Bromek etydyny

Bromek etydyny

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) bromek 3,8-diamino-N-etylo-6-fenylo-fenantrydyny Inne nazwy i oznaczenia bromek homidium
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
ciemnoczerwone kryształy lub proszek[1]
Wzór Hilla	C21H20BrN3
Masa molowa	394,31 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	1239-45-8
PubChem	14710
SMILES CC[N+]1=C2C=C(C=CC2=C3C=CC(=CC3=C1C4=CC=CC=C4)N)N.[Br−]
InChI InChI=1S/C21H19N3.BrH/c1-2-24-20-13-16(23)9-11-18(20)17-10-8-15(22)12-19(17)21(24)14-6-4-3-5-7-14;/h3-13,23H,2,22H2,1H3;1H InChIKey ZMMJGEGLRURXTF-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie 5 g/l[1] Temperatura topnienia 260-262 °C (z rozkładem)[1] Temperatura rozkładu 260–264 °C[2]
Niebezpieczeństwa Karta charakterystyki: dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[3] Niebezpieczeństwo Zwroty H H341, H330, H302 Zwroty P P260, P281, P284, P310 Numer RTECS SF7950000 Dawka śmiertelna LD50 110 mg/kg (mysz, podskórnie)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Bromek etydyny – organiczny związek chemiczny, interkalujący w DNA często używany w laboratoriach biologii molekularnej w technikach takich, jak elektroforeza żelowa DNA oraz ultrawirowaniu w gradiencie chlorku cezu (CsCl). Pod wpływem promieniowania UV fluoryzuje w kolorze różowo-pomarańczowym. Intensywność fluorescencji wzrasta ok. 20 razy po przyłączeniu do DNA pozwalając tym samym na obrazowanie prążków DNA w żelu oraz warstw DNA w ultrawirowaniu w gradiencie CsCl. Bromek etydyny wykazuje również powinowactwo do form jednoniciowych (takich jak RNA czy ssDNA), jest ono jednak dużo słabsze.

Bardzo silny mutagen, prawdopodobnie także karcynogen i teratogen – właściwość ta wynika z pomyłki polimeraz, które podczas replikacji DNA w miejscu interkalacji wstawia dodatkowy nukleotyd, co owocuje przesunięciem ramki odczytu. Powoduje mutacje typu krótkich insercji lub delecji podczas replikacji DNA^[4].