodzenia w MŚ 1970 nadal miał pewne miejsce w kadrze. Reprezentacyjną karierę zakończył 14 listopada 1973 w meczu z Włochami[3]; w tym samym roku Anglia przegrała rywalizację o awans do MŚ 74 z Polską. Moore znacząco przyczynił się do porażki Anglików w Chorzowie (0:2). Miał udział przy pierwszej bramce (w niektórych opracowaniach uznawany jest za strzelca gola samobójczego), drugą Włodzimierz Lubański strzelił po samotnym rajdzie – wcześniej odebrał piłkę właśnie Moore’owi. Łącznie w reprezentacji rozegrał 108 spotkań i strzelił dwie bramki[3].
Zmarł na raka jelita grubego.
Przed stadionem Wembley stoi jego pomnik. Martin Peters, Geoff Hurst i Bobby Moore (WHU) oraz Ray Wilson (Everton F.C.) są także przedstawieni na pomniku mistrzów świata 1966 – wzorowanym na fotografii wykonanej po finale, który stoi przed stadionem West Ham United w Londynie.
Przypisy
- 1 2 3 4 O, Kapitanie, mój Kapitanie! – historia Bobby’ego Moore’a. rfbl.pl, 2023-07-24. [dostęp 2024-08-02].
- 1 2 Bobby Moore w bazie National Football Teams (ang.)
- 1 2 3 Robert Frederick Chelsea "Bobby" Moore – International Appearances. RSSSF. [dostęp 2024-08-02]. (ang.).
- 1 2 Bobby Moore. whufc.pl. [dostęp 2024-08-02].
- ↑ European Championship 1968. RSSSF. [dostęp 2024-08-02]. (ang.).
Bibliografia
- Sylwetka Bobby’ego Moore’a na whufc.pl
- Bobby Moore w bazie National Football Teams (ang.)
