Budowo
| wieś | |
![]() Budynki mieszkalne nr 46 przy ulicy Kasztanowej (na pierwszym planie po prawej) oraz nr 13 przy ulicy Kościelnej (po lewej) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
638[1] |
| Strefa numeracyjna |
59 |
| Kod pocztowy |
76-248[2] |
| Tablice rejestracyjne |
GSL |
| SIMC |
0743936[3] |
Położenie na mapie gminy Dębnica Kaszubska ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu słupskiego ![]() | |
Budowo (kaszb. Bùdowò[5][6], niem. Budow) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Dębnica Kaszubska[3][7]. Leży nad rzeką Skotawą i przy trasie drogi wojewódzkiej nr 210. Ma status sołectwa[8].
W skład sołectwa Budowowchodzi również Budówko.
Nazwa
Nazwa miejscowości jest hybrydą etymologiczną i ma charakter kulturowy. Powstała przez dodanie do nazwy pospolitej buda „chata” (z niem. Bude) formantu -owo. Niemiecka nazwa Budow jest adaptacją fonetyczną pierwotnej hybrydy słowiańsko-germańskiej.
Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę nazwy Bùdowò[9].
Historia
W miejscowym kościele kazania dla Kaszubów odbywały się w ich języku jeszcze w 1784 r. Budowo utrzymało swój kaszubski charakter jeszcze do połowy następnego wieku. Miejscowość była stacją końcową trasy Słupskiej Kolei Powiatowej Słupsk-Budowo (obecnie nieistniejącej). W miejscowości była stacja kolejowa Budowo.
W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Budowo. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Budowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Zabytki
- Pozostałości IX-wiecznego grodziska Budowo (na południowym wschodzie od miejscowości)
- Kościół gotycki z przełomu XIII i XIV wieku, z XVII w. wieżą, krytą hełmem ostrosłupowym, na wschodniej ścianie gotyckie blendy, centralna w kształcie krzyża, pozostałe różnego rodzaju. Wnętrze ozdobione rokokową polichromią i barokowym wyposażeniem.
- pozostałości folwarku z XVIII w. lodownią, obok zdziczały park[10].
- Południowa ściana boczna kościoła NMP Królowej Polski
Ściana tylna (wschodnia) kościoła NMP Królowej Polski przy ulicy Kościelnej
Witraż przedstawiający orła w koronie w ścianie kościoła NMP Królowej Polski
Zabudowa gospodarcza dawnego zespołu dworskiego, obecnie przy ulicy Leśnej
Drewniana brama w zabudowie gospodarczej dawnego zespołu dworskiego, obecnie przy ulicy Leśnej
Cmentarze
W Budowie znajdują się dwa nieczynne cmentarze dawnych mieszkańców wsi[11]. Jeden cmentarz jest zlokalizowany przy kościele[11], drugi – wiejski – na północny wschód od zabudowań wsi, na niewysokim wzniesieniu[11][12]. Od strony drogi gruntowej prowadzącej do niego wydzielony jest z otoczenia niewysokim, kamiennym murem; od tej strony także znajdowało się wejście na jego teren[11]. Na szczycie wzniesienia była usytuowana kaplica[11]. Pozostały z niej fragmenty ścian i fundamentów[11]. W pobliżu kaplicy znajdują się pochówki powojennych mieszkańców Budowa[11]. Na całym terenie cmentarza rozrzucone są pozostałości kamiennych nagrobków, najczęściej kamienne cokoły pod żeliwne krzyże, a także fragmenty ram mogił[11]. Cmentarz był wykorzystywany przez właścicieli Budowa – rodzinę von Zitzewitz[11]. W okolicy szczytu cmentarza położony jest kamień nagrobny poświęcony Wolfgangowi von Zitzewitzowi (1885-1914), jednemu z właścicieli majątku Budowo[11]. Na drugim cmentarzu, przy kościele, znajduje się żeliwny krzyż wskazujący na pochówek Nicolasa Ottona Dettlawa von Zitzewitza (1745-1804)[11].
Żeliwny krzyż wskazujący na pochówek Nicolasa Ottona Dettlawa von Zitzewitza (1745-1804) przy kościele NMP Królowej Polski w Budowie
Pozostałości fundamentów i ścian kaplicy cmentarnej na cmentarzu wiejskim w Budowie
Nagrobek upamiętniający Wacława Pogorzałę (1920-1946) na cmentarzu wiejskim w Budowie; jednego z pierwszych polskich osadników powojennych w Budowie
Drewniana rama nagrobna i granitowy krzyż z figurą ukrzyżowanego Jezusa upamiętniające miejsce pochówku dziecka; cmentarz wiejski w Budowie
Kamień nagrobny poświęcony Wolfgangowi von Zitzewitzowi (1885-1914), jednemu z właścicieli majątku Budowo, na szczycie cmentarza wiejskiego w Budowie
Przypisy
- ↑ Raport o stanie gminy Dębnica Kaszubska w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 8
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 104 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 12415.
- ↑ Uchwała nr 6 2010 – Nazwy miast, wsi gminnych i sołeckich – Skarbnica Kaszubska [online] [dostęp 2023-12-18] (pol.).
- ↑ Kôrta Kraju Kaszëbów / Mapa Kaszub – Kaszëbskô Jednota [online] [dostęp 2023-12-18] (pol.).
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
- ↑ Strona gminy, sołectwa
- ↑ Felicja Baska-Borzyszkowska i inni, Polsko-kaszubski słownik nazw miejscowych, Gdańsk: Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, 2017, s. 200, ISBN 978-83-62137-50-3.
- ↑ Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 187, ISBN 978-83-7495-133-3.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Krystyna Mazurkiewicz-Palacz: Dawne cmentarze w powiecie słupskim. Słupsk: Starostwo Powiatowe w Słupsku, 2012, s. 44. ISBN 978-83-60228-45-6. [dostęp 2021-08-08].
- ↑ Topographische Karte 1:25 000 (Meßtischblatt). Arkusz 1670 (384) – Budow, Reichsamt für Landesaufnahme, 1938.
Linki zewnętrzne
- Budów, Budowo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 441.





